Επιτροπή Αλληλεγγύης Θεσπρωτίας για τους Μετανάστες

2012-01-28T16:50:00.000+02:00

Πολύνεκρο τροχαίο δυστύχημα με μετανάστες

12:01, 28 Ιαν 2012 | tvxsteam tvxs.gr/node/83313

Στα νοσοκομεία του Αγρινίου, του Μεσολογγίου, και της Πάτρας νοσηλεύονται περίπου 10 τραυματίες από το χθεσινό πολύνεκρο δυστύχημα, που σημειώθηκε στην επαρχιακή οδό Αστακού- Μύτικα, όπου έχασαν τη ζωή τους πέντε μετανάστες.

Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία, το τροχαίο δυστύχημα έγινε όταν το κλειστό φορτηγάκι, το οποίο μετέφερε περίπου 45 μετανάστες, ξέφυγε για άγνωστους ακόμα λόγους από την πορεία του, προσέκρουσε σε βραχώδη σημεία που βρίσκονταν στην άκρη του δρόμου και ανατράπηκε.
Στην περιοχή έσπευσαν ασθενοφόρα και ξεκίνησαν η μεταφορά των τραυματιών στο κέντρο Υγείας Αστακού, όπου τους παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες και στη συνέχεια στο νοσοκομείο Αγρινίου, απ΄όπου διακομίστηκαν και στα άλλα νοσοκομεία.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι μετανάστες είχαν ξεκινήσει από την Αθήνα με προορισμό κάποια ακτή της δυτικής Στερεάς Ελλάδας ή της δυτικής Ηπείρου, απ΄ όπου στη συνέχεια θα επιβιβάζονταν σε πλοιάριο με προορισμό την Ιταλία. Από τα πρώτα στοιχεία που έχει συγκεντρώσει η Αστυνομία, το μοιραίο φορτηγό είχε κλαπεί από το Κορωπί Αττικής, ενώ οι βουλγαρικές πινακίδες που έφερε, ήταν και αυτές κλεμμένες.
Όσον αφορά τον οδηγό του φορτηγού, οι αστυνομικοί δεν αποκλείουν την περίπτωση να διέφυγε μετά το τροχαίο, ωστόσο οι έρευνες συνεχίζονται.
Σημειώνεται ότι τους τελευταίους πέντε μήνες τα κυκλώματα διακίνησης μεταναστών επιλέγουν ακτές της δυτικής Αιτωλοακαρνανίας για να μεταφέρουν παράνομα μετανάστες στην Ιταλία. Μέχρι τώρα έχουν εντοπιστεί περισσότεροι από 500 μετανάστες, ενώ οι συλλήψεις διακινητών ξεπερνούν τις 15.
Σύμφωνα με τα όσα έχουν καταθέσει μετανάστες στις λιμενικές και αστυνομικές αρχές της Αιτωλοακαρνανίας, το ταξίδι της ελπίδας προς την Ιταλία ξεκινάει συνήθως από την Αθήνα. Τα κυκλώματα υπόσχονται στους μετανάστες ότι θα τους μεταφέρουν στην Ιταλία, αφού πρώτα πληρώσει ο καθένας περίπου 2.500 ευρώ.

2012-01-24T19:39:00.000+02:00

Ένα χρόνο μετά την απεργία πείνας που ξεκινήσαμε στις 25 Γενάρη 2011, ο αγώνας μας για μια ζωή με αξιοπρέπεια, δουλειά και δικαιώματα συνεχίζεται. Είναι ένας αγώνας κοινός όλων των μεταναστών και μεταναστριών που ζουν σε όλο και σκληρότερες συνθήκες. Όλων εκείνων που χωρίς χαρτιά και χωρίς δικαιώματα αντιμετωπίζουν σήμερα όχι μόνο τις συνέπειες κρίσης, αλλά και την ραγδαία ανάπτυξη του ρατσισμού, τις φασιστικές συμμορίες και τις επιχειρήσεις «σκούπα» της αστυνομίας.

Ένα χρόνο μετά την απεργία πείνας, το αίτημά μας για τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και μεταναστριών εργαζομένων βρίσκεται στο κέντρο του αγώνα και γίνεται ακόμη πιο επιτακτικό τη στιγμή που η κοινωνία κλονίζεται από τη φτώχια και την ανεργία και χιλιάδες μετανάστες και ντόπιοι ωθούνται στην εξαθλίωση και τη στέρηση των στοιχειωδών δικαιωμάτων στη σίτιση, τη στέγη και την ιατρική περίθαλψη.

Ένα χρόνο μετά την απεργία πείνας, οι κατακτήσεις μας για το ανανεώσιμο καθεστώς «ανοχής» και το δικαίωμα ταξιδιού στις χώρες καταγωγής έχουν υλοποιηθεί, με συνεχή όμως προβλήματα και συχνά ταλαιπωρία για εμάς. Ο απαιτούμενος χρόνος παραμονής για τη νομιμοποίηση χωρίς προϋποθέσεις μειώθηκε από 12ετία σε 10ετία, παρότι η συμφωνία με την κυβέρνηση αφορούσε 8ετία. Αποτέλεσμα του αγώνα μας ήταν επίσης η μείωση των απαιτούμενων ενσήμων από 100 σε 60 για την έκδοση βιβλιάριου ασθενείας για όλους τους εργαζόμενους και από 200 σε 120 για την ετήσια ανανέωση της άδειας παραμονής των μεταναστών.

Ωστόσο, παρά την ρητή δέσμευση της κυβέρνησης στη συμφωνία του Μαρτίου, η χορήγηση Άδειας Εργασίας εξακολουθεί να εκκρεμεί για τους 300 πρώην απεργούς πείνας. Την ίδια στιγμή, η έκδοση νέων άδειών εργασίας έχει ουσιαστικά διακοπεί για όλους τους αιτούντες άσυλο, για χιλιάδες ανθρώπους που μαζί με εμάς αποκλείονται από την κανονική εργασία με ασφάλιση.

Το κίνημα αλληλεγγύης, που πέρσι άγγιξε πολλές χιλιάδες συμπολιτών μας και ξεπέρασε τα ελληνικά σύνορα, είναι ο μόνος δρόμος για να προασπίσουμε τις κατακτήσεις του αγώνα μας. Ενημερώνουμε προς πάσα κατεύθυνση πως ο αγώνας που ξεκινήσαμε τον περασμένο Γενάρη θα συνεχιστεί μέχρι τόσο εμείς όσο και κάθε μετανάστης που ζει σ' αυτή τη χώρα να αποκτήσει αυτονόητα δικαιώματα. Την ώρα που κάθε εργαζόμενος, άνεργος, νέος και συνταξιούχος πλήττεται από τα μνημόνια, τις απολύσεις και τα χαράτσια, ενώνουμε τη φωνή μας με κάθε ντόπιο και μετανάστη που αγωνίζεται για μια ζωή με αξιοπρέπεια.
Γι’ αυτό, πρώην απεργοί πείνας μαζί με οργανώσεις αλληλεγγύης που τότε μας στήριξαν και συνεχίζουν να μας στηρίζουν, σας καλούμε:
- Την Παρασκευή 27 Γενάρη, στις 12 το μεσημέρι, σε συγκέντρωση στο Υπουργείο Εσωτερικών, Β. Σοφίας 15, με βασικό αίτημα τη χορήγηση άδειας εργασίας στους πρώην απεργούς πείνας μετανάστες και σε όλους και όλες τους μετανάστες και πρόσφυγες
Πρωτοβουλία μεταναστών εργατών πρώην απεργών πείνας και οργανώσεων αλληλεγγύης

2012-01-05T22:53:00.000+02:00

Κείμενο Προσφύγων ΠειραΪκής Πατραϊκής

Στο όνομα του θεού
Από τότε που είμαστε μικροί στη χώρα μας είχε φασαρία, μα εμείς δεν καταλαβαίναμε τι είναι αυτή η φασαρία. Μετά μεγαλώσαμε και καταλάβαμε ότι αυτή η φασαρία είναι πόλεμος. Άλλαζαν οι εποχές και εμείς περνούσαμε πιο δύσκολα. Έτσι φτάσαμε στο σήμερα.
Από τότε μέχρι και σήμερα σκεφτόμαστε τι θα γίνει με το μέλλον μας, ποιά θα είναι η μοίρα μας. Όταν είμασταν στη χώρα μας, μας είπαν ψέμματα. Μας είπαν ότι στην Ευρώπη έχει δημοκρατία και εκεί θα έχουμε ανθρώπινα δικαιώματα. Αλλά εδώ είναι αλλιώς. Για να φτιάξουμε τη ζωή μας πρέπει να περάσουμε τα σύνορα αλλά στην ελλάδα αυτό είναι πολύ δύσκολο.
Υποτίθεται ότι η αστυνομία υπάρχει για να προστατεύει το κόσμο. Αλλά εδώ δεν είναι έτσι. Η αστυνομία στην ελλάδα μας χτυπάει, μας κοροϊδεύει, μας συλλαμβάνει, προσβάλλει τη χώρα μας και το θρήσκευμα μας ακόμα και αν είμαστε ανήλικοι. Εμείς είμασταν στο παλιό λιμάνι κι από κει ήρθαμε στο εργοστάσιο απέναντι απ’το νέο λιμάνι για να μην έχει πρόβλημα μαζί μας ο κόσμος στην Πάτρα και με σκοπό να φύγουμε για άλλη χώρα. Πολλές φορές κι ενώ κοιμόμαστε, έρχεται η αστυνομία στις 5 το πρωί , μας ξυπνάει, μας χτυπάει, μας καίει τα χαρτιά, μας λένε ότι θα πάμε εκδρομή και μετά μας στέλνουν στην Αθήνα. Εκεί μας αφήνουν συνήθως στο Αλλοδαπών. Κάποια παιδιά που δεν έχουν λεφτά πρέπει να γυρίσουν πίσω στη Πάτρα με τα πόδια, ένα ταξίδι που διαρκεί 6 μέρες.
Αναγκαστικά πρέπει να γυρίσουμε γιατί μόνο από εδώ μπορούμε να φύγουμε. Θέλουμε να βρούμε έναν άλλο τόπο να ζήσουμε τη ζωή μας, επειδή στην Ελλάδα επικρατεί κακή κατάσταση. Όλοι μας γεννηθήκαμε από μια μάνα και ένα πατέρα. Μπορεί να μιλάμε διαφορετική γλώσσα, να είμαστε από διαφορετικές χώρες αλλά όλοι είμαστε αδέλφια.
Με την αστυνομία μιλήσαμε για τα προβλήματα μας αλλά όπως φαίνεται δεν έχουν σημασία γι αυτούς. Είτε στο πόλεμο στις χώρες μας είτε στην καθημερινή ζωή εδώ έχουμε πρόβλημα επιβίωσης. Ότι λέμε από το ένα αυτί μπαίνει και από το άλλο βγαίνει. Το μόνο που θέλουμε είναι μια ήρεμη ζωή. Μέχρι πότε πρέπει να είμαστε μακριά από τις οικογένειές μας; Γιατί δεν μας δίνουν χαρτιά να μπορούμε να ταξιδεύουμε πίσω στη χώρα μας και μετά πάλι στην Ευρώπη; Εσείς θα μπορούσατε να ζήσετε στο παλιό εργοστάσιο όπως ζούμε εμείς; Εσείς μπορείτε να τρώτε φαγητό από τα σκουπίδια; Έτσι η ζωή δεν αξίζει. Το ξέρετε ότι έχουμε ένα νεκροταφείο στη πάτρα για μετανάστες και πρόσφυγες;
Εμείς φύγαμε από τις χώρες μας για να ζήσουμε όχι για να πεθάνουμε.
Παρακαλούμε όποιον-α διαβάσει αυτό το κείμενο να αλλάξει ό,τι κακό σκέφτεται για εμάς. Αν κάποιος μετανάστης κάνει κάτι κακό δεν φταίμε όλοι γι αυτό. Ας μην αλλάζει πεζοδρόμιο όποιος μας βλέπει στο δρόμο. Κανένας θεός δεν θέλει να χτυπάς αδύναμους ανθρώπους, να τους συλλαμβάνεις, να τους κόβεις το νερό και το ρεύμα και να τους ταπεινώνεις. Όταν μαθαίνετε ότι ένας αστυνομικός χτυπάει άλλον ένα ανήλικο μετανάστη μην κλείνετε τα μάτια ή τα αυτιά σας.
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ
ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ
ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
Μετανάστες και πρόσφυγες από το παλιό εργοστάσιο της Πειραϊκής-Πατραϊκής

In the name of god
Since we were small kids in our home countries there was trouble, but we didn't understand what this trouble was. Later we grew up and we understood that this trouble is war. The seasons were changing and every day became more difficult. By this way we reached the present day.
Since then and until today we are thinking about our future and what our destiny will be. When we were in our countries they were telling us lies. They told us in Europe we would find democracy and we would get human rights. But it is different here. To build up our lives we have to cross the borders. In Greece this is very difficult.
Supposedly, the police exists in order to protect people. Here it is not like that. The police in Greece is beating us, is mocking us, is arresting us, insulting our countries and religions - all this even if we are minors. We were in the old port area and came to the fabric on the opposite side of the new port in order that the people of Patra are not disturbed by us and with the aim to leave to another country. Many times the police comes at 5am while we are sleeping, wakes us up, beats us, burns our documents, they tell us we would go on a trip and then they send us to Athens. There they usually leave us in the Aliens Police. Some of us who have no money have to walk back to Patras, a 6-day-walk.
We are forced to return to Patras because only from here we can leave Greece. We want to find another place to live our lives because the situation in Greece is very bad. We were all born from one mother and one father. We might speak different languages, we might be from different class="odd" countries but we are all brothers and sisters.
We spoke with the police about our problems but it seems as if they do not care. Either during war in our home countries either in our daily lives here we have the problem of survival. Whatever we say goes in one *ear* and *out* the other. The only thing we want is a calm life. Until when do we have to be far from our families? Why don't they give us papers to be able to visit our families and come back to Europe? Could you live in an old fabric as we do? Could you eat food from the rubbish? Life is not worth anything like this. Did you know that we have a cemetery for migrants and refugees in Patras?
We left our homes in order to live not in order to die.
We ask everybody who reads this text to change any bad thought he or she had about us. If one migrant does something bad its not the fault of all of us. You should not change sidewalk if you see one of us on the street. There is no god who wants you to beat weak people, to arrest them, to cut them off from water and electricity supply and to humiliate them. When you see a police officer beating one more minor migrant, don't close you eyes and ears.
STOP POLICE BARBARISM
WE WANT TO LIVE IN SECURITY
WE NEED HUMAN RIGHTS
Migrants and refugees from the old fabric of the Peiraiki-Patraiki street

2011-12-24T23:43:00.000+02:00

     Πάτρα, 22/12/11

     Το πρωί της Τρίτης 20 Δεκεμβρίου, κατά τη διάρκεια αστυνομικής επιχείρησης σε άτυπο κατάλυμα Αφγανών προσφύγων στην περιοχή του Ρίου, ένα 16χρονο παιδί τραυματίστηκε πολύ σοβαρά, και νοσηλεύεται στην εντατική μονάδα του νοσοκομείου Άγιος Ανδρέας. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των φίλων του, πάνω στον πανικό που επικράτησε έπεσε στο κενό με το κεφάλι από μεγάλο ύψος, και οι αστυνομικοί ενώ είδαν το περιστατικό τον εγκατέλειψαν αβοήθητο. Το ασθενοφόρο δε, παρά τις εκκλήσεις των προσφύγων, έφτασε στο σημείο με σημαντική καθυστέρηση, που ελπίζουμε να μην αποδειχτεί μοιραία.
       Για το θλιβερό αυτό συμβάν, όπως και για πολλά άλλα που έχουν προηγηθεί στην πόλη μας, υπάρχουν συγκεκριμένες ευθύνες. Ευθύνη της ελληνικής πολιτείας, που με την αντι-μεταναστευτική της πολιτική εγκλωβίζει χιλιάδες πρόσφυγες από εμπόλεμες περιοχές στην επικράτειά της, αρνούμενη πεισματικά να τους αποδώσει τα δικαιώματα που προβλέπει η Συνθήκη της Γενεύης για τους Πρόσφυγες. Ευθύνη των τοπικών αρχών, Δήμου και Περιφέρειας, που λάμπουν δια της απουσίας τους στο μεγάλο αυτό κοινωνικό ζήτημα της πόλης, αναγνωρίζοντας εμμέσως τις δυνάμεις καταστολής, Αστυνομία και Λιμενικό, ως αρμόδιους για τη διαχείριση μιας ανθρωπιστικής κρίσης. Και βέβαια ευθύνη των τελευταίων, που καθημερινά ασκούν στους πρόσφυγες σωματική και ψυχολογική βία, και που στις επανειλημμένες διαμαρτυρίες μας κρύβονται πίσω από τη μη ύπαρξη «αποδείξεων».
      Επιτέλους να σταματήσει η υποκρισία και οι «ανευθυνοϋπεύθυνοι» να αναλάβουν τις ευθύνες τους.
Ακόμη δεν έχει στεγνώσει η μελάνη της νέας καταδικαστικής απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τις συνθήκες κράτησης και συμπεριφοράς των μεταναστών στη χώρα μας και τα επεισόδια συνεχίζονται καθημερινά.
   Κανένας άνθρωπος δεν γεννήθηκε και δεν είναι λαθραίος. Ας δούμε πως δίπλα σε αυτούς τους «ξένους» άθλιους προστίθενται καθημερινά και οι δικοί μας, μέσα κι έξω από τη χώρα μας, κι όλοι έχουν ανάγκη συμπαράστασης και όχι απάνθρωπου κυνηγητού. Είναι υποχρέωση όλων μας να υπερασπιστούμε το δικαίωμα των προσφύγων στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, το δικαίωμά τους στη ζωή.
ΚΙΝΗΣΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ/ΤΡΙΩΝ ΠΑΤΡΑΣ

2011-12-15T18:08:00.000+02:00

Ο Ahmed Salin είναι ο μοναδικός μάρτυρας για τη δολοφονία Κούρδου από λιμενικούς το 2009.

Καταγγελία για ξυλοδαρμό από αστυνομικούς του Α.Τ. Πύργου κάνει ένας 33χρονος Κούρδος, ο οποίος ζει και εργάζεται νόμιμα στην Ελλάδα. Ο ίδιος έχει την «ατυχία» να είναι ο μοναδικός μάρτυρας κατηγορίας κατά λιμενικών υπαλλήλων που το 2009 ξυλοκόπησαν μέχρι θανάτου συμπατριώτη του στην Ηγουμενίτσα.

Όπως λέει ο Ahmed Salin, στις 3 Απριλίου του 2009 συνελήφθη μαζί άλλους δύο Κούρδους και έναν Αφγανό από λιμενικούς στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας χωρίς τότε κανένας τους να διαθέτει νόμιμα έγγραφα. Όπως καταγγέλλει, τη σύλληψή τους ακολούθησε άγριος ξυλοδαρμός από τους 4 λιμενικούς με αποτέλεσμα ένας από τους Κούρδους να μεταφερθεί στο νοσοκομείο και τελικά να χάσει τη ζωή του.

Ο Ahmed Salin έδωσε τότε κατάθεση μαζί με τους άλλους δύο επιζώντες και αναγνώρισε στα πρόσωπα των λιμενικών τους 4 δράστες της δολοφονίας. Το δικαστήριο προσδιορίστηκε για τις 16 Δεκεμβρίου 2011 στα Ιωάννινα.

Το τελευταίο διάστημα ο Ahmed βρέθηκε στην Κρήτη ως εργάτης στο μάζεμα ελιών ενώ εντωμεταξύ είχε εκδώσει πράσινη κάρτα και διαμένει νόμιμα στη χώρα μας.

Το περασμένο Σάββατο ο Ahmed Salin ήταν στον Πύργο Μονοφατσίου και , σύμφωνα με τα όσα υποστηρίζει, υπέστη και πάλι ξυλοδαρμό αυτή τη φορά από άνδρες της αστυνομίας οι οποίοι κλήθηκαν στο σημείο από γείτονες, που παραπονέθηκαν για διαπληκτισμούς μεταξύ μεταναστών.

Όπως λέει ο Ahmed οι αστυνομικοί είδαν από τα χαρτιά του ότι είναι μάρτυρας κατηγορίας και αυτό έπαιξε ρόλο στη συμπεριφορά τους απέναντί του.

Τόσο ο ίδιος όσο και ακόμα δύο μετανάστες κατέληξαν τραυματισμένοι στο Κέντρο Υγείας Χάρακα, όπου τους παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες. Όπως αναφέρει ο Ahmed οι αστυνομικοί δε σεβάστηκαν ούτε το επίσημο έγγραφο που διαθέτει από το νοσοκομείο Σωτηρία και πιστοποιεί το πολύ σοβαρό αναπνευστικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει καθώς στο παρελθόν έχει υποστεί πνευμονεκτομή.

Τελικά αφέθηκε ελεύθερος αφού δε στοιχειοθετήθηκε κατηγορία εναντίον του ενώ διέθετε όλα τα νόμιμα έγγραφα παραμονής του στην Ελλάδα.

Παρόλα αυτά πριν τη δίκη ο ίδιος δήλωνε αποφασισμένος να καταθέσει ώστε να πέσει φως στην υπόθεση της δολοφονίας του ομοεθνή του καθώς πλέον είναι ο μόνος μάρτυρας μετά την «εξαφάνιση» των άλλων δύο μεταναστών που είδαν το περιστατικό του 2009.

Υπενθυμίζεται πως το περιστατικό του 2009 που είχε σαν αποτέλεσμα τον θάνατο του Ιρακινού, κουρδικής καταγωγής, Αριβάν Οσμάν Αζίζ, είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις.

Αρχικά, οι λιμενικές αρχές είχαν υποστηρίξει ότι ο 29χρονος είχε χτυπήσει μόνος του, προσπαθώντας να αποφύγει τη σύλληψή του. Η ιατροδικαστής που εξέτασε τα τραύματά του, έκρινε ότι οι κακώσεις οφείλονταν σε επίδραση βίας, κάτι που σήμαινε ότι είτε έπεσε με το πρόσωπο στο έδαφος, είτε τον χτύπησαν σε αμβλεία επιφάνεια.

Για το συμβάν διατάχθηκε Ένορκη Διοικητική Εξέταση, το πόρισμα της οποίας υποβλήθηκε στις 15 Ιουλίου 2009, χωρίς να ρίξει φως στην υπόθεση. Όπως ανέφερε, θα έπρεπε η υπόθεση λόγω της σοβαρότητάς της να παραμείνει εκκρεμής, για να ολοκληρωθεί μετά το πέρας της ποινικής προδικασίας. Την αμέσως επόμενη μέρα, ο τότε υπουργός Ναυτιλίας, Αναστάσης Παπαληγούρας, διέταξε τη διενέργεια κατά προτεραιότητα και νέας ΕΔΕ. Παράλληλα, έδωσε συνέντευξη Τύπου, κατά τη διάρκεια της οποίας ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι η η άσκηση παράνομης βίας δεν είναι ανεκτή στο Λιμενικό Σώμα.

Μάριος Διονέλλης

πηγη : http://www.flashnews.gr/page.ashx?pid=3&aid=51091&cid=312

2011-12-03T17:42:00.000+02:00

ΟΤΑΝ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΗΜΟΥΝ ΜΑΥΡΟΣ

ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΑ ΜΑΥΡΟΣ ΟΤΑΝ ΒΓΑΙΝΩ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ ΜΑΥΡΟΣ

......ΟΤΑΝ ΚΡΥΩΝΩ ΜΑΥΡΟΣ ΟΤΑΝ ΦΟΒΑΜΑΙ ΜΑΥΡΟΣ

ΟΤΑΝ ΑΡΡΩΣΤΑΙΝΩ ΜΑΥΡΟΣ

ΚΙ ΟΤΑΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ ΠΑΛΙ ΜΑΥΡΟΣ

.......ΚΙ ΕΣΥ ΛΕΥΚΕ ΦΙΛΕ... ΟΤΑΝ ΓΕΝΝΙΕΣΑΙ ΕΙΣΑΙ ΡΟΖ

ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙΣ ΛΕΥΚΟΣ

ΟΤΑΝ ΣΕ ΒΛΕΠΕΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΤΑΝ ΚΡΥΩΝΕΙΣ ΜΠΛΕ

ΟΤΑΝ ΦΟΒΑΣΑΙ ΚΙΤΡΙΝΟΣ

ΟΤΑΝ ΑΡΡΩΣΤΑΙΝΕΙΣ ΠΡΑΣΙΝΟΣ

ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΓΚΡΙΖΟΣ ΚΑΙ ΛΕΣ ΕΜΕΝΑ ΕΓΧΡΩΜΟ;
ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ

2011-11-27T20:34:00.000+02:00

Στα μέσα του 2012 θα είναι έτοιμος ο "φράκτης" στον Έβρο

Επίσκεψη στο Κέντρο Φύλαξης Μεταναστών Φυλακίου καθώς και στο Τμήμα Συνοριακής Φύλαξης Φερών, πραγματοποίησε ο Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη Μανώλης Όθωνας , στα πλαίσια της περιοδείας σε σημεία κλειδιά του Έβρου για το ζήτημα της παράνομης μετανάστευσης.

Ο κ. Όθωνας επισκέφθηκε το χερσαίο κομμάτι των Ελληνοτουρκικών συνόρων όπου και θα κατασκευαστεί ο "φράχτης", τονίζοντας ότι αποτελεί προτεραιότητα για το υπουργείο και τις επόμενες εβδομάδες θα εγκατασταθεί ο ανάδοχος εργολάβος ενώ το έργο θα έχει ολοκληρωθεί σε 5 μήνες.
Σε λίγες εβδομάδες, μετά τον προσυμβατικό έλεγχο της σύμβασης από το Ελεγκτικό Συνέδριο θα εγκατασταθεί η ανάδοχος εταιρεία για να ξεκινήσει το έργο του τεχνητού εμποδίου, στη χερσαία ζώνη. Με την ολοκλήρωση του θα υπάρξει μια καλύτερη επιχειρησιακή στόχευση η οποία ενδεχομένως και θα ενισχυθεί με πλωτά μέσα επιτήρησης της παραποτάμιας περιοχής. Με αυτούς τους τρόπους προσδοκούμε η επιτήρηση των συνόρων μας, μέσα στο 2012 να παρουσιάσει σημαντική και ουσιαστική βελτίωση>> σημείωσε ο Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη.
Όσον αφορά την κατασκευή νέων κέντρων φύλαξης μεταναστών ο υφυπουργός δήλωσε πως στην περιοχή προβλέπονται μόνο σύγχρονα κέντρα πρώτης υποδοχής παρανομών μεταναστών για την καλύτερη διαχείριση των εισερχόμενων μεταναστών, την ταυτοποίηση τους και τον υγειονομικό τους έλεγχο και δεν υπάρχει κανένας σχεδιασμός για μακροχρόνια κράτηση μεταναστών.
Είναι γνωστά τα προβλήματα αλλά πρέπει να τονίσω ότι για πρώτη φορά υπάρχει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο διαχείρισης μεταναστευτικών ροών στη χώρα, που έχει εγκρίνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και χρηματοδοτεί την υλοποίησή του. Πιστεύουμε πως ξεπερνώντας μια σειρά δυσκολίες που πάντα υπάρχουν όταν εφαρμόζεις ένα σχέδιο διαχείρισης τόσο ευαίσθητων θεμάτων, θα υπάρξει και συνέχεια και αποτελέσματα θεαματικά>>, ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Οθωνας, σημειώνοντας πως η χώρα μας και εδικά ο Έβρος καλείται να διαχειριστεί ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα με πολλές διαστάσεις.

2011-06-26T12:52:00.001+03:00

14 Αντιρατσιστικό φεστιβάλ Θεσσαλονίκης
http://www.youtube.com/watch?v=PpSLGziGNg4

" γκρεμίζοντας τα τείχη της εκμετάλλευσης χτίζουμε γέφυρες αλληλεγγύης "

2011-05-20T19:48:00.000+03:00

Ανακοίνωση - Δελτίο Τύπου

Ναυάγιο με 25 Αφγανικής, κυρίως, Πακιστανικής, αλλά και Ιρανικής καταγωγής μετανάστες έγινε στις 1.30 το βράδυ της τρίτης 18 Μάιου στην Πρέβεζα:
-Βρέθηκαν νεκροί ένα αγοράκι 8 ετών (Αφγανός) κι ένας άντρας (Ιρανός) ενώ αγνοείται το δίδυμο αδελφάκι του παιδιού κι ακόμη ένα άτομο.
-4 άτομα νοσηλεύτηκαν στο νοσοκομείο Πρέβεζας και ο Έλληνας διακινητής.
-ανάμεσα στα άτομα που φιλοξενούνται σε χώρο του Δημαρχείου Ζάλογγου ένα παιδί 6 ετών και πολλοί έφηβοι.
-Το χώρο προσωρινής φιλοξενίας, επισκέφθηκε ο Περιφερειάρχης Ηπείρου και του ζητήσαμε να παρέμβει ώστε να μη φυλακιστεί κανείς τους και να συμβάλλει ώστε οι άνθρωποι αυτοί να μεταφερθούν στην Αθηνά οπού διαμένουν συγγενικά τους πρόσωπα και να τελέσουν τις κηδείες των ανθρώπων τους. Πήραμε θετική απάντηση και επιβεβαίωση. Φροντίσαμε για όλες τις επαφές με μέλη της Αφγανικής, Πακιστανικής και Ιρανικής κοινότητας στην Αθήνα μέσω του Δικτύου Μεταναστών και Προσφύγων. Ο Δήμος Πρέβεζας και ο αντιδήμαρχος Ζαλόγγου, συνδράμουν στις συνθήκες της διαμονής τους με τον καλύτερο τρόπο.
Το απόγευμα της Τετάρτης τους επισκέφτηκε ομάδα ψυχολογικής υποστήριξης από το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Πρέβεζας.
Εμείς ενημερωθήκαμε και συμβάλλαμε, όπως και αρκετοί πολίτες, από την πρώτη στιγμή προσφέροντας ρούχα και κουβέρτες, νερά και τρόφιμα, πετσέτες και άλλα υλικά.
Το σημαντικότερο όμως ήταν ότι μέσω των τηλεφώνων μας κατάφεραν να επικοινωνήσουν με τις οικογένειες τους!

Έως πότε όμως θα παρακολουθούμε και θα καταγράφουμε τα θύματα μιας πολιτικής που διώκει τους εξαθλιωμένους και αφήνει ανεξέλεγκτα τα κυκλώματα (και στην περιοχή μας) των δουλεμπόρων;

Έως πότε οι δουλέμποροι θα εκμεταλλεύονται εύκολα και ατιμώρητα την ελπίδα των κατατρεγμένων για μετακίνησή τους σε κάποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα, για οικογενειακή συνένωση, με τίμημα την ίδια τη ζωή τους, στα σαπιοκάραβα του θανάτου;

Έως πότε θα αντιμετωπίζονται ως πρόβλημα οι πρόσφυγες, οι μετανάστες, οι εξαθλιωμένοι και όχι οι πολιτικές, που τους αναγκάζουν να γίνονται πρόσφυγες: πόλεμοι, γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί για το μοίρασμα του κόσμου σε σφαίρες επιρροής, πολυεθνικές, στρατοκράτες, έμποροι του πολέμου και των πολιτικών τους επιτελείων;

Το έχουμε ξαναπεί: η τραγική κατάσταση στην οποία διαβιούν είναι το αποτέλεσμα του γκρεμίσματος του όποιου κοινωνικού κράτους είχε δημιουργηθεί. Είναι αποτέλεσμα της αποδοχής του ρόλου του δεσμοφύλακα που επέβαλαν οι «εταίροι» μας στην Ελλάδα με τη συνθήκη ΔΟΥΒΛΙΝΟ ΙΙ. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να γίνουν, οι πρόσφυγες, ο αποδιοπομπαίος τράγος της ιστορίας. Είμαστε μαζί τους γιατί ξέρουμε ότι η υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους είναι συνυφασμένη με την υπεράσπιση της κοινωνίας της ισότητας, της αλληλεγγύης και του αγώνα για αυτές τις αξίες.

Ζητάμε από την κυβέρνηση:

1. Να σταματήσει να δημιουργεί κλίμα καταστολής εναντίον των απόκληρων και τω εξαθλιωμένων. Οι επιχειρήσεις σκούπας, η παράδοση ολόκληρων περιοχών της Αθήνας στην εγκληματική ασυδοσία τραμπούκων ακροδεξιών οργανώσεων, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν σύνθετα κοινωνικά και διεθνή προβλήματα;

2. Το «τείχος του αίσχους» στον Έβρο φυσικά δεν θα λύσει κανένα πρόβλημα. Αντιθέτως, όπως και τα ναρκοπέδια, θα προκαλέσει περισσότερες απώλειες ανθρώπινων ζωών και θα ανεβάσουν την ταρίφα του δουλεμπορίου που διεξάγεται στη Μεσόγειο.

3. Να πάψει να υποκύπτει στην Ε.Ε. (Δουβλίνο ΙΙ) και να χορηγήσει με σύντομες διαδικασίες ταξιδιωτικά έγγραφα σε εκατοντάδες χιλιάδες εγκλωβισμένους στη χώρα μας πρόσφυγες. (Οι περισσότεροι από αυτούς επιθυμούν να μεταβούν σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, όπου έχουν συγγενείς και προσδοκούν σε καλύτερες συνθήκες διαβίωσης).
Καλούμε, τους φορείς και τους πολίτες της περιοχής μας να συνεχίσουν να στηρίζουν τις πρωτοβουλίες μας και τους ίδιους τους πρόσφυγες και οικονομικούς μετανάστες που υπάρχουν στην περιοχή μας, τόσο υλικά όσο και ηθικά.

19.05.2011

Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Πρέβεζας

2011-05-10T23:30:00.000+03:00

Από: Κρατούμενοι από τις φυλακές Σουφλί

Εμείς οι κρατούμενοι από τις φυλακές Σουβλί που υπογράφουμε την επιστολή αυτή, καταγγείλουμε γραπτά: την συμπεριφορά της Αστυνομίας, τις συνθήκες κράτησης, την έλλειψη καθαριότητας και την ακαταλληλότητα του φαγητού και ζητάμε την πλήρη υποστήριξη σας.

Παρακάτω σας περιγράφουμε συνοπτικά τις συνθήκες κράτησης μας εδώ μέσα:

Πρώτον, ο χώρος αυτός στο οποίο εμείς οι πρόσφυγες στη πραγματικότητα φυλακιζόμαστε, από κάθε άποψη είναι άθλιος και απαράδεχτος. Από άποψη καθαριότητας, η έλλειψη ουσιώδες ανθρώπινες ανάγκες έχει τεθεί τις ζωές των προσφύγων σε κίνδυνο. Οι τουαλέτες είναι χωρίς πόρτες, παράθυρα και φως ενώ βρωμάνε απίστευτα. Στα κελιά οι άνθρωποι κοιμούνται ο ένας πάνω στον άλλον. Ενώ όταν κατά καιρούς ο αριθμός των κρατούμενων αυξάνονται τότε οι πρόσφυγες κοιμούνται και μπροστά στις τουαλέτες. Ακόμα και μέσα στη τουαλέτα ο κόσμος στρώνουν χαρτόνια και κοιμούνται, σε περίπτωση που δεν υπάρχει άλλου χώρο. Όταν αρρωσταίνουν οι πρόσφυγες ο “γιατρός” για οτιδήποτε πρόβλημα υγείας, τους δίνει μόνο Depon. Η κατάσταση μας εδώ μέσα είναι πραγματικά τραγική και άθλια. Στους χώρους που κοιμόμαστε βρωμάνε σκουπίδια και η βρωμιά τις τουαλέτες μας έχει κάνει να είμαστε όλοι σχεδόν άρρωστοι. Σε τέτοια κατάσταση που ζούμε εδώ μέσα έχουμε ξεχάσει πραγματικά ότι είμαστε άνθρωποι.

Λυπούμαστε πάρα πολύ για την συμπεριφορά της αστυνομίας. Γιατί πρέπει να είναι έτσι η κατάσταση σε μια ευρωπαϊκή χωρά που θεωρείται ότι υπάρχουν νόμους και σεβασμός; γιατί, για παράδειγμα, ένας Ιρανός πρόσφυγας 20 ήμερες, κάποιος 2 μήνες και κάποιος άλλος 6 μήνες να κρατιέται φυλακισμένος εδώ μέσα; εάν υπάρχει νόμος, γιατί δεν είναι ίδιος για όλους; γιατί το προηγούμενο μήνα ήλοι οι Αφγανοί αφέθηκαν ελεύθεροι σε μια νύχτα ενώ εμείς οι Ιρανοί πάρα μείνουμε εδώ μεσώ; αυτό δεν είναι διάκριση;

Εμείς είμαστε 9 πρόσφυγες που κάνουμε απεργία με αίτημα να αφεθούμε ελεύθεροι το συντομότερο. Δεν μπορούμε να αντέξουμε τη κατάσταση αυτή εδώ μέσα. Η υπομονή έχει όρια και η δίκη μας έχει φτάσει στα όρια της πλέον. Η απεργία μας είναι για το δικαίωμα της ελευθερίας.

Ευελπιστούμε να μας ακούσετε τη φωνή και να ανταποκριθείτε.

2011-04-11T23:22:00.000+03:00

Σύνορα Λιβύης Τυνησίας: Απαθανατίζοντας τα πρόσωπα της προσφυγιάς

Δευ 11/04/2011, tvxsteam

Εδώ και ένα μήνα τουλάχιστον, πρόσφυγες μετακινούνται από τη Λιβύη στην Τυνησία και μαζί τους «μεταναστεύει» η βία και η αβεβαιότητα. Η Ύπατη Αρμοστεία του Ο.Η.Ε για τους Πρόσφυγες αναφέρει ότι περίπου 180.000 άνθρωποι έχουν τραπεί σε φυγή, 2.000 ημερησίως, όπως υπολογίζεται. Οι πιο πολλοί από αυτούς καταλήγουν σε προσωρινούς αυτοσχέδιους καταυλισμούς στα σύνορα Λιβύης-Τυνησίας, προσπαθώντας απεγνωσμένα να βρουν το δρόμο της επιστροφής. Κάποια από τα πρόσωπα των ξεριζωμένων απαθανατίστηκαν μέσα από το φωτογραφικό φακό.

2011-04-10T00:43:00.002+03:00

ΛΑ.Ο.Σ- ΧΑΟΣ- ΘΑΝΑΤΟΣ- ΕΜΕΙΣ, του Γιώργου Πήττα

Όταν πεθαίνει ο Χαμιντουλάν μπορεί να είναι νόμιμος ο ΛΑ.Ο.Σ;
Είχα ήδη ξεκινήσει να κάνω σημειώσεις για αυτό το άρθρο με μόνο αντικείμενο τον ΛΑ.Ο.Σ όταν ήρθε η είδηση για τον αδιανόητο θάνατο του 15χρονου Χαμιντουλάν και τον τραυματισμό της αδερφούλας του.
Σκέφτομαι συνέχεια τη διαδρομή του πατέρα του, ενός αξιοπρεπούς δασκάλου και ιδρυτή σχολείων στο Αφγανιστάν που διωγμένος από το ταλιμπανικό χάος προσπάθησε να προσφέρει ορίζοντα στα παιδιά του ερχόμενος στην Ελλάδα.
Αυτό που βίωσε η μητέρα τους, βλέποντας τον γιο τους να γίνεται κομμάτια, ο νους μου δεν το χωράει. Δεν μπορεί να το χωρέσει.
Αλλά δεν μπορεί να χωρέσει και την εκρηκτική απουσία της επόμενης μέρας.
Περίμενα –ο ανόητος και αφελής- το επόμενο πρωί, στο σημείο του φονικού να έχουν μαζευτεί χιλιάδες άνθρωποι, με χιλιάδες λουλούδια, άνθρωποι βουβοί από οδύνη αλλά και από οργή ξέχειλη για τη βία.
Περίμενα -ο ανόητος και αφελής- πως χιλιάδες μαθητές και μαθήτριες θα παρατούσαν τα σπίτια τους και θα συγκεντρώνονταν εκεί αυθόρμητα με κεριά και άνθη να κάνουν πραγματικό επιτάφιο, στον μόνο αληθώς εσταυρωμένο, στον ανατιναγμένο πένητα, αυτόν τον καθρέφτη του υμετέρου αλλά και ημετέρου συλλογικού μας τίποτα.
Ο Χαμιντουλάν, δεν σκοτώθηκε τυχαία. Δολοφονήθηκε.
Ο ηθικός αυτουργός του φονικού, είμαστε όλοι εμείς.
Που όταν η Σέχτα «Επαναστατών» ή ο Ε.Α. σπέρνανε θάνατο απαξιώναμε την ανάγκη μιας μαζικής απάντησης στον τρόμο.
Δεν μας αφορούσαν βλέπετε τα θύματα, ήταν «άλλοι».
Η μιζέρια, η άγνοια, η απέραντη κοινωνική μας αγραμματοσύνη, ακόμα αδυνατεί να αναγνώσει τον φόνο ως «στρατηγική» που οδηγεί μόνο στον εαυτό της.
Υπάρχουν ακόμα κάποιοι που νομίζουν πως ο Φόνος μπορεί να υπηρετεί Σκοπό και αδυνατούν να δουν πως νομοτελειακά αυτοεγκλωβίζεται στον θάνατο.
Όσοι τολμήσαμε να προτείνουμε μαζική κινητοποίηση «κατά κάθε βίας από όπου και αν προέρχεται» συναντήσαμε μάλλον την συνολική χλεύη.
Ο Χαμιντουλάν μπορεί άθελά του να πήρε τη θέση κάποιου άλλου
Ίσως, αυτοί που έβαλαν τη βόμβα, τώρα να κουνάνε το κεφάλι τους και να λένε μέσα στον απέραντο «επαναστατικό» ναρκισσισμό τους « τι να γίνει; Παράπλευρη απώλεια…»
Δεν ξέρω ποιοι είναι αυτοί που έβαλαν τον εκρηκτικό μηχανισμό εκεί. Δεν με ενδιαφέρει. Την προκήρυξη των Πυρήνων της Φωτιάς την πιστεύω, έτσι διαισθητικά.
Δεν πιστεύω μεν στις βομβοφόρες κατσαρόλες τους, αλλά τα κείμενά τους φέρνουν μία ροκ απελπισία που μπορώ να νιώσω. Ίσως τώρα, να βρουν το κουράγιο να αντιληφθούν κάτι παραπάνω καθώς τούτο το πένθος είναι ασήκωτο και στους συμβολισμούς του.
Όταν τη νύχτα της 28ης Μαρτίου ο 15χρονος Χαμιντουλάν Ναζαφί έφευγε από την πρόσφυγα ζωή του, η Αθήνα ακόμα αντηχούσε τα συνθήματα της ένστολης αισχρότητας:
«Έλληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι ποτέ, το αίμα σου θα χύσουμε, γουρούνι Αλβανέ».
«Θα γίνει μακελειό, μετά θα εκδικηθώ, όταν θα προσκυνήσετε σημαία και σταυρό».
«Τους λένε "Σκοπιανούς", τους λένε Αλβανούς, τα ρούχα μου θα ράψω με δέρματ' απ' αυτούς»
Αυτά τα συνθήματα, ήρθε να τα υποστηρίξει ως «σημαία του Έθνους» ο αρχηγός του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού.
Ρωτάω απλά.
Είναι δυνατόν να υπάρχει οποιαδήποτε νομική κάλυψη σε αυτή τη φρασεολογία και να είναι προβαλλόμενη ως «Εθνική Αξία»;
Αν οι φράσεις «θα γίνει μακελειό» «θα εκδικηθώ» «θα χύσω το αίμα σου» «θα ράψω τα ρούχα μου με το δέρμα τους» δεν συνιστούν τουλάχιστον εξώθηση σε αξιόποινες πράξεις και μάλιστα σε φόνο με υπόδειξη συγκεκριμένων στόχων τότε τι;
Μπορεί λοιπόν να είναι νόμιμος ένας φορέας που όλα αυτά τα θεωρεί «αρχές και σημαία» επισήμως; Γιατί, τι πιο επίσημο από την δήλωση του αρχηγού του;
Είναι δυνατόν να ακούμε στο Κοινοβούλιο λόγια ευαρέσκειας για την «υπεύθυνη» στάση του ΛΑ.Ο.Σ στην κρίση που περνάει η χώρα όταν όλοι γνωρίζουμε πως η φερόμενη ως «υπεύθυνη στάση» δεν είναι τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο από μια υποκριτική και ζυγισμένη συμπεριφορά που αποσκοπεί τόσο σε μικροπολιτικά κέρδη όσο και στη σύγχυση; Δεν γνωρίζουμε ποιος είναι ο κύριος Καρατζαφέρης και τι αντιπροσωπεύουν τα πρωτοπαλίκαρα του;
Ή μας διαφεύγει πως ο ΛΑ.Ο.Σ είναι το συστηματικό εκκολαπτήριο του νεοφασισμού και του χυδαίου λόγου;
Ή δεν καταλαβαίνουμε πως με τρόπους πονηρούς το «κόμμα» αυτό ντοπάρει τα μέλη του και ειδικά τα νεαρά ώστε αυτά να αποτελούν τον πάγκο (και ίσως όχι μόνο) της Χρυσής Αυγής;
Είπε ο κος Καρατζαφέρης:
"Αυτοί οι οποίοι διακινδυνεύουν καθημερινά την σωματική τους ακεραιότητα για την τιμή της πατρίδας, διώκονται γιατί χρησιμοποίησαν συνθήματα που μέχρι πρότινος αποτελούσαν τη σημαία του Έθνους"
Και στον διαδικτυακό τόπο της νεολαίας του «κόμματος» τα αλαλάζοντα μέλη, ήρθαν να χειροκροτήσουν:
«Μπράβο στον Πρόεδρο.
ο Υπουργός Προ.Πο τίνει να γίνει ένα απο τα μεγαλύτερα νεοταξίτικα σκουλήκια.
το λέω και εγω "κυριε" Προ.Πο.
"Έλληνας γεννιέσαι, δε γίνεσαι ποτέ, το αίμα σου θα χύσουμε γουρούνι αλβανε"
Φυσικά δε μου φταίνε σε τίποτα τα συμπαθή και χρήσιμα τετράποδα...»
Αυτό γράφει το μέλος «Λεωνίδας» με αριθμό συμμετοχής σε σχόλια που ξεπερνά τα 6.000, σε σχετική συζήτηση στο Φόρουμ, κάτω από τον τίτλο
«Τιμή και Δόξα στους άγρυπνους φρουρούς του έθνους»
Την ίδια στιγμή, ο έτερος στυλοβάτης του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, ο περιώνυμος τσιριχτός Άδωνης Γεωργιάδης, γνωστός και ως μπουμπούκος, μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου και αυτός, στην επίσημη προσωπική του ιστοσελίδα, διαθέτει και «φόρουμ» που αποκαλεί… «Εκκλησία του Δήμου» (θα τρίζουν τα κόκαλα των προγόνων) στην οποία από όσο πρόσεξα ο ίδιος μεν πονηρά αποφεύγει να τοποθετηθεί, αλλά αφήνει τις ορντίναντσες του να εκφράζονται ελεύθερα και να περνούν γραμμή.
Θέλετε ένα ωραίο δείγμα;
Ο χρήστης με το ψευδώνυμο «Λύκος» προτείνει παρακαλώ, εμπάργκο στα εστιατόρια που έχουν ως delivery boys αλλοδαπούς.
Περιγράφει δε με την παραδοσιακή χυδαιότητα που χαρακτηρίζει ολάκερο το ακροδεξιό / εθνικιστικό ασκέρι τη… φρίκη που ένιωσε όταν του έφερε τα σουβλάκια του ένας νεαρός από το Πακιστάν. Αποδίδει μάλιστα στην ιθαγένεια του νεαρού το γιατί δεν του κάθισε καλά το φαγητό…
Ασφαλώς και δεν ενδιαφέρει τι υποστηρίζει ο κάθε κρετίνος «Λεωνίδας» και ο κάθε τραμπούκος «Λύκος» (κρίμα τα ψευδώνυμα…)
Αυτά τα εξευτελισμένα υποκείμενα δεν αξίζουν ούτε για ανθρωπολογική μελέτη καθώς αποτελούν περιττώματα.
Όμως, όταν τα μηνύματα και τα σχόλια αυτών των ανθρωποειδών σιωπηρά νομιμοποιούνται από μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου –εφ όσον αυτά γράφονται στους δικούς τους ιστότοπους, τότε υπάρχει ζήτημα νομικό, συνταγματικό και ηθικό.
Και ο κος Βενιζέλος , Υπουργός Εθνικής Άμυνας θα έπρεπε να έχει την στοιχειώδη ευαισθησία (διότι έξυπνος είναι) να μην καταδέχεται να λερώνει το στόμα του με συγχαρητήρια προς τον κο Καρατζαφέρη που θεωρεί τα συνθήματα των ΟΥΚάδων «σημαία του έθνους».
Τον απίστευτο κο Καρατζαφέρη που άλλοτε υμνεί την άθλια συμμορία των απριλιανών συνταγματαρχών, πότε ομιλεί με σαρκασμό για το Πολυτεχνείο του 73, πότε θέλει να στείλει τους φορείς του AIDS σε ξερονήσια, πότε εκδίδει φιλοβασιλικά έντυπα, μοιράζει…υπουργεία στη Χρυσή Αυγή.
Όμως κακώς πολλοί τον θεωρούν αντιφατικό. Οι αντιφάσεις, είναι αθώες και συνήθως εκδηλώνονται σε ανθρώπους που έχουν αγωνίες και πάθη.
Ο αρχηγός του ΛΑ.Ο.Σ ελίσσεται πονηρά και γοργά, ανάλογα την συγκυρία, την περιρρέουσα ατμόσφαιρα, τις διαθέσεις της κοινής γνώμης-στην ειδική μερίδα που τον ενδιαφέρει κάθε φορά- και, χρησιμοποιεί εκείνες τις λεκτικές αποχρώσεις που θα στοχεύσουν ευθέως στο θυμικό του κάθε «κοινού στόχος».
Στις 9 και 30 το πρωί μπορεί να εξηγεί γιατί οι ομοφυλόφιλοι είναι ψυχικά ασθενείς ή επικίνδυνοι για τα παιδιά μας και, στις 4 το απόγευμα να ζητά πολιτική συνεργασία με τους ομοφυλόφιλους γιατί «βρε αδερφέ Έλληνες είμαστε όλοι, δεν έχουμε τίποτα να μοιράσουμε». Απλά κάθε φορά διαφέρουν τα ακροατήρια.
Η πρακτική του, κάποιοι το λέμε πολλά χρόνια τώρα, είναι και εξαιρετικά επικίνδυνη και το χειρότερο, έχει συμβάλλει τα μέγιστα στον βαθμιαίο εκφασισμό ενός κομματιού της κοινωνίας μας.
Το ασυνάρτητο χάος, αυτό της απελπισίας και των προβλημάτων που δεν μπορεί να δει ορθολογικά μεγάλο μέρους του κόσμου, είναι αυτό που θρέφει τον φασισμό και διευκολύνει τον κάθε Καρατζαφέρη να πουλάει το προϊόν του.
Στην Ελλάδα του 2010, εδώ, που δολοφονήθηκε ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος.
Εδώ που ο Μάριος Ζ. παραμένει έγκλειστος στις φυλακές.
Εδώ που οι Έλληνες βιαστές της Natalie Karneef κυκλοφορούν ελεύθεροι.
Εδώ που διαπαιδαγωγούμε πιτσιρίκια στο να καίνε τα σπίτια των μεταναστών.
Εδώ που ο φερμένος από την ανάγκη 15χρονος Χαμιντουλάν άφησε την έσχατη πνοή.
Εδώ που τα παραδείγματα συντριβής κάθε είδους αξιοπρέπειας είναι αμέτρητα.
Ποιος πότε και πως θα μαντρώσει τον φασισμό;
Ποιος πότε και πως θα απαιτήσει από τον κο Καρατζαφέρη επίσημη ανάκληση της δήλωσης περί «εθνικών συνθημάτων»;
Ποιος πότε και πως θα θέσει ζήτημα νομιμότητας του ΛΑ.Ο.Σ στην Ελληνική Βουλή;
Εμείς πότε θα θυμώσουμε ενάντια στη βία από όπου και αν προέρχεται;
Εμείς πότε θα αποβάλλουμε τον κομπλεξικό διαχωρισμό των θυμάτων της βίας ανάλογα με την ιδιότητά τους;
Εμείς πότε θα καταλάβουμε πως το φίδι είναι στον δικό μας κόρφο;
Αλήθεια όταν οι ΟΥΚάδες εκτόξευαν τα τρισάθλια συνθήματά τους ακούστηκε καμιά διαμαρτυρία; Ακούστηκε έστω ένα «αίσχος»; Όχι.
Αναρωτιέμαι αν η Ελλάδα πρέπει πια να γράψει τα απομνημονεύματα της και μετά να μπει στον τάφο της. Στην ταφόπλακα θα πρέπει να γράψει: Χαμιντουλάν Ναζαφί.

2011-03-29T17:44:00.000+03:00

Πάνω από 10.000 αιτήσεις ασύλου δέχτηκε το 2010 η Ελλάδα, τουλάχιστον 47.000 εκκρεμούν συνολικά

16:58 - Τρί 29/03/2011, tvxsteam

Η Ελλάδα, μαζί με τη Δανία και την Ολλανδία, κατατάσσεται στην έκτη θέση των ευρωπαϊκών χωρών που δέχονται τις περισσότερες αιτήσεις ασύλου μεταναστών ανάλογα με τον πληθυσμό, σύμφωνα με στοιχεία του 2010 για το άσυλο, που έδωσε την Τρίτη στη δημοσιότητα η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat).

Η Κύπρος δέχεται τις περισσότερες αιτήσεις ασύλου σε σχέση με τον πληθυσμό, (3.600 αιτήσεις ανά εκατομμύριο κατοίκων), σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία. Ακολουθούν η Σουηδία (3.400 αιτήσεις), το Βέλγιο (2.400), το Λουξεμβούργο (1.600), η Αυστρία (1.300) και η Ελλάδα, η Δανία και η Ολλανδία (910 αιτήσεις).
Συγκεκριμένα, το 2010 στην ΕΕ έγιναν συνολικά 257.815 αιτήσεις ασύλου (515 αιτήσεις ανά εκατομμύριο κατοίκων), έναντι 264.000 αιτήσεων το 2009. Οι περισσότερες αιτήσεις προέρχονταν από Αφγανούς (8%), Ρώσους (7%), Σέρβους (7%), Ιρακινούς (6%) και Σομαλούς (6%). Στην ΕΕ εξετάστηκαν συνολικά 222.105 περιπτώσεις αιτήσεων ασύλου, εκ των οποίων απορρίφθηκε το 75%.
Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, το 2010 δέχθηκε 10.275 αιτήσεις ασύλου (έναντι 15.900 αιτήσεις το 2009). Οι περισσότεροι αιτούντες άσυλο προέρχονταν από το Πακιστάν (27%), τη Γεωργία (11%) και το Μπανγκλαντές (10%). Το 2010 οι ελληνικές Αρχές εξέτασαν συνολικά 3.455 αιτήσεις ασύλου, εκ των οποίων εγκρίθηκαν οι 105 και οι υπόλοιπες απορρίφθηκαν.
Σε απόλυτους αριθμούς, η Γαλλία δέχθηκε τις περισσότερες αιτήσεις ασύλου το 2010, με 51.600 αιτήσεις. Ακολουθούν η Γερμανία (48.500 αιτήσεις), η Σουηδία (31.900 αιτήσεις), το Βέλγιο (26.100), η Μ. Βρετανία (23.700), η Ολλανδία (15.100), η Αυστρία (11.100) η Ελλάδα (10.300) και η Ιταλία (10.100).

Την ίδια ώρα, οι διαδικασίες για την εξέταση των αιτημάτων χορήγησης ασύλου κινούνται με βασανιστικά αργούς ρυθμούς. Από τα 8.803 αιτήματα έχουν εξεταστεί τα 902 κι από αυτά απορρίφθηκαν τα 866. Για το θέμα μιλάει στο tvxs ο Παναγιώτης Δημητράς, από το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι.

Εκκρεμούν σε δεύτερο βαθμό άλλες 47.155 υποθέσεις που ίσως πάρουν από δύο μέχρι και τρία χρόνια. Άσυλο δόθηκε μόνο σε 902 μετανάστες, μιλάμε δηλαδή για το σχεδόν «ανύπαρκτο» ποσοστό του 0,55%. Σε 33 άτομα χορηγήθηκε καθεστώς επικουρικής προστασίας, το οποίο διαρκείόμως για δύο χρόνια.
Για το ζήτημα μίλησε στο tvxs, ο Παναγιώτης Δημητράς, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι. Για τον κ. Δημητρά «οι αργοί ρυθμοί σήμερα εξηγούνται και από την εκκρεμότητα 47.000 αιτήσεων». Επισημαίνει όμως ότι «στο ξεκίνημα ήταν αποτέλεσμα συνειδητής προσπάθειας αποτροπής υποβολής αιτήσεων, αποτροπής χορήγησης ασύλου και δικαιολογημένης κρυφής ελπίδας ότι τα αιτούντα άτομα θα έχουν φύγει προς άλλη ευρωπαϊκή χώρα πριν ολοκληρωθεί η εξέταση, ώστε να απορριφθεί για τυπικούς λόγους».
Ο κ. Δημητράς φέρνει ως απτό παράδειγμα την υπόθεση M.S.S και την καταδίκη της Ελλάδας (και του Βελγίου) από τη Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την επαναπροώθηση του Αφγανού πρόσφυγα. «Σημαδιακό είναι πως όσο και να ψάξει η Ελλάδα να βρει τον M.S.S για να του παράσχει όσα δεσμεύθηκε πως θα κάνει σε εφαρμογή της απόφασης του ΕΔΔΑ δεν θα τον βρει πια εδω...», καταλήγει.
Τα αιτήματα ασύλου σε πρώτο βαθμό εξετάζονται από αστυνομικούς στις κατά τόπους Αστυνομικές Διευθύνσεις, που κάνουν και τη σχετική έκθεση. Όταν αυτά απορρίπτονται επανεξετάζονται από επιτροπές, που συγκροτούνται από έναν εκπρόσωπο του υπουργείου Εσωτερικών ή του υπουργείου Δικαιοσύνης, από έναν εκπρόσωπο της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ και έναν εκπρόσωπο της Επιτροπής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Όμως, οι ρυθμοί λειτουργίας των επιτροπών αυτών, που άρχισαν να λειτουργούν στις αρχές Φεβρουαρίου, είναι επίσης υπερβολικά αργοί.
Είναι χαρακτηριστικό ότι οι παραπάνω επιτροπές έχουν εξετάσει μόνον 157 περιπτώσεις από τα 47.155 αιτήματα που εκκρεμούν εδώ και χρόνια.
Αυτή τη χρονική περίοδο λειτουργούν πέντε δευτεροβάθμιες επιτροπές. Για να ολοκληρωθεί το έργο των επιτροπών για το σύνολο των αιτημάτων θα πρέπει να περάσουν σχεδόν τρία χρόνια. Η διαδικασία όμως δεν τελειώνει εκεί, οι μετανάστες που δεν θα δικαιωθούν μπορούν να απευθυνθούν στα Διοικητικά Δικαστήρια, όπου θα ξεκινήσει άλλη μία χρονοβόρα διαδικασία.

2011-03-22T17:34:00.000+02:00

Nα καταγγείλουμε την ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Λιβύη

Να μη γίνει η χώρα μας προγεφύρωμα και στην επέμβαση αυτή

Συγκέντρωση, Πέμπτη 24-3-2011, ώρα 6.30μ.μ στον Πεζόδρομο

Η προαναγγελθείσα επέμβαση των Ευρωπαίων και Αμερικανών ιμπεριαλιστών στη Λιβύη ξεκίνησε. Τα βομβαρδιστικά της Γαλλίας, της Βρετανίας και των ΗΠΑ, με τις ευλογίες και τη συναίνεση του ΟΗΕ, προχώρησαν στο μακελειό του Λιβυκού λαού, ενώ επίκειται και απόφαση του ΝΑΤΟ για συμμετοχή στη σφαγή.

Όπως έκαναν με τη Γιουγκοσλαβία, το Αφγανιστάν και το Ιράκ, μετονομάζουν την επέμβαση σε «ανθρωπιστική βοήθεια». Πρόκειται όμως για έγκλημα ανοικτής επέμβασης σε κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος, στη βάση του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού για το ξαναμοίρασμα των σφαιρών επιρροής και για την εγκατάσταση υποταγμένων σε αυτούς καθεστώτων.

Περισσεύει η υποκρισία, όταν την ίδια ώρα εισβάλλουν δυνάμεις της Σαουδικής Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων για να τσακίσουν τις κινητοποιήσεις στο Μπαχρέιν, ενάντια στη δικτατορία, όταν οι ιμπεριαλιστές ανέχθηκαν τις πρόσφατες επεμβάσεις των ισραηλινών στο Λίβανο και στη Γάζα και παλιότερα εκείνη της Τουρκίας στην κατεχόμενη Κύπρο.

Οι δυνάμεις που τώρα βομβαρδίζουν το λαό της Λιβύης, με στόχο τον έλεγχο των πετρελαίων και του φυσικού αερίου της περιοχής, είναι οι ίδιες που εξαπολύουν «πόλεμο» στις οικογένειές μας, στα δικαιώματά μας, στη μόρφωση, στη δουλειά και στη ζωή μας.

Η ελληνική κυβέρνηση σε αυτόν τον πόλεμο τάσσεται ανοικτά και προκλητικά υπέρ της επέμβασης, προσφέροντας όχι μόνο τις βάσεις της Σούδας, του Αράξου και του Ακτίου, αλλά και τον εναέριο και θαλάσσιο χώρο, καθώς και αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις. Εκτός όλων αυτών, την ώρα που στα πλαίσια της οικονομικής κρίσης, επιβάλλει μνημόνια φτώχειας στο λαό, διαθέτει αφειδώς πόρους για την επέμβαση αυτή. Μια επέμβαση που θα αυξήσει και τις στρατιές των μεταναστών που θα φτάσουν και στην πόλη μας.

Το αντιϊμπεριαλιστικό-αντιπολεμικό κίνημα στη χώρα μας επιβάλλεται να αντιδράσει. Ο ελληνικός λαός, όπως έκανε και κατά τη διάρκεια των επεμβάσεων στο Ιράκ και τη Γιουγκοσλαβία, πρέπει να απαιτήσει:

Ø Να σταματήσει η επέμβαση των ιμπεριαλιστών στη Λιβύη.

Ø Καμία συμμετοχή-εμπλοκή της χώρας στο ιμπεριαλιστικό έγκλημα.

Ø Κλείσιμο των αμερικανονατοϊκών βάσεων της Σούδας, του Αράξου και του Ακτίου και έξοδο από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς της ΕΕ και του ΝΑΤΟ

Ø Nα αποχωρήσουν τα ελληνικά πολεμικά αεροπλάνα και πλοία από τη Λιβύη, να μην εμπλακούν ελληνικές δυνάμεις στη σφαγή του Λιβυκού λαού.

Δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας στο Λιβυκό λαό, που είναι και ο μόνος αρμόδιος να λύσει τα προβλήματα στον τόπο του, να αποφασίσει ο ίδιος για το μέλλον του.

Σύλλογος Φοιτητών ΤΕΙ Ηγ/τσας - Αντιπολεμική Πρωτοβουλία Θεσπρωτίας Ανεξάρτητη Αγωνιστική Κίνηση Δήμου Ηγ/τσας

Επιτροπή Αλληλεγγύης στους μετανάστες - Πρωτοβουλία εργαζομένων

2011-03-17T23:09:00.000+02:00

Το Συμβούλιο της Ευρώπης εγκαλεί την Ελλάδα για τους μετανάστες

Παρά τις συνεχείς συστάσεις, οι ελληνικές αρχές επιμένουν να μην αναλαμβάνουν καμία δράση σχετικά με τις συνθήκες κράτησης των παράνομων μεταναστών, αλλά και την κατάσταση του ελληνικού σωφρονιστικού συστήματος, τονίζει σε δημόσια δήλωσή της η Επιτροπή για την Καταπολέμηση των Βασανιστηρίων και της Απάνθρωπης ή Απαξιωτικής Συμπεριφοράς ή Τιμωρίας (CPT) του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η Επιτροπή υπογραμμίζει χαρακτηριστικά πως η δήλωση αυτή αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, καθώς δεν της δόθηκε άλλη επιλογή εκ μέρους της Ελλάδας.

Στη δημόσια δήλωση σημειώνεται πως η Επιτροπή έχει πραγματοποιήσει συνολικά 10 επισκέψεις στην Ελλάδα από το 1993. Στις εκθέσεις που προέκυψαν από επισκέψεις αυτές (2005, 2007, 2008, 2009) διαπιστώθηκαν «πολύ κακές συνθήκες κράτησης των παράνομων μεταναστών στη χώρα». Αλλά και κατά την επίσκεψη της CPT στην Ελλάδα τον Ιανουάριο 2011, οι συνθήκες παρέμεναν μη ικανοποιητικές.
Ειδικότερα, η Επιτροπή αναφέρει πως στην έκθεσή της για την επίσκεψη στην Ελλάδα το 1997, εκφράστηκαν ανησυχίες αναφορικά με την αντιμετώπιση των παράνομων μεταναστών κατά την κράτησή τους από τις ελληνικές αρχές. Η Επιτροπή ξεκαθάρισε πως η κράτησή τους «επί εβδομάδες ακόμη και μήνες χωρίς να παρέχονται οι κατάλληλες συνθήκες και χωρίς να δίνεται ούτε καν η δυνατότητα εξωτερικών δραστηριοτήτων είναι απαράδεκτη και μπορεί να χαρακτηριστεί ακόμη και απάνθρωπη και απαξιωτική αντιμετώπιση».
Οι ελληνικές αρχές έχουν επανειλημμένως επιβεβαιώσει την Επιτροπή ότι αναλαμβάνουν δράση για τη βελτίωση της κατάστασης, τονίζεται στη δήλωση. Για παράδειγμα, σε επιστολή της 23ης Νοεμβρίου 2009, ενημέρωσαν την CPT πως η κράτηση των παράνομων μεταναστών σε αστυνομικά και παραμεθόρια τμήματα θα τερματιστεί και πως στο μέλλον οι μετανάστες θα «φιλοξενούνται» σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους. Ακόμη, έχει υποστηριχθεί πως το κέντρο κράτησης αλλοδαπών στον Πειραιά, για το οποίο η Επιτροπή έχει ασκήσει επανειλημμένως κριτική, θα κλείσει μέχρι τις αρχές του 2010.
Δυστυχώς, τονίζει η Επιτροπή, κατά την τελευταία επίσκεψη στην Ελλάδα τον Ιανουάριο διαπιστώθηκε ότι οι πληροφορίες που παρείχαν οι αρχές δεν ήταν αξιόπιστες. Αστυνομικά τμήματα και τμήματα συνοριακής φύλαξης συνεχίζουν να κρατούν ακόμη μεγαλύτερο αριθμό παράνομων μεταναστών υπό ακόμη χειρότερες συνθήκες. Για παράδειγμα, στα κρατητήρια του Τμήματος Συνοριακής Φύλαξης Σουφλίου, στην περιοχή του Έβρου, μέλη της Επιτροπής έπρεπε να περπατήσουν πάνω σε ανθρώπους που βρίσκονταν ξαπλωμένοι στο πάτωμα για να καταφέρουν να μετακινηθούν εντός του κέντρου. Υπήρχαν 146 παράνομοι μετανάστες στοιβαγμένοι σε δωμάτιο 110 m², χωρίς δυνατότητα εξωτερικών δραστηριοτήτων ή άλλων ευκαιριών να μετακινηθούν, ενώ μόνο μια τουαλέτα και ένα ντους ήταν στη διάθεση όλων τους. Οι 65 εξ αυτών κρατούνταν σε αυτές τις τραγικές συνθήκες για διάστημα μεγαλύτερο των 4 εβδομάδων και σημαντικός αριθμός επί περισσότερους από 4 μήνες. Δεν τους επιτρεπόταν να αλλάξουν ρούχα, ορισμένες φορές γυναίκες κρατούνταν μαζί με άντρες...
Παρόμοιες συνθήκες επικρατούσαν σε όλες σχεδόν τις αστυνομικές εγκαταστάσεις που επισκέφτηκε η αντιπροσωπεία της CPT. Στο κέντρο κράτησης μεταναστών στο Φυλάκιο στην περιοχή του Έβρου παράνομοι μετανάστες, μεταξύ αυτών νέοι και οικογένειες με παιδιά, κρατούνταν κλειδωμένοι επί εβδομάδες και μήνες σε βρόμικες, ανθυγιεινές συνθήκες σε συνωστισμένα κελιά. Όσο για το κέντρο του Πειραιά, που αναφέρθηκε και παραάνω, συνεχίζει να λειτουργεί, κρατώντας μετανάστες σε συνθήκες πολύ χειρότερες από εκείνες που διαπιστώθηκαν στο 1997. Ομοίως, το κέντρο κράτησης μεταναστών του αεροδρομίου «Ελ Βενιζέλος» της Αθήνας συνεχίζει να κρατά ανθρώπους σε συνθήκες παρόμοιες με εκείνες που διαπιστώθηκαν προσφάτως από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην υπόθεση M.S.S. κατά Βελγίου και Ελλάδας, και σχετίζονται με παραβίαση των άρθρων 3 (απαγόρευση εξευτελιστικής και απάνθρωπης μεταχείρισης ) και 13 (δικαίωμα σε αποτελεσματική προσφυγή ) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ).
Παράλληλα, οι ελληνικές αρχές καλούνται, μεταξύ άλλων, να αναγνωρίσουν ότι το ισχύον σωφρονιστικό σύστημα δεν είναι σε θέση να παρέχει ασφαλείς συνθήκες κράτησης.
Στη δήλωση σημειώνεται ότι «η Επιτροπή αναγνωρίζει πλήρως την πρόκληση την οποία αντιμετωπίζει η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, λόγω συνεχιζόμενων μεγάλων εισροών παράνομων μεταναστών στη χώρα. Είναι κρίσιμης σημασίας να παρέχει η διεθνής κοινότητα - και ιδιαιτέρως η ΕΕ - στις ελληνικές αρχές τη δέουσα βοήθεια για την αντιμετώπιση αυτής της πρόκλησης. Όμως, αυτή η βοήθεια θα πρέπει να συνοδεύεται και από μια σαφή εκδήλωση, εκ μέρους των ελληνικών αρχών, της βούλησής τους για την εξυγίανση της κατάστασης. Νέοι νόμοι και σχετικά προγράμματα θα πρέπει να συνοδεύονται από σειρά συγκεκριμένων μέτρων προκειμένου να υλοποιηθούν οι απαραίτητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις».

«Άδικη» η CPT, κατά το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη

Άμεση ήταν η απάντηση του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη στη δημόσια δήλωση της Επιτροπής για τηv Πρόληψη τωv Βασαvιστηρίωv και της Απάvθρωπης ή Ταπειvωτικής Μεταχείρισης ή Τιμωρίας. Όπως τονίζεται σε σχετική ανακοίνωση, «είναι άδικο να εξετάζονται τα θέματα που αφορούν τη διαχείριση της παράνομης μετανάστευσης ως αποκλειστικό ελληνικό θέμα. Είναι όμως, ενθαρρυντικό το γεγονός ότι μόλις πρόσφατα έχει ευρέως θεωρηθεί ως Ευρωπαϊκό πρόβλημα και έχουν αναληφθεί από άλλα κράτη της ΕΕ πρωτοβουλίες υποστήριξης του Ελληνικού Σχεδίου Δράσης για τη Διαχείριση των Μεταναστευτικών Ροών».
Το υπουργείο σημειώνει πως η CPT αρνήθηκε να λάβει υπόψη της την έντονη μεταναστευτική πίεση που δέχεται η Ελλάδα, αλλά και να αναγνωρίσει «τη μεγάλη προσπάθεια της χώρας μας για την αντιμετώπιση του ακανθώδους προβλήματος της παράνομης μετανάστευσης» και προσθέτει: «Όταν αντιμετωπίζονται παράνομες μεταναστευτικές ροές ύψους 200-300 ατόμων καθημερινά, η στοιχειώδης υποχρέωση ταυτοποίησης, καταγραφής και ιατρικής εξέτασης των ατόμων αυτών, διαρκεί τουλάχιστον μία εβδομάδα. Τούτο σημαίνει ότι σε περίοδο μίας εβδομάδας οι Ελληνικές Υπηρεσίες καλούνται να διαχειριστούν περί τα 2.000 άτομα, γεγονός που από μόνο του αντικατοπτρίζει το βάρος που καλούνται οι υπηρεσίες να φέρουν εις πέρας».

2011-03-10T21:32:00.001+02:00

Κοινός αγώνας ενάντια στην πολιτική της ανεργίας, της φτώχειας, της πείνας, της τρομοκρατίας και της ξενοφοβίας

Είμαστε όλοι εδώ, εργάτες, υπάλληλοι, μαγαζάτορες, μαθητές, φοιτητές, αγρότες, δάσκαλοι, καθηγητές, συνταξιούχοι, μετανάστες. Ζούμε στον ίδιο τόπο με κοινά προβλήματα, εργάτες χωρίς δουλειά (ανεργία), μαγαζάτορες χωρίς πελάτες (λουκέτα), υπάλληλοι με μείωση μισθών και αύξηση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης (περικοπές, ασφαλιστικό), μαθητές και φοιτητές χωρίς μέλλoν (γενιά των 500 ευρω), αγρότες να βλέπουν την παραγωγή τους να σαπίζει ή να χαρίζεται στους μεγαλέμπορους, μετανάστες να είναι άνθρωποι δεύτερης κατηγορίας .

Είμαστε εμείς όλοι αυτοί που δεχόμαστε καθημερινά στον τόπο μας μια επίθεση χωρίς τελειωμό απ΄ αυτούς που κερδίζουν από την δουλειά μας. Μέχρι σήμερα οι κυβερνήσεις που εκφράζουν αυτούς που μας ξεζουμίζουν, κατάφεραν να μας χωρίσουν για να μην μπορούμε να διεκδικούμε όλοι μαζί τα δικαιώματα μας και τις ανάγκες μας.

Σήμερα είναι ανάγκη να καταλάβουμε ότι ο εχθρός είναι για όλους κοινός, είναι το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα και οι εκφραστές του ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ, ΕΕ και ΔΝΤ.

Οι πόλεμοι και η άγρια εκμετάλλευση των φτωχών χωρών από τους ισχυρούς της γης και τα αντιδραστικά καθεστώτα τους, γεννούν την πείνα και την δυστυχία, φέρνουν τις στρατιές μεταναστών στο Λιμάνι της Ηγουμενίτσας, πύλη μιας Ευρώπης-φρούριο, που μέσα από τη συμφωνία Δουβλίνο ΙΙ, που προσυπέγραψαν οι ελληνικές κυβερνήσεις, υποχρεώνει τους πρόσφυγες να παραμένουν στην χώρα πρώτης εισδοχής και δεν τους επιτρέπει να πάνε στη χώρα που επιθυμούν. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ, είναι η μετατροπή της χώρα μας σε μια απέραντη αποθήκη εξαθλιωμένων μεταναστών, τα υπαρκτά προβλήματα που βιώνουμε εμείς ως δημότες αυτής της πόλης, αλλά και οι μετανάστες.

Αν εμείς δεν οργανώσουμε τον αγώνα μας απέναντι σε αυτούς που καθημερινά ψηφίζουν και ένα καινούριο «μνημόνιο» ενάντια στον λαό, θα μας ωθούν να βλέπουμε για εχθρό ο ένας τον άλλον, δηλαδή οι εργάτες τους δημόσιους υπαλλήλους, οι μαθητές τους καθηγητές, οι αγρότες τους φορτηγατζήδες και όλοι μαζί τους μετανάστες. Πρέπει να αντισταθούμε σε αυτή την επιχείρηση κοινωνικού αυτοματισμού.

Γι΄ αυτό εμείς σήμερα, ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ αγωνιζόμαστε Έλληνες και ξένοι εργάτες, υπάλληλοι, αγρότες, νεολαίοι, επαγγελματίες για το δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή ζωή, κόντρα στην φτώχια και την εξαθλίωση, στην αντιμεταναστευτική και ξενοφοβική πολιτική.

> τον δρόμο τον δείχνουν οι αγώνες του λαού μας .

> τον δρόμο τον δείχνει οι νίκη των 300 μετανάστες απεργών πείνας.

Ø Δουλειά για όλους - δικαιώματα για όλους

Ø Κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος, κατάργηση της Συμφωνίας Δουβλίνο 2, χορήγηση ταξιδιωτικών εγγράφων στους μετανάστες, νομιμοποίηση, ανθρώπινες συνθήκες παραμονής των μεταναστών.

Εκδήλωση -συζήτηση Την Παρασκευή 11 -3 στης 7¨30 μμ στο πάνθεον

Ομιλητής ο Ντίνος Παντελίδης μέλος της ¨Δ.Ο.Ε¨ & της Αλληλεγγύης στους 300 απεργούς πείνας .

Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Μετανάστες

http://metanastes-igoumenitsas.blogspot.com/

e-mail: metanastesig@gmail.com

2011-03-09T23:49:00.000+02:00

Η δικαίωση των 300 μεταναστών, ελπίδα για όλη την κοινωνία

Μαρτίου 9, 2011

Η σημερινή απόφαση της κυβέρνησης να ικανοποιήσει μέρος των αιτημάτων των 300 μεταναστών απεργών πείνας, απέδειξε ότι ο μόνος χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν δίνεται. Επίσης, έδειξε σε όλους τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες ότι η κυβέρνηση του Μνημονίου δεν είναι ανίκητη. Το άκαμπτο αγωνιστικό φρόνημα και πλατιά κοινωνική αλληλεγγύη μπορούν να φέρουν χειροπιαστά αποτελέσματα.
Είναι προφανές ότι θα χρειαστούν μακροχρόνιοι σκληροί αγώνες για να αρθεί το απρατχάιντ σε βάρος των ξένων εργατών που ζουν στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Ωστόσο, δεν πρέπει να χωρεί αμφιβολία ότι η αυταπάρνηση των 300 άνοιξε έναν καινούργιο δρόμο ελπίδας.
Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους όσοι (και ήταν πολλοί…) στήριξαν αυτόν το δύσκολο αγώνα από τη Νομική έως τα νοσοκομεία. Μα πάνω απ’ όλα, θα θέλαμε να χαιρετίσουμε με σεβασμό τους 300 αγωνιστές για τους οποίους μπορεί να περηφανεύεται όλη η εργατική τάξη.
Αθήνα 9/3/11
Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας
http://hungerstrike300.espivblogs.net/

2011-03-06T18:58:00.000+02:00

Κυριακή, 6 Μαρτίου 2011

ΤΡΑΓΙΚΗ Η ΜΟΙΡΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΤΡΙΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΑΓΚΛΑΝΤΕΣ !!!

Τραγωδία με μετανάστες στη Σούδα
ΝΟΟZ.GR
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΑΘΗΝΑ 06/03/2011

Τραγική εξέλιξη είχε ο κατάπλους του πλοίου «IONIAN KING», με σημαία Κύπρου, αργά το βράδυ του Σαββάτου, το οποίο μετέφερε 1.288 Ασιάτες από την Τρίπολη της Λιβύης στο λιμάνι της Σούδας.
Την ώρα που το πλοίο επιχειρούσε να «δέσει», 49 υπήκοοι Μπαγκλαντές, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από το πλήρωμα, βρέθηκαν στη θάλασσα. Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, «με την χρήση βοηθητικού σχοινιού, είχαν κατέβει από την πλώρη του πλοίου». Πληροφορίες αναφέρουν ότι οι Ασιάτες έπεσαν στη θάλασσα, διότι φοβήθηκαν απέλαση.
Τρεις πνίγηκαν ενώ μέχρι και το απόγευμα της Κυριακής αγνοείτο η τύχη έντεκα.
Τριάντα μεταφέρθηκαν αρχικά στο νοσοκομείο Χανίων, όπου μετά την παροχή πρώτων βοηθειών, οι 14 επέστρεψαν στο πλοίο. Στο Ναυτικό Νοσοκομείο Κρήτης νοσηλεύονται 18, με υποθερμία και αφυδάτωση.
Στις έρευνες από νωρίς το πρωί πήραν μέρος ένα ελικόπτερο, δύο πλοία, ένα φουσκωτό και ένα ρυμουλκό του Λιμενικού, δυο ρυμουλκά του Πολεμικού Ναυτικού, πέντε φουσκωτά και αλιευτικά σκάφη, ενώ συμμετείχαν και δύτες.
Στο λιμεναρχείο Σούδας γίνονταν συνεχείς συσκέψεις για τον συντονισμό των επιχειρήσεων στις οποίες, εκτός από το Λιμενικό Σώμα, καθοριστικό ρόλο έπαιξε και το ΕΚΑΒ.
Το μεσημέρι, ο δήμαρχος Χανίων Μανώλης Σκουλάκης ανακοίνωσε πως για ανθρωπιστικούς λόγους αναβάλλεται το προγραμματισμένο καρναβάλι της Σούδας.
Εκτός από το Λιμενικό, στην χερσαία ζώνη του λιμανιού της Σούδας παραμένουν και αστυνομικές δυνάμεις.
Η πρεσβεία της Δημοκρατίας της Κορέας στην Αθήνα
Τα ειλικρινή της συλλυπητήρια, για τους τρεις εργάτες που έχασαν τη ζωή τους τις πρώτες πρωινές ώρες στο λιμάνι της Σούδας, εξέφρασε η πρεσβεία της Δημοκρατίας της Κορέας στην Αθήνα.
Και οι τρεις, εργάζονταν στη Λιβύη για την κορεατική εταιρεία Daewoo Engineering & Construction Company.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της νοτιοκορεατικής πρεσβείας, η εταιρεία είχε αναλάβει την ευθύνη εκκένωσης των εργαζομένων της από τη Λιβύη, οι οποίοι ήταν ως επί το πλείστον υπήκοοι τρίτων χωρών.
Η Daewoo Engineering & Construction Company, προστίθεται στην ανακοίνωση, είχε φροντίσει για τη μεταφορά των εργαζομένων της πρώτα στην Κρήτη (Χανιά) και σταδιακά να τους επαναπατρίσει στις χώρες τους.
«Η Πρεσβεία της Δημοκρατίας της Κορέας και η Daewoo Engineering & Construction Company, από κοινού με τις άλλες ενδιαφερόμενες πρεσβείες στην Αθήνα, θα συνεχίσουμε πλήρως τις προσπάθειές μας για τον πρέποντα κα ασφαλή επαναπατρισμό των ως άνω υπαλλήλων».

πηγή: http://peiratikoreportaz.blogspot.com/

Υπεραστικοί - Νερό & Αλάτι - Ενα τραγούδι για τους 300

2011-03-04T00:09:00.000+02:00

2011-03-01T22:40:00.003+02:00

Δελτίο Τύπου 1/3 – Χωρίς όρια αυταρχισμός: τα ΜΑΤ επιτέθηκαν στη Συνέντευξη Τύπου της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης

Μαρτίου 1, 2011

Αθήνα, 1 Μαρτίου 2011, 36^η ημέρα Απεργίας Πέινας
Χωρίς όρια αυταρχισμός:
τα ΜΑΤ επιτέθηκαν στη Συνέντευξη Τύπου της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης
Χωρίς όρια αναλγησία:
Δεκάδες απεργοί πείνας σε κίνδυνο μη αναστρέψιμων βλαβών και κίνδυνο ζωής
Αν δεν ήταν τραγικό θα ήταν σίγουρα γελοίο αυτό που συνέβη σήμερα το πρωί μπροστά στη Βουλή στη συνέντευξη τύπου που διοργάνωσαν η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης μαζί με όλους και όλες έχουν μέχρι σήμερα εκφράσει την υποστήριξή τους στο δικαίο αγώνα των 300 μεταναστών απεργών πείνας. Η κυβέρνηση έβαλε τα ΜΑΤ να επιτεθούν σε μια συνέντευξη τύπου -προφανώς ειρηνική- προπηλακίζοντας, απειλώντας και βρίζοντας τους ανθρώπους της αλληλεγγύης, ανάμεσα στους οποίους συγγραφείς, πανεπιστημιακούς, δημάρχους, εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης και συνδικάτων, καλλιτέχνες, βουλευτές, γιατρούς και πολλούς άλλους. Είναι γεγονός πρωτοφανές που καταδεικνύει το σημείο αλαζονείας, αναλγησίας και αυταρχισμού που έχει φτάσει η κυβέρνηση, μια κυβέρνηση που καθημερινά χάνει όχι μόνο την κοινωνική νομιμοποίηση, αλλά και κάθε αίσθηση δικαίου. Μια κυβέρνηση που κινδυνεύει να οδηγήσει τους μετανάστες απεργούς πείνας και ολόκληρη την κοινωνία σε μια ανθρωπιστική καταστροφή.
Η συνέντευξη τύπου μετά την τραμπούκικη επίθεση των ΜΑΤ πραγματοποιήθηκε πάνω στο δρόμο, όπου πήραν το λόγο δεκάδες ομιλητές και ομιλήτριες. Παραθέτουμε ορισμένα βασικά σημεία των τοποθετήσεων:
Πρώτος μίλησε ο συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης, τον οποίο τα ΜΑΤ χωρίς κανένα δισταγμό είχαν χτυπήσει προηγουμένως. «Έχω ζήσει 40 χρόνια στο εξωτερικό, έχω βεβαίως ταλαιπωρηθεί από τις υπηρεσίες και την αστυνομία, αλλά δεν είχα φάει κλοτσιές, όπως συνέβη σήμερα μπροστά στη βουλή. Είναι κάτι βέβαια που με ξανανιώνει κατά κάποιο τρόπο, γιατί μου θυμίζει τα χρόνια της χούντας, όταν είχα φάει μερικές κλοτσιές. Έπρεπε να κάνω υπομονή 40 χρόνια για να συμπληρωθούν αυτές». «Η Ελλάδα έχει κερδίσει πολλά θλιβερά πρωτεία, ελπίζω να μην κερδίσει και τα πρωτεία του θανάτου του πρώτου μετανάστη απεργού πείνας. Ελπίζω να το προλάβουμε αυτό. Ελπίζω ο κύριος Παπανδρέου να μας ακούσει και πλέον να παραδεχτεί το αυτονόητο, ότι οι μετανάστες μας χρειάζονται αλλά τους χρειαζόμαστε και εμείς. Τους έχουμε ανάγκη για να αναπτυχθεί η χώρα μας, για να μπορούμε αύριο να πληρώνουμε τη σύνταξη του πεθερού μας, τους έχουμε ανάγκη γιατί κάνουν παιδιά που με τη σειρά τους θα γίνουν γονείς Ελλήνων. Η κ. Νταλάρα που καθημερινά ακούει από τον άντρα της αυτά τα εξαιρετικά τραγουδάκια για την κακούργα ξενιτιά δίνει την εντύπωση ότι δεν έχει καταλάβει τίποτε».
Ο Σεραφείμ Σεφεριάδης, καθηγητής στο Πάντειο, δήλωσε: «Είναι μια κραυγή αγωνίας και ανθρωπιάς για να αποφευχθεί η τραγωδία που επαπειλείται και που κάθε στιγμή που περνάει γίνεται όλο και πιο πιθανή. Θα είναι μια τραγωδία, που αν πράγματι επέλθει θα βαρύνει καταλυτικά στις συνειδήσεις όλων μας, με συνέπειες πολλαπλές και ανυπολόγιστες και αυτό πρέπει να το ακούσει η κυβέρνηση. Θα είναι μια τραγωδία που θα υπενθυμίζει εσαεί ότι ως άτομα και ως κοινωνία είμαστε ανίκανοι να σηκώσουμε το βάρος της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της δικαιοσύνης».
Η Δέσποινα Σπανού, μέλος εκτελεστικής επιτροπής της ΑΔΕΔΥ, εξέφρασε την αμέριστη αλληλεγγύη της ίδιας και του προέδρου της κ. Παπασπύρου στους απεργούς πείνας μετανάστες. «Θέλω να πω αυτό που διάβασα σε ένα πανό: Οι 300 μετανάστες απεργοί πείνας έχουν τα κότσια που μας λείπουν. Στην εποχή που ζούμε μας δίνουν δύναμη να αντισταθούμε στον κοινωνικό κανιβαλισμό που μας οδηγεί η κυβέρνηση. Θέλω να καταγγείλω ότι σε συνάντηση κλιμακίου συνδικαλιστών με τον υπουργό Δημόσιας Διοίκησης κ. Ραγκούση ακούσαμε πράγματα πρωτοφανή και κυνικά. Έχοντας χάσει κάθε μέτρο ο κ. Ραγκούσης μας είπε ότι οι μετανάστες με την απεργία πείνας ζητούν ρουσφέτι για τον εαυτό τους, ότι δηλαδή κάνουν απεργία πείνας και πεθαίνουν για ένα ρουσφέτι».
Ο Δημήτρης Χριστόπουλος, πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Είναι κοινή πεποίθηση ότι η ανθρώπινη ζωή είναι μέγεθος μη συμψηφίσιμο με κανέναν επικοινωνιακό, πολιτικό ή νομικό υπολογισμό. Αυτή είναι η αρχή βάσει της οποίας πρέπει επιτέλους να διεξαχθεί μια συζήτηση, έστω και σήμερα. Διέξοδοι για το τραγικό ανθρωπιστικό ζήτημα που θέτει η απεργία πείνας των μεταναστών υπάρχουν μέσα στο θεσμικό πλαίσιο της ελληνικής έννομης τάξης. Η κυβέρνηση να σταματήσει να κάνει ότι δεν βλέπει αυτές τις διεξόδους. Τέλος, ο αγώνας αυτός που είναι συγκλονιστικός δεν αφορά μόνο τους τριακόσιους, αλλά και όλους όσους βρίσκονται στην ίδια κατάσταση».
Ο Κώστας Λειβαδάς, μέλος του γενικού συμβούλιου της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας, ανέφερε: «Από την πλευρά των νοσοκομειακών γιατρών πληροφορούμαι ότι τις τελευταίες ημέρες μετάγονται κατά δεκάδες στα νοσοκομεία Αθήνας και Θεσσαλονίκης μετανάστες απεργοί πείνας, οι οποίοι αγωνίζονται με το μόνο όπλο που τους έχει απομείνει, δηλαδή με το ίδιο τους το σώμα για την νομιμοποίησή τους. Οι νοσοκομειακοί γιατροί στέκονται στο πλευρό των απεργών πείνας, θα παράσχουν κάθε θεραπευτική φροντίδα που τους είναι αναγκαία σύμφωνα με τις αρχές του ανθρωπισμού, της ιατρικής ηθικής και δεοντολογίας». Αναφερόμενος σε περιστατικό οπού σκοπίμως και επί πολλή ώρα σερβιρίστηκε φαγητό σε νοσηλευόμενους απεργούς πείνας στη Θεσσαλονική, ανέφερε ότι πρόκειται για περιστατικά που σε καμία περίπτωση δεν αντιπροσωπεύουν τους νοσοκομειακούς γιατρούς. Τέλος κάλεσε την κυβέρνηση να δώσει άμεση λύση, προχωρώντας σε νομιμοποίηση για να μην χαθεί καμία ζωή.
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Τάσος Κουράκης, ανέφερε: «Με την ιδιότητα του Β’ αντιπροσώπου της βουλής καλώ τον πρόεδρο της βουλής, τον πρόεδρο της κυβέρνησης, τους βουλευτές όλων των κομμάτων, να μην επιτρέψουν μια πελώρια ανθρωπιστική κρίση. Μέχρι στιγμής η κυβέρνηση καμώνεται ότι δεν τους βλέπει, ότι δεν είναι ορατοί. Ο θάνατος του πρώτου μετανάστη θα είναι ορατός. Θα είναι προσβολή και μια κηλίδα ανεξίτηλη για όλη την ελληνική κοινωνία. Δεν θέλουμε ήρωες. Δεν θέλουμε μάρτυρες. Θέλουμε ανθρώπους ζωντανούς, να χαίρονται τη ζωή, όπως κάθε άνθρωπος έχει αυτό το δικαίωμα. Οφείλουμε πάρα πολλά στους μετανάστες, Κυρίως όμως την εποχή αυτή της οικονομικής, πολιτικής, ηθικής και πολιτιστικής κρίσης, επαναφέρουν πολύ υψηλές αξίες με κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή. Την αξία της αξιοπρέπειας, το δικαίωμα στη ζωή, το δικαίωμα να έχουν πρόσωπο και να αναγνωρίζεται η ταυτότητα του ενός εκάστου».
Ο Πέτρος Λιναρδος Ριλμόν, επιστημονικός σύμβουλος του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, τόνισε ότι κατά τα τελευταία 20 χρόνια ο πλούτος στη χώρα μας σχεδόν διπλασιάστηκε. «Όλα αυτά τα χρόνια ο ρόλος των μεταναστών εργαζόμενων ήταν αναντικατάστατος. Όσοι έφερναν εμπόδια στη νομιμοποίηση των μεταναστών, αυτό που έκαναν ήταν να συμβάλλουν στην συρρίκνωση του κράτους πρόνοιας και στην αύξηση της μαύρης εργασίας». Και κατέληξε: «Ο αγώνας των μεταναστών είναι αγώνας για τα δικαιώματα που έχουν κατακτήσει ζώντας και δουλεύοντας σε αυτή τη χώρα. Είναι αγώνας όλων των εργαζομένων σε μια περίοδο που τα δικαιώματα τους πλήττονται».
Νάντια Βάρτζελη από την Ομάδα Ιατρικής Στήριξης των απεργών πείνας, νοσοκομειακή γιατρός και μέλος της διοίκησης της ΑΔΕΔΥ, έδωσε στοιχεία σχετικά με την κατάσταση της υγείας των απεργών πείνας μέχρι τις 12.00 το μεσημέρι της Τρίτης 1^ης Μαρτίου. «Αυτή τη στιγμή νοσηλεύονται 54 μετανάστες απεργοί πείνας στα νοσοκομεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. 44 είναι στην Αθήνα. 4 διακομίστηκαν στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νικαίας το Σαββάτο και 18 την Κυριακή σε διάφορα νοσοκομεία, από τους οποίους 17 είχαν συμπτωματολογία οξείας νεφρικής ανεπάρκειας και ένας καρδιολογικό πρόβλημα. Τη Δευτέρα διακομίστηκαν 19 απεργοί σε διάφορα νοσοκομεία της Αθήνας με οξεία νεφρική ανεπάρκεια, αφυδάτωση και ηλεκτρολυτικές διαταραχές. Σήμερα έχουν ήδη διακομιστεί 3 και είναι προς διακομιδή ακόμη 15 με αρχόμενη νεφρική ανεπάρκεια. Να ενημερώσω ότι την Κυριακή ξεκίνησαν αποχή από το νερό 36 μετανάστες στην Αθήνα, στους οποίους ανήκουν οι 18 που διακομίζονται σήμερα. Στη Θεσσαλονίκη είναι 10 που νοσηλεύονται σε νοσοκομεία, 7 στο Άγιος Παύλος και 3 στο Γεννηματά με υπογλυκαιμία και η εκτίμηση της εκεί ιατρικής ομάδας είναι ότι τις επόμενες ώρες και μέρες θα συνεχίσουν οι διακομιδές σε νοσοκομεία. Το συμπέρασμα που προκύπτει άμεσα από όλα αυτά τα στοιχεία είναι ότι δεν υπάρχει χρόνος πλέον, γεγονός που η κυβέρνηση δεν φαίνεται να έχει συνειδητοποιήσει. Χρειάζεται άμεσα να γίνει παρέμβαση για την ικανοποίηση των αιτημάτων των μεταναστών προτού οι βλάβες γίνουν μη ανατάξιμες. Η ιατρική κοινότητα εκφράστηκε με την παν-ιατρική συνέλευση που έγινε στις 27 του μήνα και άλλες επιμέρους συνελεύσεις, στο πλευρό των απεργών πείνας και απαιτεί από την κυβέρνηση την άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων τους».
Στη συνέντευξη τοποθετήθηκαν ακόμη:
Η Χάπινες Γκόντγουιν, μετανάστρια, μέλος της YRE
O καθηγητής στο ΕΜΠ Βένιος Αγγελόπουλος
Ο σκηνοθέτης Χρήστος Βούκουρας
Ο ηθοποιός Τάσος Ράπτης
Ο περιφερειακός σύμβουλος Γιώργος Βαρεμένος
Η Άννα Χατζησοφιά, ηθοποιός και συγγραφέας
Ο πανεπιστημιακός Μάκης Καβουριάρης
Ο μουσικός, μέλος της ομάδας Τέχνη εν Κινήσει, Μανόλης Αφολάνιο – McYinka
Ο Ανρί Κασόνγκο, από την Action Congo και τη Μεταναστευτική Συμμαχία
Ο Χρήστος Μπίστης εκπρόσωπος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Η Σύλβια Κοιλάκου, μέλος ΔΣ του Εργατικού Κέντρου Αθήνας και πρόεδρος του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών
Ο Ηλίας Παπαχατζής, από τη Διοίκηση της ΟΛΜΕ
Ο καθηγητής Παντείου Γεράσιμος Κουζής
Ο δημοτικός συμβουλος Αθήνας Πέτρος Κωνσταντίνου
Εκπρόσωπος της επιτροπής των Ιρανών Πολιτικών Προσφύγων και εκπρόσωπος του Συλλόγου Φοιτητών Ιατρικής
Παραβρέθηκαν επίσης οι
Ηρακλής Γκότσης, Δημαρχος Νέας Ιωνίας
Γιώργος Γαβρίλης, από τη ΓΣΕΕ
Ευκλείδης Τσακαλώτος, πανεπιστημιακός
Βασίλης Μουλόπουλος, βουλευτής
Νίκος Μπελαβιλας, πανεπιστημιακός
Σταύρος Σταυρίδης, πανεπιστημιακός
Γρηγόρης Καλομοίρης, ΑΔΕΔΥ
Τακης Βαμβακίδης, ομάδα Hasta la Victoria Siempre
Κώστας Τσουκαλάς, περιφερειακός σύμβουλος
Θοδωρής Δρίτσας, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος ΣΥΡΙΖΑ
Τζο Βαλέντσια, Ένωση Φιλιππινέζων Εργαζομένων ΚΑΣΑΠΙ
Κάτια Γέρου, ηθοποιός
Ράνια Αστρινάκη πανεπιστημιακός
Τίνα Ζορμπαλά, πανεπιστημιακός
Ντίνος Παντελίδης, Διδασκαλική Ομοσπονδία
και άλλοι.

2011-02-16T23:14:00.000+02:00

http://www.vimeo.com/20015799Θα ζήσουνε κοντά μας from hungerstrike300 on Vimeo.

Κείμενο Απεργών Μεταναστών, Ιανουάριος 2011

Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη.

Είμαστε μετανάστες και μετανάστριες από όλη την Ελλάδα. Ήρθαμε εδώ διωγμένοι από τη φτώχια, την ανεργία, τους πολέμους, τις δικτατορίες. Οι πολυεθνικές της Δύσης και οι πολιτικοί υπηρέτες τους στις πατρίδες μας, δεν μας άφησαν άλλη επιλογή από το να ρισκάρουμε τις ζωές μας 10 φορές για να έρθουμε μέχρι την πόρτα της Ευρώπης. Η Δύση που καταληστεύει τον τόπο μας, με το απείρως καλύτερο βιοτικό επίπεδο από εκεί, είναι για μας η μοναδική ελπίδα να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Ήρθαμε (με κανονική ή όχι είσοδο) στην Ελλάδα και δουλεύουμε για να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας. Βρισκόμαστε στην αναξιοπρέπεια και στο σκοτάδι της παρανομίας για να ωφελούνται οι εργοδότες και οι υπηρεσίες του κράτους από την άγρια εκμετάλλευση της εργασίας μας. Ζούμε από τον ιδρώτα μας και με το όνειρο κάποια στιγμή να αποκτήσουμε ίσα δικαιώματα με τους έλληνες συναδέλφους.

Το τελευταίο καιρό τα πράγματα έχουν γίνει πολύ δύσκολα για εμάς. Όσο κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις, όσο ακριβαίνουν τα πάντα, τόσο ο μετανάστης παρουσιάζεται ως φταίχτης, ως ο υπαίτιος για την εξαθλίωση και την άγρια εκμετάλλευση των ελλήνων εργαζομένων και μικροεπιχειρηματιών. Η προπαγάνδα φασιστικών και ρατσιστικών κομμάτων και οργανώσεων έχει πλέον γίνει η επίσημη γλώσσα του κράτους για το μεταναστευτικό. Η φρασεολογία τους αναπαράγεται πλέον αυτούσια από τα ΜΜΕ όταν μιλάνε για εμάς. Οι «προτάσεις» τους πλέον εξαγγέλλονται ως κυβερνητικές πολιτικές. Τείχος στον Έβρο, πλωτά στρατόπεδα και ευρωστρατός στο Αιγαίο, πογκρόμ και τάγματα εφόδου στις πόλεις, μαζικές απελάσεις. Πάνε να πείσουν τους έλληνες εργαζόμενους, πως συνιστούμε ξαφνικά απειλή για αυτούς, πως εμείς φταίμε για την πρωτοφανή επίθεση που δέχονται από τις ίδιες τους τις κυβερνήσεις.

Η απάντηση στο ψέμα και στη βαρβαρότητα πρέπει να δοθεί τώρα και θα την δώσουμε εμείς οι μετανάστες και μετανάστριες. Μπαίνουμε μπροστά με τη ζωή μας για να σταματήσουμε τώρα την αδικία σε βάρος μας. Ζητάμε την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών, ζητάμε ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες. Ζητάμε από τους έλληνες συναδέλφους μας εργαζομένους, από κάθε άνθρωπο που τώρα υποφέρει κι αυτός από την εκμετάλλευση του ιδρώτα του, να σταθεί δίπλα μας. Να στηρίξει τον αγώνα μας, για να μην αφήσει να επικρατήσει και στο δικό του τόπο το ψέμα και η αδικία, ο φασισμός και η απολυταρχία των πολιτικών και οικονομικών ελίτ. Αυτό δηλαδή που έχει επικρατήσει και στις δικές μας πατρίδες και μας ανάγκασε να ξενιτευτούμε για να μπορέσουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, εμείς και τα παιδιά μας.

Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη. Βάζουμε την ζωή μας σε κίνδυνο, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν είναι ζωή αυτή για ένα αξιοπρεπή άνθρωπο. Προτιμούμε να πεθάνουμε εδώ, παρά τα παιδιά μας να ζήσουν αυτά που περάσαμε εμείς.

Ιανουάριος 2011

Η Συνέλευση των μεταναστών απεργών πείνας

2011-02-10T19:36:00.000+02:00

Ο Στέλιος Μάινας για τους 300 μετανάστες: «Ο πνευματικός κόσμος δεν σιωπά»

«Τώρα είναι η ώρα να θυμηθούμε ποιοι βοήθησαν να ετοιμαστεί η Αθήνα των Ολυμπιακών, ποιους καταπλάκωσαν τα χώματα κι οι πέτρες απ το Μετρό μας, τώρα είναι η ώρα να θυμηθούμε ποιοι βοηθούσαν και βοηθούν στα χτήματά μας, ποιοι μαζεύουν τις ελιές μας, ποιοι ποτίζουν τις φράουλές μας, ποιοι μαζεύουν τα δίχτυα απ΄ τις τράτες και τα καΐκια μας, ποιοι φρόντιζαν και φροντίζουν τους ανήμπορους ηλικιωμένους μας, ποιοι καθαρίζουν τα σπίτια μας»

Ενόψει της συναυλίας αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας (Τετάρτη, 6.00 μ.μ., Μουσείο), ο Στέλιος Μάινας έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Ο πνευματικός κόσμος δεν σιωπά. Έχει μείνει ενεός και εμβρόντητος βλέποντας να χάνονται ένα ένα τα δικαιώματα που ο λαός μας με αίμα κατέκτησε.
Ο πνευματικός κόσμος δεν σιωπά. Περιμένει να καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός που σηκώνουν μέρα με τη μέρα οι γκρεμισμένες κατακτήσεις του.
Ο πνευματικός κόσμος δεν σιωπά, στέκει και συλλογάται πριν άκριτα μιλήσει.
Αλλά τώρα που αυτές οι κοσμογονικές αλλαγές συμβαίνουν στο τόπο μας, τώρα που η φωτιά έφτασε και στο δικό μας σπίτι, τώρα είναι η ώρα να δείξουμε την αλληλεγγύη μας.
Τώρα είναι η ώρα να θυμηθούμε ποιοι βοήθησαν να ετοιμαστεί η Αθήνα των Ολυμπιακών, ποιους καταπλάκωσαν τα χώματα κι οι πέτρες απ το Μετρό μας, τώρα είναι η ώρα να θυμηθούμε ποιοι βοηθούσαν και βοηθούν στα χτήματά μας, ποιοι μαζεύουν τις ελιές μας, ποιοι ποτίζουν τις φράουλές μας, ποιοι μαζεύουν τα δίχτυα απ΄ τις τράτες και τα καΐκια μας, ποιοι φρόντιζαν και φροντίζουν τους ανήμπορους ηλικιωμένους μας, ποιοι καθαρίζουν τα σπίτια μας, τώρα είναι η ώρα να θυμηθούμε. Ποιοι έχτισαν τις οικοδομές μας με τρία ένσημα το μήνα.
Τώρα, σ’ αυτούς τους καιρούς της βαρβαρότητας είναι η ώρα να υπερασπιστούμε τη συλλογικότητα και τον πολιτισμό μας.
Ας μην κάνουμε εκπτώσεις στην ανθρωπιά που μας έχει απομείνει, ας σταθούμε αλληλέγγυοι σ αυτούς που η απεργία πείνας είναι το ύστατο όπλο για να ζήσουν με αξιοπρέπεια.»

REDNotebook
8 February 2011 - 6:16 πμ

2011-02-06T23:02:00.000+02:00

Αλληλεγγύη με τους 300 Μετανάστες Απεργούς Πείνας - Γιατί?
Γιατί τώρα;
Επειδή τώρα, που είναι πιο δύσκολα για όλους μας, που αρχίζουν στις πόλεις και δεν χωράνε όχι μόνο οι πρόσφυγες και οι μετανάστες αλλά και οι ηλικιωμένοι, οι άνεργοι, οι διαδηλωτές, οι συμβασιούχοι, οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι εργάτες και οι αγρότες, τώρα που οι απολύ...σεις, οι περικοπές, η καταστολή, η αστυνομία και ο στρατός μας στρέφουν τον έναν εναντίον του άλλου και χτίζουν φράχτες μεταξύ μας και στον Έβρο…

...τώρα είναι η στιγμή όπου γινόμαστε όλοι ξένοι, που γινόμαστε όλοι ίσοι απέναντι στην ισοπέδωση, την αδικία, την εκμετάλλευση και την ανελευθερία, τώρα είναι η στιγμή που πρέπει να παρουμε θέση, γιατί τώρα είμαστε όλοι μαζί.

Γιατί με τους μετανάστες;

Επειδή 13.000 μετανάστες έχουν δώσει την ζωή τους από το 1993 ως σήμερα στα εθνικά σύνορα των ευρωπαϊκών χωρών, ενώ δεκάδες χιλιάδες αγνοούνται, επειδή δουλεύουν και αγωνίζονται διακινδυνεύοντας τη ζωή τους και τιμωρούνται όχι για κάτι που έκαναν αλλά για αυτό που είναι. Επειδή τα παιδιά τους από την κούνια ζουν με νομικούς και κοινωνικούς περιορισμούς, επειδή αυτοί είναι οι πρώτοι αποκλεισμένοι ενός συστήματος που στο όνομα της ασφάλειας και της ανάπτυξης αποκλείει ολοένα περισσότερους από εμάς, επειδή μας παρακινούν σ’ έναν αγώνα ενάντια στην εργασιακή και την κοινωνική ισοπέδωση, ενάντια σε μία πολιτική «νομιμοφροσύνη» που μας θέλει απαθείς, αδιάφορους και μόνους.
Τα δικαιώματα των μεταναστών είναι και δικά μας δικαιώματα.
Επειδή αν «παράνομος» είναι ο μετανάστης που χρόνια δουλέυει εδώ και ζητάει να είναι ασφαλισμένος και νόμιμος εργάτης, τότε παράνομος γίνομαι κι εγώ, που γεννήθηκα, ζω και δουλεύω με συμβάσεις εδώ, και ζητάω να είμαι εργασιακά ασφαλισμένος. Επειδή αν «υποκινητής» είναι αυτός που στάθηκε δίπλα στον απεργό πείνας που θέλει ν’ αποκτήσει δικαιώματα, τότε υποκινητής γίνομαι κι εγώ που στέκομαι δίπλα σ’ εσένα, που σου έκοψαν τη σύνταξη ή τον μισθό και σου πήραν τα δικαιώματα. Επειδή αν τώρα δεν νιώσω μέρος αυτών που κατηγορούνται ως «παράνομοι», ενώ θέλουν να ζουν νόμιμα, τότε εγώ κι εσύ, που χάνουμε κάθε μέρα όλα μας τα δικαιώματα, θα βρεθούμε αύριο ολομόναχοι και για εμάς δεν μιλήσει κανείς.

Γι’ αυτούς και για χίλιους ακόμα ανείπωτους λόγους είμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα των μεταναστών απεργών πείνας.

Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης

2011-02-03T22:26:00.001+02:00

Η αλληλεγγύη μας στον αγώνα των μεταναστών είναι αγώνας για τα δικαιώματα όλων μας .

Στηρίζουμε τον δίκαιο και δημοκρατικό αγώνα που οργανώνουν κάτω από την όξυνση των προβλημάτων τους οι 300 μετανάστες απεργοί πείνας . Ο αγώνας των μεταναστών που ξεκίνησε στο υπό ανακαίνιση ιστορικό κτίριο της Νομικής, είναι ο αγώνας 300 εργαζομένων που εδώ και χρόνια δουλεύουν χωρίς κανένα κοινωνικό και εργασιακό δικαίωμα. Το ιστορικό κτίριο της Νομικής Σχολής, που δεν χρησιμοποιούνταν αυτό το διάστημα για εκπαιδευτικές διαδικασίες, είναι ένας χώρος που έχει φιλοξενήσει και στο παρελθόν σημαντικούς και δίκαιους κοινωνικούς αγώνες, ένας χώρο ασύλου για όσους αγωνίζονται για δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια.

Ο αγώνας των 300 απεργών πείνας είναι δίκαιος και πρέπει να νικήσει. Είναι αγώνας όλων των εργαζόμενων! Ζητάμε την ικανοποίηση των αιτημάτων τους, να σταματήσουν οι μαζικές απονομιμοποιήσεις, το αίσχος των απελάσεων και ο εκβιασμός της σύνδεσης της άδειας παραμονής με την επικόλληση ενσήμων, ζητάμε ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα για όλους. Είναι πια καιρός να τελειώνουμε με το απαρτχάιντ σε βάρος εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που ζουν, μετακινούνται, εργάζονται και μεγαλώνουν τα παιδιά τους σ’ αυτή τη χώρα. Η εξαθλίωση ενός τμήματος της κοινωνίας προαναγγέλλει την εξαθλίωση και άλλων. Και γι αυτό, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε αλληλέγγυοι στους απεργούς πείνας.

Ως προς την επιμονή των μέσων μαζικής ενημέρωσης και πολιτικών δυνάμεων να μιλάνε για καθοδηγούμενο αγώνα -"Οι δυστυχείς αυτοί άνθρωποι που βρίσκονται στη Νομική δεν βρέθηκαν εκεί τυχαία. Οδηγήθηκαν και καθοδηγήθηκαν" Άννα Διαμαντοπούλου- το ξέραμε ότι είναι δύσκολο ο ρατσισμός να τους αφήσει να δεχτούν πως οι μετανάστες δεν είναι αδύναμα αντικείμενα, αλλά αγωνιστές που παίρνουν την ευθύνη της ζωής τους.

Ως προς την επιμονή τους να ασχολούνται με το μέρος όπου ξεκίνησε η απεργία πείνας, κι όχι με την ουσία των αιτημάτων του δίκαιου αυτού αγώνα ενάντια σε πολιτικές αποκλεισμού, διαίρεσης και εξαίρεσης δικαιωμάτων όλων μας, έχει τοποθετηθεί ήδη καλύτερα από εκείνους κάποιος άλλος:

«Κύριοι, οφείλετε να αντιμετωπίσετε τους ελαχίστους ταραξίας, οι οποίοι κάθονται στα σκαλοπάτια, μέσα εις τον περίβολον των ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και, ασκούντες ψυχολογικήν βίαν επί της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων σπουδαστών, δεν τους επιτρέπουν να προσέλθουν εις τας αίθουσας και να παρακολουθήσουν το μάθημα. Αν νομίσετε ότι σας χρειάζεται βοήθεια, θα την ζητήσετε σεις και εγγράφως».

Γεώργιος Παπαδόπουλος, ομιλία προς τις συγκλήτου των Πανεπιστημίων στο κτίριο της Βουλής, 2 Μάρτη 1973

Θεωρούμε μια μικρή νίκη των μεταναστών και του κινήματος αλληλεγγύης την μη είσοδο στην Νομική των δυνάμεων καταστολής. Η αποφασιστικότητα και άμεση κινητοποίηση του κόσμου της αλληλεγγύης σε όλη την Ελλάδα έφερε το θετικό της αποτέλεσμα, όπως συνέβη και λίγο καιρό πριν στα Γιάννενα με τους Σενεγαλέζους. Αποφασιστικότητα, δυναμισμός και μαχητικότητα ενισχύουν την θέση πως δεν θα περάσει εύκολα η σχεδιαζόμενη αντιμεταναστευτική και ξενοφοβική πολιτική της κυβέρνησης - ΝΔ - ΛΑΟΣ - ΔΝΤ - ΕΕ.

Ο αγώνας των μεταναστών συνεχίζεται σε άλλο χώρο και οφείλουμε να υπερασπιστούμε με κάθε μέσο και τρόπο τον δίκαιο αγώνα των μεταναστών που είναι και δικός μας αγώνας. Είτε πρόκειται για οικονομικούς μετανάστες που ζητάνε τα ίδια δικαιώματα με τους Έλληνες εργάτες, είτε για πολιτικούς πρόσφυγες που διώκονται για την πολιτική τους δράση, είτε είναι πρόσφυγές από περιοχές που ο ιμπεριαλισμός και μείς αντάμα μέσω ΝΑΤΟ, βομβαρδίζει και καταστρέφει.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΔΟΥΒΛΙΝΟ 2

ΣΥΝΟΡΑ ΑΝΟΙΚΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ- ΟΧΙ ΤΟΥΣ ΦΡΑΚΤΕΣ

- ΙΣΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

- ΚΑΤΩ Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΑΣΥΛΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟ ΛΑΟ

ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

ΙΣΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Μετανάστες

Ηγουμενίτσα 1/2/2011

Απεργία πείνας 300 μεταναστών - Συνέντευξη Τύπου 25/1/2011

2011-01-26T18:45:00.000+02:00

Πανελλαδική απεργία πείνας 300 μεταναστών: Συνέντευξη Τύπου για την Πανελλαδική Απεργία Πείνα...

2011-01-23T23:16:00.000+02:00

Πανελλαδική απεργία πείνας 300 μεταναστών: Συνέντευξη Τύπου για την Πανελλαδική Απεργία Πείνα...: "Τρίτη 15 Ιανουαρίου στις 12μ. αίθριο Νομικής σχολής, οδός Μασσαλίας 300 μετανάστες ξεκινούν την Τρίτη 25 Ιανουαρίου απεργία πείνας, στην Αθ..."

Δήλωση μετανάστη - απεργού πείνας 23/1/2011

2011-01-23T23:15:00.001+02:00

Άφιξη μεταναστών - απεργών πείνας στον Πειραιά

2011-01-23T23:15:00.000+02:00

2011-01-21T20:16:00.002+02:00

Δελτίο Τύπου

Την Τετάρτη 19 Ιανουαρίου πραγματοποιήθηκε η πρώτη για την νέα χρονιά ανοιχτή συνέλευση της Επιτροπής Αλληλεγγύης στους Μετανάστες.

Κάναμε τον απολογισμό της δράσης μας για το τελευταίο διάστημα και αξιολογήσαμε τις αρνητικές εξελίξεις που διαμορφώνονται σε κεντρικό πολιτικό αλλά και σε τοπικό επίπεδο για την ένταση της αντιμεταναστευτικής πολιτικής, για τις εξαγγελίες του Υπουργού Προ.Πο. για την δημιουργία τείχους στον Έβρο, την εγκατάσταση πλωτών φυλακών, με τον πολιτικό λόγο της κυβερνητικής και όχι μόνο εξουσίας να αγγίζει την ακροδεξιά δημαγωγία, με δηλώσεις που γιγαντώνουν την ξενοφοβία και που οπλίζουν το χέρι των ακροδεξιών συμμοριών.

Και στην πόλη μας, η οποία αποτελεί έξοδο των μεταναστευτικών ρευμάτων προς τις δυτικές χώρες της Ευρώπης, και όπου συγκεντρώνεται ένας σημαντικός αριθμός μεταναστών, οι οποίοι και ζουν σε άθλιες συνθήκες. Χωρίς στέγαση ,αναζητώντας την τροφή από τα σκουπίδια , χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη , εκτεθειμένοι στις εκάστοτε καιρικές συνθήκες, χωρίς κανένα θεσμικό πλαίσιο να τους προστατεύει, αναγκάζονται να προχωρούν σε φαινόμενα μικροπαραβατικότητας, για να εξασφαλίσουν την επιβίωση τους.

Η στάση της τοπικής εξουσίας, με τη θέση του νέου δημάρχου για την δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης, ευθυγραμμίζεται με την αντιμεταναστευτική και κατασταλτική πολιτική της κυβέρνησης αρνούμενη να υποστηρίξει την θέση για την νομιμοποίηση των μεταναστών, για την δημιουργία κέντρων φιλοξενίας .

Μερίδα τοπικών και αθηναϊκών μέσων μαζικής ενημέρωσης διογκώνει το παραμικρό φαινόμενο παραβατικότητας δημιουργώντας μια πλαστή εικόνα και ενισχύοντας έτσι την ξενοφοβία και τον ρατσισμό. Ακόμα και όταν αναδεικνύει την ανθρωπιστική διάσταση του προβλήματος καταλήγει να επικροτεί την αντιμεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης, διαμορφώνοντας ένα βαθιά συντηρητικό κλίμα του οποίου η πιο ακραία έκφραση είναι οι ένοπλες ρατσιστικές επιθέσεις σε μετανάστες που έχουν πραγματοποιηθεί το τελευταίο διάστημα στην πόλη μας.

Η Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Μετανάστες πιστεύει ότι όλοι αυτοί που κλέβουν με διάφορους τρόπους τον πλούτο των χωρών προέλευσης των μεταναστών και ισοπεδώνουν ολόκληρες χώρες , καταδικάζουν τους λαούς των χωρών αυτών σε μια κατάσταση διαρκούς εντεινόμενης φτώχειας και εξαθλίωσης, είναι αυτοί που ευθύνονται για την διόγκωση του φαινομένου της μετανάστευσης είναι και αυτοί που θεσπίζουν και τους πιο σιδερένιους νόμους.

Επιτρέπουν την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, αλλά απαγορεύουν την ελεύθερη διακίνηση των κολασμένων που αυτοί δημιούργησαν ,καθώς επιδίωξη τους ήταν η χρησιμοποίηση των μεταναστών ως φθηνό εργατικό δυναμικό, ώστε να περιορίσουν τα εναπομείναντα δικαιώματα του εγχώριου εργατικού δυναμικού.

Θεωρούμε τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ταξικά μας αδέρφια, και μάλιστα το πιο καταπιεσμένο κομμάτι της τάξης μας,

Τα μέλη της Επιτροπής Αλληλεγγύης στους Μετανάστες διαφωνούν με την αντίληψη που προσπαθούν να επιβάλουν μέσα στην κοινωνία, η οποία θέλει να παρουσιάσει τους μετανάστες υπεύθυνους για την οικονομική κρίση και την ανεργία και να μας χωρίσουν ανάλογα με το χρώμα το θρήσκευμα και την εθνικότητα .

Αυτό ενισχύεται και από την έμπρακτη αλληλεγγύη μεμονωμένων συμπολιτών ,μαθητών και συλλογικοτήτων απ όλη την Θεσπρωτία όπως αυτή εκφράστηκε το προηγούμενο διάστημα .

Μέσα λοιπόν από έναν πλούσιο διάλογο ανάμεσα σε μέλη και φίλους της Επιτροπής Αλληλεγγύης στους Μετανάστες αποφασίσαμε:

1) Να διεξάγουμε μία ανοιχτή δημόσια συζήτηση για την αντιμετώπιση του φαινομένου τη ξενοφοβίας με την νεολαία της περιοχής, μέσα από επισκέψεις στους χώρους που κινείται.

2)Να συζητήσουμε με τους συμπολίτες μας για τις αιτίες και τους τρόπους επίλυσης του φαινομένου της μετανάστευσης .

3)Την διενέργεια αντιρατσιστικού και πολιτιστικού διήμερου φεστιβάλ, όπου θα πραγματοποιηθούν προβολές ταινιών, έκθεση φωτογραφίας, μουσικές εκδηλώσεις και ανοιχτές συζητήσεις.

5) Την από κοινού προσπάθεια ανάδειξης του προβλήματος με τα σωματεία, τους πολιτιστικούς συλλόγους και φορείς που δραστηριοποιούνται στην πόλη.

Καλούμε για μια ακόμη φορά την τοπική κοινωνία να δείξει έμπρακτα την αλληλεγγύη της προσφέροντας ότι μπορεί από το υστέρημα της όπως (ρούχα ανδρικά ,παπούτσια ,κουβέρτες ,τρόφιμα ,νάιλον για την προστασία από της άσχημες καιρικές συνθήκες )αφού επικοινωνήσει με την επιτροπή στο mail: metanastesig@gmail.com και στα τηλέφωνα 6932367260-6942472396.

Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Μετανάστες

Ηγουμενίτσα 21-01-2011

2011-01-21T19:36:00.000+02:00

Ακόμα μια θετική τοποθέτηση συμπολίτη μας για το ζήτημα της προσφυγιάς .

........Εσύ εργάτη, που με τα χέρια σου , τον ιδρώτα και το αίμα σου τον κόσμο κτίζεις, αλληλέγγυος στάσου στον διωγμένο από τον τόπο του συνάδερφο, το ίδιο αφεντικό σας έχει αλυσοδεμένους.
Μαζί, μπορείτε να σπάσετε τις αλυσίδες.
Την εξουσία διεκδικήστε.........

Ο «ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ»

Μετανάστης, λαθρομετανάστης, πρόσφυγας, ανεπιθύμητος.

Σου δώσαμε απλόχερα πολλούς τίτλους.
Ξένος σε ξένη χώρα.
Διωγμένος από την πατρίδα σου, -την κάναμε δική μας, -ζώνη επιρροής και συμφερόντων, την είπαμε.

Σαν τους βαρβάρους, -την ειρήνη ήρθαμε να σου φέρουμε, -έτσι βαφτίσαμε την εισβολή.
Κι εσύ, την αρνήθηκες, τόλμησες και ν αντισταθείς..
Φωτιά σκορπούσαν στο διάβα τους, τα αστραφτερά σιδερένια πουλιά που στείλαμε, με την μορφή λευκού περιστεριού, κι εσύ, τρόμαξες, κατάρα θεού την είπες.
Του δικού σου θεού «καταραμένε», ο δικός μας είναι καλός, ευλόγησε τα όπλα μας, και καθοδήγησε τον δρόμο μας, είναι μαζί μας.

Μα, είναι για το καλό σου, γιατί δεν το καταλαβαίνεις «καθυστερημένε;»
Να σου μάθουμε την δημοκρατία και ελευθερία θέλουμε, «αγράμματε». .
Να σου μάθουμε τρόπους καλής συμπεριφοράς, «αγροίκε».
Να σου μάθουμε πως να προσκυνάς τον αφέντη και ευεργέτη, «δούλε».

Αχάριστε, προσκύνα.
Τον πλούτο σου να νοικοκυρέψουμε θέλουμε, με το αζημίωτο βέβαια, για τις υπηρεσίες που σου προσφέρουμε, γιατί φέρνεις αντίρρηση;
Εσύ, δεν ξέρεις να τον κουμαντάρεις.
Εμείς ξέρουμε, είμαστε μορφωμένοι.

Και συ δύστυχε,
Μην έχοντας τίποτα άλλο πλέον, πέρα από τη ζωή σου, μη μπορώντας να λυγίσεις άλλο τη μέση σου, πήρες το δρόμο της φυγής με η χωρίς προορισμό.
Η μάλλον προς τον παράδεισο των πολιτισμένων, έτσι πίστεψες.
Αναζητώντας καταφύγιο στον πολιτισμό των λεγόμενων προοδευμένων χωρών.
Δρόμο χωρίς επιστροφή.
Στοιβαγμένος σαν εμπόρευμα σε μεταφερόμενα κλουβιά φυλακές.

Αφού σου πήραν ότι είχες και δεν είχες τα κυκλώματα των εμπόρων της ελπίδας.
Δρόμο με τον θάνατο να παραμονεύει σε κάθε σου βήμα.
Ένοιωσες την φρίκη βλέποντας τον συνάνθρωπο σου να βυθίζεται με τα σαπιοκάραβα των δουλεμπόρων που μετατράπηκαν σε πλωτά φέρετρα.
Είδες τους ακρωτηριασμούς και τον διαμελισμό κορμιών, ακόμα και μικρών παιδιών από της παγίδες βόμβες των λεγόμενων πολιτισμένων λαών.
Πάνω απ όλα η διαφύλαξη των συνόρων τους από την εισβολή των πεινασμένων.

Να, τώρα στήνουν και συρματόπλεγμα, το είπε με στόμφο και περισσή αλαζονεία ο υπουργός.
Αντίκρισες και ένοιωσες ταυτόχρονα, - τη χαρά της υποτιθέμενης ελευθερίας, που γι αυτήν ξεκίνησες. - την αγωνία της απέλασης, - και τα μπουντρούμια τους, αδίστακτοι οι διώκτες σου.

Για τροφή καταφεύγεις στους κάδους απορριμμάτων.
Και στην φιλευσπλαχνία των περαστικών, καθώς απλώνεις το χέρι.
Περισσεύεις, «άθλιε», σαν τα αποφάγια που αναζητάς, την πείνα σου να ξεγελάσεις.

Βέβαια, έχεις ακόμα τα μπράτσα σου, στην δούλεψη τους να προσφέρεις.
Να, ήρθαν τα νέα αφεντικά, κουστούμι, γραβάτα, χαμόγελο, όλο υποσχέσεις.
Με τη λιμουζίνα τους, να σε θαμπώσουν, σαν τα αρπακτικά.
Την υπηρεσία σου θέλουν.
Την πραμάτεια τους να φροντίσεις.
Προς στιγμή πίστεψες πως τα βάσανα τελείωσαν.
Έπεσες με τα μούτρα στη δουλειά.
Η στέγη που σου πρόσφεραν σου έδωσε την αίσθηση κάποιας ασφάλειας.
Η τροφή δεν προέρχονταν από τους σκουπιδότοπους.

Όμως διωγμένε, αλλοίμονο, όνειρο ήταν, και το ξύπνημα φρικτό.
Στημένη λεμονόκουπα θυμίζεις.
Άλλο δεν τους είσαι χρήσιμος, και μην τολμήσεις φωνή να βγάλεις.
Τα χαμόγελα γίνανε μίσος, οι γραβάτες μαστίγιο, οι λιμουζίνες κλουβιά φυλακές.

Οι ένστολοι επί το έργο τους, στην υπηρεσία του ίδιου αφέντη, σου θύμισε τους βάρβαρους που την πατρίδα σου διαφεντεύουν, οι ίδιοι είναι.
Μην απορείς, ίδιος αφέντης, η γη δική τους, η πραμάτεια δική τους, ο στρατός τους, όλα δικά τους.
Κι εσύ, περισσεύεις, σαν την φλούδα απ τον καρπό που μάζευες, για πέταμα, αναλώσιμο είδος, τέτοια έχει πολλά στην πιάτσα.

Μα, κάτω μη το βάλεις, στο διάβα σου κατατρεγμένε κι άλλους θα βρεις, με τα λάβαρα σηκωμένα, με γροθιές σφιγμένες, με πρόσωπα χαρακωμένα, αλλά κι αποφασισμένα.
Τα χρώματα δεν τους χωρίζουν, τους ενώνουν, ίδιες ανησυχίες, ίδια βιώματα, με η χωρίς πατρίδα.
Μαζί τους σμίξε, ρυάκι γίνε στο ίδιο κοινό ποτάμι να βρεθείς.
Κοινά τα οράματα, κοινός ο δρόμος, κοινός κι ο στόχος, πατρίδα δική σου για να αποκτήσεις, την δύναμη σου σαν ενώσεις, τον αφέντη μπορείς και πρέπει να καταργήσεις.

Εσύ εργάτη, που με τα χέρια σου , τον ιδρώτα και το αίμα σου τον κόσμο κτίζεις, αλληλέγγυος στάσου στον διωγμένο από τον τόπο του συνάδερφο, το ίδιο αφεντικό σας έχει αλυσοδεμένους.
Μαζί, μπορείτε να σπάσετε τις αλυσίδες.
Την εξουσία διεκδικήστε.

Κι εσύ νοικοκύρη, που το βιός σου θέλεις να προστατέψεις, λάθος στόχο διαλέγεις.
Θα έρθει κι η σειρά σου που τα υπάρχοντά σου, άλλο δεν θα μπορέσεις να κρατήσεις.
H εισβολή έρχεται σαν χιονοστιβάδα -κρίση την λένε - τα όνειρα σου θα σκεπάσει, μετανάστης στον τόπο σου θα καταντήσεις.

ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ ΓΕΝΑΡΗΣ 2011
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ

2011-01-17T23:15:00.002+02:00

ΟΙ ΑΦΓΑΝΟΙ ΝΑΥΑΓΟΙ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ
Καταγγέλλουν διεμβολισμό από εμπορικό πλοίο!!!
Απειλούν με αυτοκτονίες και απεργία πείνας!!!

Σήμερα το απόγευμα αναμένεται να οδηγηθούν στην Εισαγγελέα Κέρκυρας οι μετανάστες που περισυλλέχθηκαν από φορτηγό πλοίο χθες τα ξημερώματα μετά το ναυάγιό τους στα δυτικά της Κέρκυρας. Ο τελικός αριθμός τους είναι 230 άτομα, ενώ 7 νοσηλεύονται στο νοσοκομείο. Μέχρι στιγμής, δύο είναι τα άτομα που κατηγορούνται για διακίνηση μεταναστών χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα και παραπέμπονται με αυτή την κατηγορία στον Εισαγγελέα, ενώ οι αρχές σήμερα προχωρούν σε αναλυτική καταγραφή των μεταναστών ανά οικογένειες ή παρέες, διασταυρώνοντας παράλληλα τα στοιχεία με την ταυτότητά τους από παλαιότερες προσαγωγές τους.

Απειλούν με αυτοκτονίες και απεργία πείνας

Πάντως, οι μετανάστες καταγγέλλουν ότι το ψαροκάικο που τους μετέφερε στην Ιταλία, διεμβόλισε μεγάλο (εμπορικό) πλοίο το οποίο μάλιστα, αδιαφόρησε στο σήμα κινδύνου που εξέπεμψαν. Επιτροπή έξι μεταναστών που όρισαν οι ναυαγοί, μίλησε το μεσημέρι στους δημοσιογράφους και ανακοίνωσε πως απαιτούν από την ελληνική κυβέρνηση να στείλει εκπρόσωπο του ΟΗΕ, της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αλλά και δημοσιογράφους μεγάλων διεθνών δικτύων ώστε να πάρει δημοσιότητα η καταγγελία τους για το πλοίο που επιχείρησε να τους πνίξει. Μάλιστα, απείλησαν ότι αν το αίτημά τους δεν γίνει δεκτό, τότε θα έχουμε αυτοκτονίες και ομαδική απεργία πείνας: «Ζητώ από την ελληνική κυβέρνηση να φέρει εδώ δημοσιογράφους από διεθνή media: το CNN, το Al Jazzera, το BBC και εκπροσώπους του ΟΗΕ και της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών να μας μιλήσουν.
Αλλιώς, αυτοί οι άνθρωποι θα προχωρήσουν σε αυτοκτονίες, σε απεργία πείνας.

Σε αυτή την περίπτωση η ελληνική κυβέρνηση θα είναι υπεύθυνη. Είμαστε έξι άτομα που εκπροσωπούμε όλη την κοινότητά μας εδώ. Δεν μπορούμε να τους ελέγξουμε. Και θα πρέπει να ερωτηθεί το πλοίο που μας διεμβόλισε, γιατί μας χτύπησε.
Γιατί όταν μας χτύπησε, άνοιξε τρύπα και το νερό έμπαινε μέσα. Αυτό θέλουμε να δείξουν τα διεθνή media. Αλλιώς, αυτοί οι άνθρωποι θα αυτοκτονήσουν, θα προχωρήσουν σε απεργία πείνας. Τότε η ελληνική κυβέρνηση θα είναι υπεύθυνη», ήταν τα λόγια του εκπροσώπου των ναυαγών.

Έως και τρεισήμισι χιλιάρικα «το κεφάλι»!..

Εν τω μεταξύ, στην Κέρκυρα μεταφέρεται το απόγευμα ο συλληφθείς σήμερα το πρωί στην Αθήνα με κατηγορία για την οργάνωση του ταξιδιού των μεταναστών προς την Ιταλία.

Μαρτυρίες κάνουν λόγο για δύο έως τρεισήμισι χιλιάδες ευρώ ανά άτομο ως κόστος μεταφοράς, ενώ η προανάκριση συνεχίζεται μεταξύ άλλων, για τον εντοπισμό πιθανόν άλλων συνεργών και της περιοχής στην οποία επιβιβάστηκαν οι μετανάστες, Αφγανοί στην πλειονότητά τους.

corfupress

2011-01-16T22:04:00.001+02:00

Κάλεσμα σε συνέλευση της Επιτροπής Αλληλεγγύης στους Μετανάστες την τεταρτη 19-01-2010 στο ΤΕΙ στης 7΄30 μμ.

Ενάντια στην ξενοφοβική πολιτική

Κόντρα στις ρατσιστικές αντιλήψεις

Οι κυβερνήσεις προσπαθούν συντονισμένα να μας πείσουν ότι οι πρόσφυγες είναι το πρόβλημα ,με τον Σαρκοζί στη Γαλλία να οργανώνει πογκρόμ κατά των Ρομα, με την Ελληνική κυβέρνηση να ετοιμάζεται να χτίσει τείχος ρατσισμού και ντροπής.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση που διαμορφώνουν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μια απάντηση μόνο μπορεί να δοθεί :

Άμεση νομιμοποίηση όλων των μεταναστών

Κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος

Λαθραίες είναι μόνο οι συμφωνίες που κλείνονται σε βάρος των κατατρεγμένων της γης

-Δείχνουμε με κάθε τρόπο την αλληλεγγύη μας στους μετανάστες .

2011-01-12T01:32:00.000+02:00

Πυροβολισμός σε μετανάστη με αεροβόλο όπλο στην Ηγουμενίτσα.

Στης 10'30 το βράδυ στον πρόχειρο καταυλισμό κάτω από την γέφυρα στο Λαδοχώρι λευκο golf απο ανοιχτό παράθυρο πυροβόλησε κατά μεταναστών ,από τα πυρά ένας μετανάστης τραυματίστηκε ευτυχώς ελαφρά, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Φιλιατών για προληπτικούς λόγους.

Καταδικάζουμε την επίθεση και κάθε προσπάθεια τρομοκράτησης των μεταναστων .

Η προσπάθεια για τη δημιουργία ξενοφοβικού κλίματος από φασιστικές συμμορίες δεν θα περάσει .

Απαιτούμε την διαλεύκανση της υπόθεσης και παραδειγματική τιμωρία των ενόχων

Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Μετανάστες

Ηγουμενίτσα 12-01-2011

2011-01-09T15:56:00.000+02:00

Αναφορά

της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη

(ομάδα Θεσσαλονίκης) σχετικά με τις συνθήκες κράτησης και διαβίωσης μεταναστών χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα στην Ηγουμενίτσα

Ομάδα της ΕΕΔΑ, αποτελούμενη από τους Ελένη Καλαμπάκου (δικηγόρος), Μωϋσή Καραμπεϊδη (δικηγόρος), Αντώνη Σπάθη (δικηγόρος), Θέμη Τσολάκου (δικηγόρος) και Χρύσα Γιαννοπούλου (υπ. Διδ. Κοιν. Aνθρωπολογίας), επισκέφθηκε την Ηγουμενίτσα στις 2 και 3 Δεκεμβρίου 2010, στο πλαίσιο έρευνας για τις συνθήκες κράτησης και διαβίωσης των μεταναστών. Επισκέφθηκε τους χώρους κράτησης του Λιμενικού Σώματος της Ηγουμενίτσας, καθώς και τον αυτοσχέδιο καταυλισμό μεταναστών στο Λαδοχώρι και συναντήθηκε με τον Διοικητή του Τμήματος Αλλοδαπών, τον Προϊστάμενο Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσπρωτίας και φορείς της πόλης.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΕΔΙΟΥ

Πέμπτη, 02/12/2010

Το πρωί της Πέμπτης η ομάδα μετέβη στην Ηγουμενίτσα, όπου επισκέφτηκε αρχικά τα κρατητήρια του λιμενικού σώματος, τα οποία βρίσκονται εντός του λιμένα Ηγουμενίτσας. Η είσοδος μας επετράπη λόγω της δικηγορικής μας ιδιότητας και μόνο αφού δώσαμε μια λίστα με έξι ονόματα πελατών μας, κατόπιν τηλεφωνικής άδειας από τον προϊστάμενό.

Υπήρχαν δύο χώροι – αποθήκες που λειτουργούσαν ως κρατητήρια και άλλα τέσσερα κτίρια που λειτουργούσαν ως γραφεία. Σύμφωνα με μια λίστα που μας επεδείχθη, την ημέρα της επίσκεψής μας κρατούνταν συνολικά 62 άτομα, εκ των οποίων 35 στον ένα χώρο και 27 στον άλλο.

Η είσοδος μας επετράπη μόνο στον έναν από τους δύο χώρους κράτησης, στον οποίο βρίσκονταν δύο κελιά που χωρίζονταν μεταξύ τους από ένα στενό διάδρομο. Στο ένα που ήταν περίπου 8 τ.μ., στοιβάζονταν γύρω στα 10 άτομα. Είχε ένα χτιστό - σχετικά στενό - πάγκο που χρησιμοποιούνταν από τους κρατούμενους τόσο για να κάθονται όσο και να κοιμούνται. Ωστόσο ο πάγκος δεν επαρκούσε για όλους, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι να κοιμούνται στο πάτωμα, πάνω σε στρώματα και κουβέρτες. Στο απέναντι κελί, εμβαδού περίπου 16 τ.μ., στοιβάζονταν 17 άτομα. Και σε αυτόν τον χώρο υπήρχε ένας χτιστός πάγκος και στρώματα στο πάτωμα. Στο βάθος του κελιού αυτού υπήρχε ένας μικρός χώρος, πιθανόν τουαλέτας - ο οποίος διαχωριζόταν από το υπόλοιπο κελί με μία κουβέρτα που κρεμόταν από το ταβάνι αντί για πόρτα- , ενώ στο εξωτερικό του κτιρίου βρίσκονταν δύο χημικές τουαλέτες. Ο ενδιάμεσος διάδρομος είχε στοιβαγμένα στο πάτωμα παπούτσια, ρούχα και λοιπά προσωπικά είδη των κρατουμένων.

Ο χώρος θερμαίνονταν με ένα κλιματιστικό. Η δυσοσμία ήταν έντονη και ανυπόφορη, καθώς δεν υπήρχε κανένα παράθυρο, ενώ η πόρτα του χώρου κράτησης, που ήταν η μόνη διέξοδος εξαερισμού, άνοιγε περιστασιακά μόνο για επισκεπτήριο ή για τη σίτιση των κρατουμένων, δηλαδή για ελάχιστη ώρα τη μέρα.

Ο άλλος χώρος κράτησης, περίπου 30 τ.μ. (που βρισκόταν απέναντι ακριβώς, δίπλα στη θάλασσα) είχε επίσης χτιστούς χαμηλούς πάγκους, στρώματα και κουβέρτες στο πάτωμα και δεν είχε παράθυρα. Η θέρμανση γινόταν επίσης με κλιματιστικό, το οποίο όμως τη μέρα της επίσκεψης δεν λειτουργούσε κατά τη δήλωση των λιμενικών. Ως είσοδο είχε ένα μικρό ημι-υπαίθριο χώρο, γύρω στα 4 τ.μ., περιφραγμένο με κάγκελα – πλέγματα, στον οποίο οι περισσότεροι κρατούμενοι στοιβάζονταν όρθιοι. Δίπλα σε αυτόν τον ημι-υπαίθριο χώρο υπήρχε, περιφραγμένη επίσης, μια χημική τουαλέτα και ένα λάστιχο, το οποίο μας υπέδειξαν οι λιμενικοί ως τη μόνη παροχή νερού, τόσο πόσιμου όσο και για μπάνιο.

Από τη συζήτηση με τους λιμενικούς έγινε κατανοητό ότι δεν υπήρχε σε κανέναν από τους δύο χώρους κράτησης άλλη δομή για μπάνιο ή ζεστό νερό, ούτε και δυνατότητα για πλύσιμο και αλλαγή των ρούχων από τους κρατούμενους.

Για φαγητό ο κάθε κρατούμενος δικαιούνταν δύο μικρά σάντουιτς το μεσημέρι και δύο ίδια το βράδυ. Αυτά βρίσκονταν μέσα σε μια μπλε σακούλα σκουπιδιών και οι λιμενικοί τους τα έδιναν μέσα από τα κάγκελα. Δεν υπάρχει καμία άλλη πρόνοια για παροχή συσσιτίου, ενώ η προβλεπόμενη από το νόμο αποζημίωση των 5,65 € την ημέρα δε δίδεται απευθείας στους κρατούμενους, αλλά, έπειτα από σχετική σύμβαση που έχει συναφθεί από τη διοίκηση του λιμενικού σώματος, δίδεται απευθείας στον προμηθευτή των σάντουιτς.

Όσον αφορά στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, οι κρατούμενοι ανέφεραν ότι παρά το γεγονός ότι έχουν ζητήσει κατ’ επανάληψη να τους δει γιατρός, δεν έχει γίνει αποδεκτό το αίτημά τους. Ωστόσο, οι λιμενικοί υποστήριξαν ότι τους μεταφέρουν στο νοσοκομείο, εφόσον χρειαστεί. Εκείνο πάντως που διαπιστώθηκε ήταν ότι οι ανήλικοι που κρατούνταν, είχαν μεταφερθεί στο νοσοκομείο για ακτινογραφίες.

Χώρες προέλευσης-Διερμηνεία:

Ιράκ, Αφγανιστάν, Παλαιστίνη, Αλγερία. Δεν υπήρχε διερμηνέας για καμία γλώσσα.

Κράτηση

Εκείνη την ημέρα κρατούνταν 62 άτομα, μεταξύ αυτών ένα έλληνας οδηγός και 15 ανήλικοι. Οι λιμενικοί μας είπαν ότι η κράτηση διαρκεί από μία μέχρι 25 το πολύ μέρες. Όσοι πάντως αφήνονται συνήθως συλλαμβάνονται εκ νέου, με αποτέλεσμα πολλοί να έχουν κρατηθεί αρκετές φορές διαδοχικά. Επίσης, πληροφορηθήκαμε ότι οι περισσότεροι είναι επιστρεφόμενοι (άμεσα επαναπροωθούμενοι) από την Ιταλία. Ανέφεραν μάλιστα περιστατικά μεταναστών που είχαν επαναπροωθηθεί από τις ιταλικές αρχές και είχαν υποστεί σωματικές βλάβες (ξυλοδαρμός σε έγκυο, πρησμένα μάτια σε ανήλικο κ.α.), ή που τους είχαν πάρει τα χρήματά τους.

Γενικά οι λιμενικοί εμφανίστηκαν ιδιαίτερα προβληματισμένοι και εκνευρισμένοι για την κατάσταση που καλούνται να διαχειριστούν. Παραδέχθηκαν ότι το φαγητό για τους κρατούμενους είναι ανεπαρκές και ότι αυτοί προσπαθούν κάποιες φορές να αναπληρώσουν τα κενά με δικά τους έξοδα, ενώ ανέφεραν με απογοήτευση ότι δεν υπάρχει βοήθεια για την κατάσταση από κανένα φορέα στην πόλη, ούτε από οργανώσεις, τοπικές ή άλλες.

Ανήλικοι Κρατούμενοι

Οι δεκαπέντε ανήλικοι κρατούνταν στους ίδιους χώρους με τους υπόλοιπους. Οι ηλικίες τους κυμαίνονταν από 10 έως 17 ετών. Μερικοί από αυτούς μας ανέφεραν ότι είχαν κάποιους συγγενείς σε άλλες χώρες της Ε.Ε. (κυρίως στη Γερμανία). Κατά τη συνάντησή μας με το Διοικητή του Τμήματος Αλλοδαπών και τον Προϊστάμενο της Εισαγγελίας, διαπιστώθηκε ότι είχε ειδοποιηθεί η αρμόδια υπηρεσία του Υπουργείου Υγείας για την παραπομπή τους στα ειδικά Κέντρα Ασυνόδευτων Ανηλίκων, και για τους πέντε από αυτούς είχε διασφαλιστεί η μετάβασή τους στα ως άνω κέντρα. Για τους υπόλοιπους καθυστερούσε η διαδικασία, καθώς δεν υπήρχαν διαθέσιμες θέσεις. Μετά από παρέμβασή μας διασφαλίστηκε η μετάβαση άλλων πέντε ανηλίκων σε χώρο που υποδείξαμε.

Παρασκευή, 3/12/2010

Καταυλισμός μεταναστών.

Η ομάδα επισκέφθηκε το κύριο σημείο συγκέντρωσης και διαμονής των μεταναστών στην Ηγουμενίτσα, τον αυτοσχέδιο καταυλισμό στο Λαδοχώρι, προκειμένου να καταγράψει την κατάσταση και να παρέχει νομική συμβουλή. Ο καταυλισμός βρίσκεται πολύ κοντά στην έξοδο της Ηγουμενίτσας, ακριβώς πάνω από την αφετηρία της Εγνατίας οδού, (σημείο - κόμβος για τη διέλευση των φορτηγών), ενώ ο πληθυσμός του αριθμεί περίπου 500 άτομα, κυρίως νεαρούς άντρες, που αναπτύσσονται ανά εθνοτική ομάδα σε διάφορα σημεία [Αφγανοί, Κούρδοι, Σομαλοί, Παλαιστίνοι, Ιρακινοί, Ιρανοί]. Η παραμονή τους κυμαίνεται από λίγες μέρες έως και χρόνια, χωρίς κανένα καταφύγιο προστασίας από τα καιρικά φαινόμενα, με εξαίρεση κάποιες αυτοσχέδιες εστίες φωτιάς σε κάδους και νάιλον παραπετάσματα.

Η αίσθηση της προσωρινότητας και η προσδοκία της φυγής ήταν έντονη στην επαφή και τη συζήτηση που είχαμε. Οι μετανάστες επιδιώκουν να σκαρφαλώσουν σε ένα φορτηγό και να κρυφτούν εκεί ή συγκεντρώνουν χρήματα για να εξασφαλίσουν την - υπερβολικά μεγάλη- αμοιβή των μεταφορέων, προκειμένου να περάσουν στην Ιταλία..

Οι τοπικές αντιρατσιστικές οργανώσεις, ο πολιτιστικός σύλλογος της περιοχής αλλά και μεμονωμένα ευαισθητοποιημένοι πολίτες οργανώνουν στον καταυλισμό συσσίτια και υπαίθρια ιατρεία με φάρμακα από δωρεές πολιτών. Η ομάδα πληροφορήθηκε από γιατρό της περιοχής, μέλος των Γιατρών του Κόσμου, ότι εντός του μηνός η ως άνω οργάνωση θα λειτουργήσει ιατρείο που θα στελεχώνεται από χειρουργό, καρδιολόγο, δερματολόγο και παθολόγο. Για το λόγο μάλιστα αυτό, παραχωρήθηκε από τη διοίκηση του νοσοκομείου χώρος στο Κέντρο Ψυχικής Υγείας που βρίσκεται πολύ κοντά στον καταυλισμό.

Παρατηρήσεις ΕΕΔΑΠ

Οι χώροι κράτησης στερούνται υποδομών που να ανταποκρίνονται στις ελάχιστες προδιαγραφές που προβλέπει ο νόμος, το κοινοτικό δίκαιο και οι διεθνείς συμβατικές δεσμεύσεις της χώρας. Συγκεκριμένα, στερούνται επαρκούς φωτισμού και αερισμού με αποτέλεσμα να υπάρχει έντονη δυσοσμία και υγρασία, δεδομένου ότι στον χώρο αυτόν συνωστίζονται πολλοί κρατούμενοι. Την παραπάνω αποπνικτική ατμόσφαιρα επιτείνει το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των κρατουμένων καπνίζει ακατάπαυστα. Παράλληλα, δεν υπάρχουν χώροι ατομικής υγιεινής, ζεστό νερό, ούτε λαμβάνεται πρόνοια για το ρουχισμό των κρατουμένων. Επίσης, δεν υπάρχουν μαγειρεία ούτε δίδεται στους κρατούμενους συσσίτιο, ενώ η διατροφή τους με τέσσερα σάντουιτς ημερησίως δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να χαρακτηριστεί πλήρης. Επιπλέον, δεν λαμβάνει χώρα προαυλισμός τους, γεγονός που εγκυμονεί κινδύνους για την σωματική και την ψυχική τους υγεία, ενώ δεν υπάρχει καρτοτηλέφωνο ούτε άλλη δυνατότητα επικοινωνίας με τον έξω κόσμο.

Ειδικά, καθώς η παραμονή ασυνόδευτων ανηλίκων στα κρατητήρια απαγορεύεται από το νόμο, δεν προβλέπεται για αυτούς ημερήσια αποζημίωση για τη διατροφή τους. Εφόσον όμως στην πράξη κρατούνται, και μάλιστα για πολλές μέρες, λόγω του ότι το Υπουργείο Υγείας αδυνατεί να τους μεταφέρει έγκαιρα στα ειδικά κέντρα φιλοξενίας, καταγράφονται ως κρατούμενοι ενήλικες, ώστε να υπάρχει πρόνοια για τη σίτισή τους. Εξάλλου, για ακόμα μια φορά διαπιστώθηκαν στην Ηγουμενίτσα τα προβλήματα που συνεπάγεται η ανάθεση της προσωρινής επιτροπείας των ασυνόδευτων ανηλίκων στην αρμόδια Εισαγγελική Αρχή (σύμφωνα με τα άρθρα 1589-1603 ΑΚ,, άρθρο 19 π.δ. 220/2007, άρθρο 12 του π.δ. 90/2008 και ήδη 114/2010, που μεταφέρει στην Ελλάδα το άρθρο 17 της οδηγίας 2005/85/ΕΚ.). Πιο συγκεκριμένα, το νομικό πλαίσιο δεν προβλέπει εξαίρεση των ασυνόδευτων ανηλίκων από τη σύλληψη, την απέλαση και την κράτηση, η οποία όμως πρέπει να τελείται σε διακριτό από την κράτηση των ενηλίκων χώρο (σύμφωνα με το άρθρο 67 παρ. 3 περ. 25 π.δ. 141/1991). Πέρα από το γεγονός ότι στα κρατητήρια του λιμενικού οι ανήλικοι κρατούνταν μαζί με τους ενήλικες κατά παράβαση της νομοθεσίας, κρίσιμη είναι και η κατ’ αποτέλεσμα στέρησή τους από τα δικαιώματα που έχουν οι υπόλοιποι κρατούμενοι, όπως η εκπροσώπησή τους στη συνέντευξη για να αιτηθούν άσυλο, να ασκήσουν αντιρρήσεις κατά της κράτησής τους και να προσφύγουν κατά της διαταγής απέλασής τους. Διότι, η άσκησή των δικαιωμάτων αυτών θα πρέπει να γίνει από τον αρμόδιο Εισαγγελέα- ως προσωρινό τους επίτροπο- κάτι που τόσο νομικά όσο και πρακτικά είναι αδύνατο. Παρά το γεγονός ότι τα σχετικά προβλήματα με την κράτηση των ανηλίκων[1] και τους θεσμούς επιτροπείας τους έχουν επισημανθεί σε πολλές εκθέσεις διεθνών και εγχώριων οργανισμών[2], η κατάσταση παραμένει η ίδια, με αποτέλεσμα να κρατούνται ανήλικοι υπό άθλιες συνθήκες, μαζί με ενήλικες, χωρίς σε καμία περίπτωση να λαμβάνεται υπόψη το βέλτιστο συμφέρον τους, όπως επιτάσσουν οι διεθνείς συνθήκες και το εγχώριο δίκαιο.

Επιπλέον, τα τελευταία χρόνια, στην πόλη της Ηγουμενίτσας, στους λόφους της και στα περίχωρα, πλήθος μεταναστών και προσφύγων συρρέουν με στόχο την μετακίνησή τους στην Ιταλία. Το λιμάνι της Ηγουμενίτσας λειτουργεί για τους μετανάστες ως σημείο κυρίως εξόδου από τη χώρα, εκτός των περιπτώσεων της επαναπροώθησής τους από την Ιταλία. Η προσωρινότητα της παραμονής τους δεν αποτελεί μόνον ανθρωπολογικό μέγεθος αλλά ταυτόχρονα και κριτήριο για την οργάνωση των κρατικών πολιτικών και την αποφυγή της εκτέλεσης των διεθνών υποχρεώσεων της χώρας σε σχέση με τις ανθρώπινες και αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης μεταναστών και προσφύγων. Διότι, αν και η Ηγουμενίτσα αναγνωρίζεται ως ελεγχόμενη μεθόρια διάβαση, δεν διατηρεί Ειδικούς Χώρους Παραμονής Αλλοδαπών, που να ικανοποιούν το αίτημα για ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης μέχρι την τακτοποίηση της προσωπικής κατάστασης κάθε αλλοδαπού, με αποτέλεσμα να στοιβάζονται στα κρατητήρια των αστυνομικών τμημάτων και των λιμανιών σε άθλιες συνθήκες. Εξάλλου, τις περισσότερες φορές οι χώρες προέλευσης ή καταγωγής των μεταναστών στην Ηγουμενίτσα αρνούνται την επάνοδό τους με αποτέλεσμα να μην είναι απελάσιμοι ή να καθίστανται στην πράξη ανέφικτες οι απελάσεις τους.

Από την άλλη πλευρά η μέχρι σήμερα δύσκολη πρόσβαση στη διαδικασία υποβολής και εξέτασης αιτήσεως ασύλου έχει απαξιώσει τόσο το θεσμό, ώστε οι μετανάστες της Ηγουμενίτσας, ακόμα και αν είναι ουσιαστικά πολιτικοί πρόσφυγες, εμφανίζονται απρόθυμοι να αιτηθούν το καθεστώς διεθνούς προστασίας, είτε γιατί δεν θέλουν να εξαντλήσουν το δικαίωμα της αίτησης ασύλου στην Ελλάδα, είτε για να μην συνδεθούν με το ελληνικό έδαφος λόγω της εκκρεμούς αίτησης και επαναπροωθηθούν στην Ελλάδα βάσει του 343/2003 Κανονισμού του Συμβουλίου ΕΕ «Δουβλίνο ΙΙ». Ως αποτέλεσμα, άνθρωποι τόσο ορατοί στην πόλη και στο βουνό γύρω της να είναι τελικά θεσμικά αόρατοι. Την κατάσταση επιβαρύνει η υπ’ αριθμ. Υ4α/οικ.114759/20-9-2010 εγκύκλιο του ΥΥΚΑ, διευκρινιστική σχετικών νόμων και υπουργικών αποφάσεων, σύμφωνα με την οποία η πρόσβαση στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των μεταναστών έχει ουσιαστικά αποκλειστεί, καθώς κανείς δεν είναι σε θέση να καταβάλλει το προβλεπόμενο αντίτιμο των 3 ευρώ. Μόνη εξαίρεση τίθεται για όσους έχουν αναγνωριστεί ως πολιτικοί πρόσφυγες ή έχουν καταθέσει αίτηση ασύλου, περιπτώσεις που δεν συναντά κανείς μεταξύ των πληθυσμιακών ομάδων του ως άνω καταυλισμού. Αυτό έχει συνέπεια να περιθάλπονται ασθενείς μόνο κατόπιν πρωτοβουλίας κάποιων γιατρών που καταβάλλουν οι ίδιοι το αντίτιμο του εισιτηρίου, παρά τις έντονες αντιδράσεις που συχνά συναντούν από μερίδα συναδέλφων και νοσηλευτών.

Τέλος, η ανωτέρω περιγραφείσα κατάσταση με τον μαζικό συνωστισμό των εξαθλιωμένων μεταναστών στην περιοχή της Ηγουμενίτσας και την απουσία οποιασδήποτε πρόνοιας και παρέμβασης από την πλευρά του κράτους, έχει ως αποτέλεσμα να αρχίσουν να εμφανίζονται ανησυχητικά φαινόμενα ρατσιστικής βίας σε βάρος τους από μερίδα «αγανακτισμένων» πολιτών, οι οποίοι νιώθουν ότι απειλούνται τόσο οι περιουσίες τους όσο και η κοινωνική ειρήνη. Το τυφλό χτύπημα με τον εν ψυχρώ πυροβολισμό 5 μεταναστών που έλαβε χώρα την 10.11.2010 στο 3ο χλμ της Εγνατίας οδού και που είχε ως αποτέλεσμα τον βαρύτατο τραυματισμό ενός εξ’ αυτών και τον ακρωτηριασμό του, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως τυχαίο γεγονός, αλλά είναι απότοκο της κλιμακούμενης από καιρό βίας που ασκείται σε βάρος της ευπαθούς αυτής ομάδας και υποδηλώνει μια υποβόσκουσα ρατσιστική μεταστροφή μερίδας – μικρής ακόμα – του τοπικού πληθυσμού. Η ΕΕΔΑΠ σε στενή συνεργασία με τις τοπικές αντιρατσιστικές οργανώσεις και το δίκτυο CLAΝDESTINA έχει αναλάβει την αποκατάσταση και τη νομική βοήθεια των θυμάτων της άνω εγκληματικής ενέργειας και θα παρακολουθεί στενά το φαινόμενο της κλιμακούμενης έξαρσης της ρατσιστικής βίας τόσο στην Ηγουμενίτσα όσο και στην ελληνική επικράτεια γενικότερα.

[1] Βλ. Συνήγορο του Παιδιού, Ειδική Έκθεση, Διοικητική κράτηση και απέλαση αλλοδαπών ανηλίκων http://www.synigoros.gr/reports/SR-detention-expulsionOCTOBER-2005.pdf.

[2] Βλ. «Πολιτικές για τις Ρυθμίσεις Υποδοχής, Επιστροφής και Ένταξης και Στατιστικά Στοιχεία για τους Ασυνόδευτους Ανήλικους στην Ελλάδα», Μελέτη για το Υπουργείο Εσωτερικών, Διεύθυνση Μεταναστευτικής Πολιτικής, Κέντρο Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου, Ίδρυμα Θεμιστοκλή και Δημητρίου Τσάτσου, Αθήνα 17/8/2009,emn.sarenet.es/Downloads/download.do;jsessionid...?fileID=895

καθώς και τις αναφορές διεθνών οργανισμών στις οποίες παραπέμπει. Βλ. επίσης και Submission by the United Nations High Commissioner for Refugees for the Office of the High Commissioner for Human Rights’ Compilation Report - Universal Periodic Review: Greece, November 2010, http://www.unhcr.org/refworld/docid/4cd8f2ec2.html.

2011-01-09T13:14:00.000+02:00

.........Παπουτσή συνεχεία !!!!!

......................................

Από τεστ αληθείας θα περνούν οι μετανάστες που ζητούν άσυλο!

10:59 - Σάβ 08/01/2011, tvxsteam

[ - ] Μέγεθος [ + ]

Μετά τις αναγγελίες του Χρήστου Παπουτσή για τη δημιουργία φράχτη στον Έβρο, η κυβέρνηση σχεδιάζει να υποβάλλει τους μετανάστες που ζητούν άσυλο σε... τεστ αλήθειας! Σύμφωνα με δημοσίευμα της «Αυγής», θα τοποθετηθούν «μηχανήματα αλήθειας» στα σύνορα που θα ελέγχουν τους ισχυρισμούς των μεταναστών πριν εξεταστεί η αίτηση ασύλου τους.

Το εν λόγω μηχάνημα θα περιλαμβάνει ερωτήσεις και απαντήσεις που θα «δείχνουν» αν ο μετανάστης λέει αλήθεια σχετικά με τη χώρα προέλευσής του ή όχι. Έτσι, όσοι αποδεικνύουν ότι δικαιούνται να λάβουν άσυλο «θα το πάρουν αυτομάτως», ισχυρίζεται ο Χρ. Παπουτσής, ενώ οι υπόλοιποι «θα επιστρέψουν στις χώρες τους, αφού πρώτα γίνει έλεγχος των ισχυρισμών τους από την ΕΛ.ΑΣ. και την FRONTEX σύμφωνα με τα ειδικά μηχανήματα που φροντίζουμε να προμηθευτούμε», συμπληρώνει.
Αντιδράσεις έχει προκαλέσει η αντιμεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης και ειδικότερα η υποβολή των μεταναστών σε τεστ αλήθειας, με τον Βασίλη Μουλόπουλο να κάνει λόγο για πολιτική που «ζεσταίνει το αυγό του φιδιού», στη χθεσινή συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής επιτροπής δημόσιας τάξης. Νωρίτερα, ο βουλευτής του ΛΑΟΣ, Θανάσης Πλεύρης, είχε ταχθεί στο πλευρό της κυβέρνησης για το μεταναστευτικό, επισημαίνοντας ότι «πολλά απ’ αυτά, όταν τα λέγαμε εμείς πριν από 3 – 4 χρόνια, το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. μιλούσαν για ακρότητες, αλλά τώρα αντιλαμβάνονται ότι είναι αναγκαστικές επιλογές».
Παράλληλα, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη επανέλαβε εχθές την πρόθεσή του να φτιάξει φράχτη στον Έβρο, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι αντί για φράχτη μπορεί να γίνει ένα φράγμα. Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτό θα λειτουργήσει αποτρεπτικά στην προσέλευση και ενθαρρυντικά στη συνεργασία με τις τουρκικές αρχές. «Ο φράκτης είναι ντροπή και αίσχος» του απάντησε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Β. Μουλόπουλος, τονίζοντας ότι το μόνο αποτέλεσμα θα είναι η αύξηση του κύματος μετανάστευσης και η άνοδος της τιμής των εμπόρων των ανθρώπων. Στη συνέχεια επισήμανε ότι όταν, σε προηγούμενη συνεδρίαση της επιτροπής, είχε πει ότι δεν θα λυθεί το μεταναστευτικό «εκτός και αν αναστείλουμε το δικαίωμα της ζωής, αν υψώσουμε συρματοπλέγματα και στήσουμε πολυβολεία», δεν μπορούσε να φανταστεί ότι αυτή θα είναι πολιτική της κυβέρνησης. «Το επόμενο βήμα θα είναι πολυβολεία με ΣΔΙΤ χρηματοδοτούμενα από την Ε.Ε.;», αναρωτήθηκε ο βουλευτής. Από την πλευρά του, ο βουλευτής του ΚΚΕ, Θανάσης Παφίλης, χαρακτήρισε «αμερικανιές» τον φράκτη.
Στο ίδιο πλαίσιο της σκλήρυνσης της κυβερνητικής πολιτικής για την χορήγηση ασύλου, ο Χρ. Παπουτσής, αναφερόμενος στους Ιρανούς και Αφγανούς πρόσφυγες που βρίσκονται στα Προπύλαια, υπονόησε ότι δεν θα πάρουν άσυλο «επειδή έχουν ράψει τα στόματά τους», σε μια «επίδειξη» κυβερνητικής αναλγησίας. Παράλληλα, προειδοποίησε όσους ενοικιάζουν μαζικά σε 50 - 60 μετανάστες διαμερίσματα 50 - 80 τ.μ., δηλώνοντας ότι « Θα είμαστε πολύ αυστηροί σε όποιον κάνει αυτή τη δουλειά».
Σημειώνεται ότι εκκρεμούν 47.000 αιτήσεις για παροχή ασύλου, ενώ στο χώρο του Πολυτεχνείου στην Πατησίων έχουν καταφύγει εδώ και μέρες 20-30 πρόσφυγες που ζητούν πολιτικό άσυλο. Οι πρόσφυγες είχαν εγκατασταθεί έξω από τα γραφεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στο Π. Ψυχικό ζητώντας να τους χορηγηθεί πολιτικό άσυλο, οι οποίοι στις 27 Δεκέμβρη απομακρύνθηκαν βίαια από αστυνομικές δυνάμεις. Έκτοτε, με άδεια της Συγκλήτου κατοικούν στο κτήριο Γκίνη του Πολυτεχνείου ως προσωρινή λύση μέχρι την έναρξη των μαθημάτων και πραγματοποιούν εκδηλώσεις για την ευαισθητοποίηση του κόσμου σχετικά με το αίτημά τους.
Ο Ταγίπ Ερντογάν για τον φράχτη
Το θέμα του φράχτη στον ΄Έβρο συζητήθηκε και στην κοινή συνέντευξη Τύπου του Γιώργου Παπανδρέου και του Ταγίπ Ερντογάν, στο Ερζερούμ. «Άλλο το τείχος, άλλο το συρματόπλεγμα», δήλωσε ο Ταγίπ Ερντογάν και πρόσθεσε πως η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να δημιουργήσει το φράχτη στον Έβρο «δεν στρέφεται κατά της Τουρκίας». «Θα ήταν λάθος να το αποκαλούμε αυτό τείχος, είναι μόνο ένα συρματόπλεγμα, την κατασκευή του οποίου έχουμε συζητήσει μεταξύ μας και υπάρχει πλήρης εμπιστοσύνη», κατέληξε ο Τούρκος πρωθυπουργός.

2011-01-01T11:13:00.000+02:00

"Θα φύγουν από την Ελλάδα, είτε με εθελοντικό επαναπατρισμό είτε με υποχρεωτική απέλαση και σε αυτήν την κατεύθυνση θα είμαστε απολύτως αποφασισμένοι"!!!!!!

Παπουτσής: Θα παραμείνουν μόνο οι μετανάστες με άσυλο

ΑΘΗΝΑ 30/12/2010

"Όλοι πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι κανείς δεν θα φεύγει από την Πάτρα, από την Ηγουμενίτσα και από τα άλλα λιμάνια της Ελλάδος και τα αεροδρόμιά μας, για την Ευρώπη. Η Ελλάδα θα σεβαστεί πλήρως τις υποχρεώσεις της απέναντι στη Συνθήκη του Schengen, απέναντι στους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση".

Αυτό δήλωσε, μεταξύ άλλων, ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Χρήστος Παπουτσής, αμέσως μετά την συνάντηση που είχε με τον Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας κ. Κατσιφάρα και τον Δήμαρχο Πατρέων κ. Δημαρά.

Αιτία της συνάντησης ήταν τα επεισόδια και οι τραυματισμοί μεταναστών στην περιοχή της Πάτρας στην προσπάθειά τους να περάσουν παράνομα από την Ελλάδα στην Ιταλία μέσω οχημάτων που αναχωρούν από το λιμάνι της Πάτρας με τα οχηματαγωγά-επιβατηγά πλοία των δρομολογίων Ελλάδας-Ιταλίας.

Ο κ. Παπουτσής πρόσθεσε ότι θα ενισχυθούν τα μέτρα ώστε να εμποδίζονται οι μετανάστες να φτάνουν στα λιμάνια της Πάτρας και της Ηγουμενίτσας, όπου δημιουργούν με την μακρόχρονη παραμονή τους σοβαρά προβλήματα.

Για το συνολικό πρόβλημα της παράνομης μετανάστευσης ο κ. Παπουτσής είπε ότι "στόχος της ελληνικής πολιτικής είναι να παραμείνουν στην Ελλάδα μόνο εκείνοι οι μετανάστες που έχουν δικαίωμα διεθνούς προστασίας ή δικαίωμα ασύλου στη χώρα μας. Κανείς άλλος. Όλοι οι υπόλοιποι θα πρέπει να πάρουν καθαρά το μήνυμα. Θα φύγουν από την Ελλάδα, είτε με εθελοντικό επαναπατρισμό είτε με υποχρεωτική απέλαση και σε αυτήν την κατεύθυνση θα είμαστε απολύτως αποφασισμένοι".

Ο Υπουργός έκανε ιδιαίτερη αναφορά στους δουλεμπόρους λέγοντας ότι οι ελληνικές αρχές θα δώσουν αποφασιστικό χτύπημα στα δίκτυα διακίνησης μεταναστών και πρόσθεσε ότι "η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου έχει ισχυρή πολιτική βούληση, έχει τη θέληση και την αποφασιστικότητα να εφαρμόσουμε ένα πρόγραμμα, το οποίο σταδιακά θα αποκαθιστά την ασφάλεια στην πόλη και θα εγγυάται την ποιότητα της ζωής των πολιτών".

Πηγή: ΑΠΕ- ΜΠΕ

2010-12-29T23:17:00.000+02:00

Εργατική δολοφονία μέσα στο ίδιο το υπουργείο εργασίας

Καταγγελία από την ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ & ΟΙΚΙΑΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

Αθήνα: 23-12-2010

Συγκέντρωση έξω από το κτήριο της Κοραή 4 την Τετάρτη 29 Δεκέμβρη στις 18.00

• Ο εργασιακός μεσαίωνας δεν έρχεται, είναι εδώ!
• Η εργοδοτική και κρατική βαρβαρότητα δεν έρχεται, είναι εδώ!
• Οι εργατικές κατακτήσεις και οι εργασιακές σχέσεις δεν κινδυνεύουν, έχουν ήδη καταργηθεί!
Η δουλική κυβέρνηση της τρόικας δεν νομοθετεί μόνο στο προσκήνιο της κατοχικής βουλής την κατάργηση των δικαιωμάτων της σταθερής εργασίας.
Μέσα από το παρασκήνιο και το «βαθύ κράτος» των υπουργείων με τη συνενοχή της ανώτερης υπαλληλικής καμαρίλας (που μαζί τα έτρωγαν και συνεχίζουν να τα τρώνε) έχουν μετατρέψει τους εργαζόμενους έλληνες και μετανάστες σε αναλώσιμο υλικό!
Ο Ασίζ Εμάντ μετανάστης εργάτης από την Αίγυπτο, πατέρας τεσσάρων παιδιών καθαρίζοντας τα τζάμια του υπουργείου εργασίας στα κτήριο της Κοραή 4 έπεσε από τον τρίτο όροφο και σκοτώθηκε.
Τον συνέλεξαν πολτοποιημένο προχθές το μεσημέρι της Κυριακής 19 Δεκέμβρη.
Ο θάνατος του Ασίζ όμως δεν θεωρήθηκε σοβαρό γεγονός από τον υπεύθυνο Γενικό Γραμματέα διαχείρισης κοινοτικών και άλλων πόρων για να δημοσιοποιηθεί.
Αντίθετα μπήκαν μπροστά οι μηχανισμοί για να αποσιωπηθεί η υπόθεση και να μην αναδειχτούν οι τεράστιες ευθύνες της «ευαίσθητης» υπουργού Κατσέλη, και του πρώην υπουργού της «συμμαχίας των προθύμων» Λοβέρδου, για το μαύρο εργασιακό καθεστώς που έχουν δομήσει μέσα στο ψευδεπίγραφο υπουργείο τους που υποτίθεται προστατεύει την εργασία!
Θα έμενε μάλιστα πράγματι στο σκοτάδι η εγκληματική συνενοχή τους αν δεν παρενέβαιναν εργαζόμενοι από τους συνδέσμους του σωματείου του ΜΟΔ που δουλεύουν στο χώρο.
Τα ερωτήματα που μπαίνουν είναι αμείλικτα:
-Πως βρέθηκε ο εργαζόμενος να δουλεύει εκεί την Κυριακή, ενώ η υπηρεσία είναι κλειστή και η σύμβαση που έχουν υπογράψει με την εργολαβική εταιρεία αναφέρει ρητά και κατηγορηματικά ότι¨»ο καθαρισμός γίνεται μόνο από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή από τις 4 μέχρι τις 9 το απόγευμα»!
-Ποιος έδωσε κλειδιά στον άτυχο εργάτη αφού το θυρωρείο του κτηρίου παραμένει κλειστό το σαββατοκύριακο;
-Γιατί δεν υπάρχει παρουσιολόγιο για να υπογράφουν οι καθαρίστριες και καθαριστές που δουλεύουν στο υπουργείο; Σημειώνουμε ότι παρόμοιο αίτημα από την ΠΕΚΟΠ απορρίφτηκε τελευταία στιγμή από το Λοβέρδο.
-Ποιος ελέγχει τους εισερχόμενους στη Γενική Διεύθυνση του Υπουργείου;
-Υπάρχουν εργαζόμενοι που δηλώνονται ότι δουλεύουν στο συνεργείο καθαρισμού αλλά απασχολούνται σε άλλες υπηρεσίες της διεύθυνσης του Υπουργείου;
-Πόσοι εργαζόμενοι έμειναν και υποχρεώνονται να καθαρίζουν το κτήριο μετά τις περικοπές του ανεκδιήγητου Λοβέρδου;
-Ποιος «ομφάλιος λώρος» συνδέει δουλέμπορους, εργολάβους, υπουργούς και διευθυντική καμαρίλα των κρατικών εταιρειών;
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι: Πρόπερσι τέτοιες μέρες είχαμε τη βάρβαρη επίθεση κατά της Κωνσταντίνας Κούνεβα. Οι ένοχοι εξακολουθούν να κυκλοφορούν ελεύθεροι ανάμεσά μας.
Φέτος κλαίμε τον συνάδελφο Ασίζ τραγικό θύμα της εργοδοτικής και κρατικής ασυδοσίας.
Ζητάμε την ενεργή συμπαράστασή σας για:
• Να αποκαλυφτούν, να στιγματιστούν και να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι.
• Να αποβληθούν οι εργολάβοι δουλέμποροι από τις ιδιωτικές και δημόσιες επιχειρήσεις.
• Να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας.
• Να διεκδικήσουμε το δικαίωμα στη ζωή και στο μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας.
• Να αυτοοργανωθούμε και ενωμένοι να αντιδράσουμε και να αγωνιστούμε.
Κάτω η κυβέρνηση της Τρόικας και η πολυποίκιλη
«συμμαχία των προθύμων» που τη στηρίζουν.
Συγκέντρωση έξω από το κτήριο της Κοραή 4 την Τετάρτη 29 Δεκέμβρη στις 18.00

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς

Η διοίκηση της ΠΕΚΟΠ

Γ.ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 48β ( 320 γραφείο – 3ος όροφος ) ΤΗΛ.ΦΑΞ: 210-8221083

(Ανοιχτά κάθε Τρίτη –Πέμπτη από 10,30 έως 4 ).

Σελίδα: http://pekop.wordpress.com/ Email.pekop1999@gmail.com

Κινητά: 6978865730 – 6978844725.

2010-12-28T17:02:00.002+02:00

Η αντιμετώπιση των Ελλήνων μεταναστών στην Αμερική .

“Τη φρικιώδη κατάστασιν των Ελλήνων αναγιγνώσκομεν εν τη Δέμβερ του Κολοράδου συναδέλφω “Νέα”. Κατά την εν συναδέλφον ταύτην, ήτις δημοσιεύει εν πλάτει την έκθεσιν του εκεί αστυάτρου, 800 Έλληνες ζώσιν υπό τους χειρίστους της υγιεινής και ανθρωπότητος κανόνας.
Η αστυνομία εύρε περί τους 25 Έλληνας κοιμώμενους και διαιτωμένους εις εν στενότατον δωμάτιον.
Αμέσως η αστυνομία εξεδίωξε τούτους εκείθεν και απολύμανε καταλλήλως το δωμάτιον τούτο, εξ ού ηπειλείτο η υγεία του περίοικου πληθυσμού. Ένεκα τούτου η συνάδελφος εφημερίς επιτίθεται δρυμήτατα κατά των Ελλήνων, λέγει δ’ ότι εκ της ελεεινής τούτων υγιεινής καταστάσεως απειλείται η υγεία όλης της πόλης”.

Ελληνικός αστέρας του Σικάγο ,5/3/1903………..

………….Ηγουμενίτσα 28-12-2010

Κάλεσμα για αποστολή αλληλεγγύης στους πρόχειρους καταυλισμούς που ζουν οι μετανάστες -πρόσφυγες στην Ηγουμενίτσα .

Έμπρακτη αλληλεγγύη την ΤΕΤΑΡΤΗ 29 -12 -2010 στης 2.30 το μεσημέρι κάτω από την γέφυρα Λαδοχωριού ,με ότι έχει ο καθένας απ εμάς ,ρούχα ανδρικά ,παπούτσια, κουβέρτες ,τρόφιμα(μακαρόνια ,ρύζι ,λάδι, κονσέρβες κλπ) ,και νάιλον για την προστασία τους από τις καιρικές συνθήκες.

Επιτροπή Αλληλεγγύης Θεσπρωτίας για τους Μετανάστες

2010-12-26T19:24:00.000+02:00

Καταυλισμός μεταναστών Πάτρας: «θέλω να επιλέξω εγώ που θα ζήσω»

20:08 - Παρ 24/12/2010, tvxsteam

[ - ] Μέγεθος [ + ]

«Είμαι ο Αμίν από την Αλγερία. Ήρθα στην Πάτρα πρίν από έξι μήνες και ζω στον καταυλισμό. Προσπαθώ σχεδόν κάθε μέρα να φύγω, να μπω κρυφά σε ένα φορτηγό και να πάω απέναντι. Δύο φορές τα κατάφερα, όμως με φέρανε πίσω. Σίγουρα θα ξαναπροσπαθήσω».

της Κωνσταντίνας Τσιλομελέκη
Μπορεί να φωτίστηκαν οι δρόμοι, να στολίστηκαν οι πλατείες και να μπήκαμε, θέλοντας και μη, στο πνεύμα των Xριστουγέννων, όμως για τον Αμίν και για άλλους 345 μετανάστες, που ζουν στον καταυλισμό στο αμαξοστάσιο του ΟΣΕ στην Πάτρα, τίποτα δεν έχει αλλάξει αυτές τις μέρες. Περπατώντας από το κέντρο της πόλης προς τον καταυλισμό, το σκηνικό αλλάζει απότομα. Από τα φλύαρα φωτάκια μιας καταναγκαστικής «ευημερίας» στην όψη μιας δυσάρεστης, πλην ευδιάκριτης πραγματικότητας.
Στον καταυλισμό μένουν μετανάστες από το Μαρόκο, την Αλγερία, τη Σομαλία και το Σουδάν, ενώ υπάρχει και ένας ακόμα καταυλισμός Αφγανών, στο άλλο άκρο της πόλης. Όλοι ασχολούνται με κάτι, πλένουν ρούχα, μαγειρεύουν, παίζουν μπάλα, συζητούν. Για κρεβάτι έχουν στρώματα ακουμπισμένα στο πάτωμα, το ένα δίπλα στο άλλο, σε ένα διάδρομο ατελείωτο που καλύπτεται μόνο από ένα παλιό υπόστεγο. Ο αρχηγός του καταυλισμού, όπως είπαν, κοιμάται στο βαγόνι του τρένου και καθορίζει αυτός ποιοι άλλοι θα έχουν αυτό το προνόμιο.

Οι συνθήκες διαβίωσης των μεταναστών του καταυλισμού, είναι εξαιρετικά δυσχερείς. «Οι κάτοικοι της Πάτρας δεν βοηθούν. Το βράδυ κάνει πολύ κρύο και δεν έχουμε ρούχα. Με ένα παντελόνι περνάμε τέσσερις μήνες. Μπάνιο δεν έχουμε στον καταυλισμό. Πρέπει να πάμε στην θάλασσα, αλλά δεν αντέχουμε το κρύο. Μπορεί να μείνουμε και δύο μήνες χωρίς να κάνουμε μπάνιο. Για φαγητό ψάχνουμε τα σκουπίδια στους κάδους. Στον καταυλισμό υπάρχουν και παιδιά 14χρονών που δουλεύουν στα καρότσια των σούπερ μάρκετ. Έχουμε «κόκκινη κάρτα», δεν είμαστε όλοι παράνομοι όμως, τι να την κάνουμε αφού μένουμε στα τρένα. Το μόνο που θέλουμε είναι να φύγουμε» (Χουσεϊν, 30 χρονών).
Για τους περισσότερους μετανάστες που ζουν στον καταυλισμό η Ελλάδα είναι μία μεγάλη «φάκα» στην οποία πιάστηκαν και δεν μπορούν να ξεφύγουν. Το λιμάνι της Πάτρας είναι ο βασικός κόμβος σύνδεσης με την Ιταλία. Καθημερινά, συγκεντρώνει χιλιάδες μετανάστες που προσπαθούν να μπουν με οποιοδήποτε τρόπο σε κάποιο καράβι, προς τη γή της δικής τους απαγγελίας, την «Ευρώπη». «Από το Σουδάν πήγα στην Κρήτη. Έμεινα ένα χρόνο και δούλεψα πολύ. Μου είπαν ότι στην Ιταλία θα έχω καλή δουλειά, αμάξι και σπίτι. Έφυγα και ήρθα στην Πάτρα για να περάσω απέναντι. Είμαι εδώ πέντε μήνες και δεν τα έχω καταφέρει. Τα λεφτά μου τελείωσαν. Δε θέλω να ζω στον καταυλισμό ούτε να μείνω εδώ. Θέλω δουλειά και διαβατήριο. Να επιλέξω εγώ που θα ζήσω» (Μάματ Αλή, 25 χρονών)

Οι συμπλοκές στο λιμάνι μεταξύ μεταναστών και αστυνομίας είναι συχνές. Πολλοί καταφέρνουν να «τρυπώσουν» σε κάποιο φορτηγό και να ξεφύγουν, ενώ για τους υπόλοιπους είναι πολύ δύσκολα. «Προσπάθησα να φύγω και με έπιασε η αστυνομία. Έφαγα πολύ ξύλο. Τα χέρια μου είναι γεμάτα σημάδια» (Φάμπελ, 23 χρονών).
Μπορεί πολλοί κάτοικοι της πόλης να διαμαρτύρονται για την ύπαρξη των καταυλισμών, όμως δεν είναι αυτοί υπεύθυνοι για τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης των μεταναστών. Δεν έχει υπάρξει μέριμνα από τις τοπικές αρχές αλλά κυρίως από την πολιτεία για τη στέγαση των προσφύγων, τη σίτιση, τη δημιουργία συνθηκών υγιεινής και γενικότερα τη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους.

Η προηγούμενη κυβέρνηση αποφάσισε τον Ιούλιο του 2009, την κατεδάφιση και το κάψιμο του καταυλισμού των προσφύγων στην Πάτρα ικανοποιώντας έτσι, πολλούς από τους κατοίκους της πόλης που διαμαρτύρονταν. Η ΕΛΑΣ εκτέλεσε σχέδιο «σκούπα» ώστε να καθαρίσει ο τόπος από τους μετανάστες. Το «πρόβλημα» όμως, όπως το ονομάζουν, δεν λύθηκε ούτε τότε, όταν έμειναν, μέσα στην νύχτα, χιλιάδες μετανάστες χωρίς καμία προστασία. Τέτοιου είδους πρακτικές δεν εξυπηρετούν ανθρώπους που προέρχονται από μία εμπόλεμη κατάσταση και ζουν χωρισμένοι από φίλους και οικογένεια ψάχνοντας για μία «καλύτερη και πιο ήρεμη ζωή».

2010-12-26T16:07:00.002+02:00

2010-12-23T17:47:00.001+02:00

Ανακοίνωση που λάβαμε από την κίνηση της Πάτρας .

ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΑΛΛΑ ΔΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Τα τελευταία γεγονότα με πρωταγωνιστές τους μετανάστες που διαβιούν κάτω από απάνθρωπες συνθήκες στην πόλη μας έφερε και πάλι στο προσκήνιο την ανάγκη μιας διαφορετικής προσέγγισης του θέματος. Η δημιουργία προβλημάτων στη ζωή της πόλης και των πολιτών γίνεται αφορμή για την αναζήτηση και την ανάδειξη των διαφορετικών προσεγγίσεων.

Φτάνει πια η υποκρισία και η αναλγησία αρχόντων και κυβερνώντων!

Ως λαός κατά το παρελθόν έχουμε βρεθεί αρκετές φορές στη θέση των προσφύγων τόσο κατά τη διάρκεια των πολέμων όσο και κατά τη διάρκεια της χούντας. Έχουμε μεταναστεύσει αναγκασμένοι είτε από τον πόλεμο, είτε από τη φτώχεια, είτε από πολιτικούς διωγμούς. Σήμερα, κάποιοι άλλοι λαοί βρίσκονται σε αυτή τη θέση και οι ευθύνες μας για αυτό ως μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ είναι δεδομένες. Ως Πολιτεία λοιπόν θεωρούμε αυτονόητη την ευθύνη μας για την προστασία των προσφύγων, με βάση τις διεθνείς συνθήκες και το Σύνταγμα, όχι μόνο γιατί βρεθήκαμε στην ίδια θέση αλλά γιατί οι αξίες της αλληλεγγύης και της ελευθερίας είναι που δίνουν νόημα στη ζωή μας.

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών αποδεικνύουν ,δυστυχώς, με τον χειρότερο τρόπο την αποτυχία των πολιτικών που εφαρμόστηκαν έως σήμερα. Όχι επειδή δεν συνέχισαν την βάρβαρη εκδίωξη των προσφύγων από την Πάτρα αλλά γιατί κινούνταν σε λάθος κατεύθυνση.

Η παρουσία εδώ και τουλάχιστον 15 χρόνια στην πόλη μας των προσφύγων , παρά τις επίμονες και καταδικαστέες προσπάθειες εκδίωξής τους , καταδεικνύει την αναγκαιότητα η Πολιτεία και οι τοπικές αρχές να αντιμετωπίσουν το ζήτημα στο πλαίσιο μιας συντονισμένης προσπάθειας που έστω και εάν δεν επιλύει το ζήτημα της προσφυγιάς θα αντιμετωπίζει προβλήματα κοινωνικής συνοχής.

Κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι πρόσφυγες είναι το πρόβλημα.

Διατείνονται ότι έχει προτεραιότητα το συμφέρον του Έλληνα. Είναι οι ίδιοι που πρόθυμα υπέγραψαν το μνημόνιο δίνοντας προτεραιότητα στο συμφέρον των εταίρων και των δανειστών μας. Ξεχνούν ότι εάν βάλεις στην άκρη τα δίκαια των πιο καταπιεσμένων σύντομα θα είσαι εσύ στη θέση αυτή και δεν θα βρεθεί κανείς να σε υποστηρίξει.

Οι πρόσφυγες δεν είναι το πρόβλημα.

Η τραγική κατάσταση στην οποία διαβιούν είναι το αποτέλεσμα του γκρεμίσματος του όποιου κοινωνικού κράτους είχε δημιουργηθεί ένα γκρέμισμα στο οποίο συναίνεσαν και συναποφάσισαν. Είναι αποτέλεσμα της αποδοχής του ρόλου του δεσμοφύλακα που επέβαλαν οι εταίροι μας στη χώρα με τη συνθήκη του ΔΟΥΒΛΙΝΟ ΙΙ.

Ούτε ένα ευρώ για τους πρόσφυγες αλλά δις για τις τράπεζες. Δεν θα αφήσουμε, έλεγαν, το όνειρο του μετανάστη να γίνει εφιάλτης για την πόλη αλλά δέχτηκαν με περισσή ευκολία ο εφιάλτης της κρίσης που με τη βία πληρώνει ο λαός μας να θρέφει τα όνειρα των τραπεζιτών και των υποτακτικών τους.

Οι πρόσφυγες δεν θα γίνουν ο αποδιοπομπαίος τράγος της Ιστορίας.

Είμαστε μαζί τους γιατί ξέρουμε ότι η υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους είναι συνυφασμένη με την υπεράσπιση της κοινωνίας της ισότητας, της αλληλεγγύης και του αγώνα για αυτές τις αξίες, με την αναβάθμιση της ζωής στην πόλη μας.

Εάν θέλει η Πολιτεία μια κοινωνία χωρίς προβλήματα συνύπαρξης θα πρέπει να αποφασίσει με ποιους θα πάει. Τον τρόπο να λύσουν τα προβλήματα τον ξέρουν.

Το θέλουν όμως;

Πάτρα 22/12/2010

ΚΙΝΗΣΗ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ/ΣΤΡΙΩΝ

R4 METANASTES POREIA

2010-12-07T22:21:00.000+02:00

2010-12-05T19:03:00.000+02:00

Στον ίδιο δρόμο, με άλλα παπούτσια

Η συγκλονιστική ιστορία ενός 15χρονου μετανάστη που έφυγε από Πάτρα για Ιταλία κρυμμένος σε νταλίκα

Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΛΙΝΑΡΔΟΥ linardou@enet.gr Φωτ.: ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΥΤΑΦΗΣ

Πριν από λίγες ημέρες, ένας μετανάστης, προσπαθώντας να δραπετεύσει από το λιμάνι της Πάτρας για Ιταλία, πολτοποιήθηκε μεταξύ δύο φορτηγών. Ενας από αυτούς που κρέμονται σαν τσαμπιά στα κάγκελα του λιμανιού. Ο Λευτέρης είναι φορτηγατζής, ουδέποτε όμως ασχολήθηκε με τη δυστυχία τους. Μέχρι τον περασμένο Οκτώβρη...

Τα λούτρινα κουκλάκια στο παρμπρίζ του οχήματος με το οποίο απέδρασε στη Δύση ο έφηβος μετανάστης Τετάρτη πρωί. Αθήνα-Πάτρα-Ηγουμενίτσα-Μιλάνο με φορτωμένη νταλίκα 27 τόνους και την οικογένειά του. Η πρώτη φορά που ταξίδευε με την επτάχρονη κόρη του, την Ηλέκτρα, ένα ψιλόλιγνο ανέμελο παιδί. Ξεκίνησαν με εκείνη να αγωνιά μήπως ξέχασε κάτι από την πραμάτεια της, παπούτσια, ρούχα, πολύχρωμα κοκαλάκια. Είχε φορέσει το πιο δυνατό χαμόγελο γι' αυτό το ταξίδι μαζί με τη μαμά και τον μπαμπά.
Εβρεχε. Εφτασαν μεσημέρι στην Πάτρα. Ο δρόμος για το λιμάνι που τρέχει παράλληλα με την παραλία και τις ξεχασμένες μαρκίζες των μαγαζιών, είναι το καλωσόρισμα της Ηλέκτρας σ' έναν αλλιώτικο κόσμο με εξαθλιωμένες φιγούρες ανάμεσα στα σκουπίδια.
«Μαμά, τι είναι αυτοί;» Η μητέρα της πλάθει ένα όσο το δυνατόν πιο αληθινό παραμύθι, ιδανικό για την ηλικία της...
Φτάνουν στο λιμάνι και κατεβαίνουν για εισιτήρια. Η μικρή είναι αγκιστρωμένη στον πατέρα της και η μητέρα της παρατηρεί την περιφραγμένη εκτός λιμανιού απόγνωση ακόμη και ανήλικων μεταναστών.
Ξεκινούν. Σταματούν. Ελεγχος. Ο Λευτέρης το έχει συνηθίσει. Εκείνη αγωνιά και η μικρή το διασκεδάζει. Φακοί και μάτια εκπαιδευμένα να εντοπίζουν παράνομες ψυχές. Τίποτα, ελεύθεροι.
Φτάνουν στην Ηγουμενίτσα όταν έχει πια βραδιάσει. Το καράβι φορτώνει. Μεσημέρι της επομένης φτάνουν στην Αγκόνα.
Τα φορτηγά βγαίνουν κομβόι. Στην πύλη εξόδου τούς σταματούν δύο καραμπινιέρηδες. Ελέγχουν την πινακίδα του φορτηγού. Ελεύθεροι. Στην πόλη της Αγκόνα έχει μποτιλιάρισμα.
Ολοι δείχνουν χαρούμενοι έως ότου ακούγεται η φωνή...
«Εεεεεε...»!
Η Ηλέκτρα πανικοβάλλεται και γαντζώνεται από την αγκαλιά της μάνας της. Κι εκείνη τρομοκρατείται. Δεν το δείχνει. Κοιτάζει τον Λευτέρη για να πειστεί ότι δεν είναι ό,τι υποψιάζεται.
Η φωνή σταματάει. Και πάλι...
«Προσπαθώ να καταλάβω αν είναι απέξω ή από μέσα, αν κουβαλάμε πάνω μας αυτή τη φωνή», περιγράφει η νεαρή γυναίκα.
«Μια φωνή ανθρώπινη, να την ακούς από το βάθος: εεεεε... και να συνειδητοποιείς ότι η φωνή έρχεται μαζί σου».
Η Ηλέκτρα δεν καταλαβαίνει. Μήπως έχει μπει κάποιος κλέφτης στο φορτηγό για να της κλέψει τη χαρά; Το κορμάκι της έχει κουλουριαστεί στην καμπίνα και οι γονείς της προσπαθούν να κρύψουν αυτό που νιώθουν...
«Του λέω να σταματήσει». Δεν τολμά, διότι πλέον είναι σίγουρος τι συμβαίνει. Παντού περιπολικά με καραμπινιέρηδες.
«Θα με ξεσκίσουν!»
Στο δρόμο προς το Μιλάνο, πριν από την Εθνική. Η νταλίκα έχει πια αναπτύξει μεγαλύτερη ταχύτητα. Η φωνή γίνεται σπαρακτική! Φοβισμένη ακούγεται και η φωνή της Ηλέκτρας.
«Η φωνή δεν είναι μέσα στην νταλίκα είναι απέξω», λέει ο Λευτέρης.
«Σταμάτα!»
«Θα μας σκίσουν, θα μας πάνε μέσα!»
Η Ηλέκτρα και η μάνα της εκλιπαρούν την άγνωστη φωνή: «Περίμενε, σταματάμε, περίμενε!»
Σταματούν.
«Κατεβαίνει ο Λευτέρης και ανοίγει τις πόρτες». Κανείς. Η Ηλέκτρα παρακολουθεί την κάθε του κίνηση από τον καθρέφτη του συνοδηγού.
Η φωνή... σιωπή. Και τότε, μεταξύ φορτηγού και τράκτορα, πέφτει στην άσφαλτο ένα μαυρισμένο τσουβάλι. Ενα παιδί όχι πάνω από 15 ετών!
«Κάρβουνο, μαύρος σαν τους καπνοδοχοκαθαριστές στα παραμύθια της Ηλέκτρας!»
Φοβισμένος. Κρατάει σφιχτά τα σκισμένα του παπούτσια και τα χέρια του είναι καλυμμένα με κάλτσες. Ξυπόλητος. «Ενα κυνηγημένο κουνέλι», ψιθυρίζει η μητέρα της Ηλέκτρας.
Ταξίδεψε μαζί τους από την Πάτρα κρεμασμένος από τον άξονα της νταλίκας. «Ο άξονας περνούσε σύριζα από την κοιλιά του. Τον έκαψε»!
«Μαμά φοβάμαι», έλεγε η μικρή. Το «κουνέλι» φοβόταν περισσότερο μα σε τι γλώσσα να το πει; Και σε ποια μάνα;
Το «καρβουνιασμένο» παιδί κυλιέται στην άσφαλτο. Προσπαθεί να σταθεί στα τέσσερα αλλά δεν μπορεί. Πέφτει. Είναι όλοι σοκαρισμένοι.
Του δίνουν νερό και χρήματα. Προσπαθεί να πάρει ανάσα. Το ίδιο και η Ηλέκτρα που πασχίζει να καταλάβει. Δεν έμαθαν ποτέ το όνομά του.
Η Ηλέκτρα και το «καρβουνιασμένο» παιδί συνέχισαν το ταξίδι τους. Σε διαφορετικούς δρόμους, με διαφορετικά παπούτσια, στον ίδιο κόσμο...

Έντυπη Έκδοση
Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2010

2010-11-27T10:43:00.000+02:00

Ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο του Μιχάλη Γ. Τσάκαλου" Η σύγχρονη ελληνική μετανάστευση μεταξύ θεωρίας και εμπειρίας"

Όπου γη πατρίδα : οι 'Ελληνες μετανάστες μέχρι τη δεκαετία του '60

“Τη φρικιώδη κατάστασιν των Ελλήνων αναγιγνώσκομεν εν τη Δέμβερ του Κολοράδου συναδέλφω “Νέα”. Κατά την εν συναδέλφον ταύτην, ήτις δημοσιεύει εν πλάτει την έκθεσιν του εκεί αστυάτρου, 800 Έλληνες ζώσιν υπό τους χειρίστους της υγιεινής και ανθρωπότητος κανόνας.
Η αστυνομία εύρε περί τους 25 Έλληνας κοιμώμενους και διαιτωμένους εις εν στενότατον δωμάτιον.
Αμέσως η αστυνομία εξεδίωξε τούτους εκείθεν και απολύμανε καταλλήλως το δωμάτιον τούτο, εξ ού ηπειλείτο η υγεία του περίοικου πληθυσμού. Ένεκα τούτου η συνάδελφος εφημερίς επιτίθεται δρυμήτατα κατά των Ελλήνων, λέγει δ’ ότι εκ της ελεεινής τούτων υγιεινής καταστάσεως απειλείται η υγεία όλης της πόλης”.

Μη μου πείτε…

…δεν μοιάζει πολύ με ανακοίνωση “αγανακτισμένων κατοίκων”; (βλέπε Άγιος Παντελεήμονας).

Μόνο που είναι γραμμένη στην καθαρεύουσα και εναντίον Ελλήνων μεταναστών. Το απόσπασμα είναι από την εφημερίδα Αστήρ του Σικάγου με ημερομηνία 5/3/1909. Αναφέρεται στο εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο του Μιχάλη Γ. Τσάκαλου Η σύγχρονη ελληνική μετανάστευση μεταξύ θεωρίας και εμπειρίας, από τις εκδόσεις Αιγέας.

Το βιβλίο είναι επίκαιρο (και χρήσιμο) σε μια εποχή αντιμεταναστευτικής υστερίας. Σε μια περίοδο που τα “παράθυρα” της πρωινής ζώνης της τηλεόρασης βρίσκονται υπό κατάληψη από δεξιούς και ακροδεξιούς ρατσιστές, είναι χρήσιμο να θυμηθούμε την κατάσταση που αντιμετώπιζαν οι Έλληνες μετανάστες στις χώρες υποδοχής τους.

Όταν κάποιος υπενθυμίζει ότι η Ελλάδα αποτέλεσε για μεγάλο χρονικό διάστημα χώρα αποστολής μεταναστών, η πιο κλασσική αντίδραση των εθνικιστών ρατσιστών (και όχι μόνο…) είναι να περιγράφουν την ελληνική μετανάστευση με ωραιοποιημένο τρόπο. Περιγράφουν μια εντελώς ψευδή-μαγική εικόνα Ελλήνων μεταναστών που ήσαν (υποτίθεται) καλοδεχούμενοι στις χώρες υποδοχής γιατί “εργάζονταν τίμια” και “δεν έκλεβαν ούτε βίαζαν ούτε σκότωναν όπως οι ξένοι που έχουν μαζευτεί στην Ελλάδα”.

Η πραγματικότητα ήταν τελείως διαφορετική.

Οι Έλληνες μετανάστες ήσαν θύματα άγριου ρατσισμού όπως είναι σήμερα οι μετανάστες στην Ελλάδα. Στις αρχές του 20ου αιώνα στις ΗΠΑ (αλλά και αργότερα στην Αυστραλία) αντιμετωπίζονταν ως φυλετικά κατώτεροι:

“Η έννοια του λευκού που σήμερα περιλαμβάνει κάθε άτομο ευρωπαϊκής καταγωγής, τότε περιοριζόταν αποκλειστικά για τους ανθρώπους με αγγλοσαξονική ή βορειοευρωπαϊκή προέλευση.

Οι Έλληνες θεωρούντο φυλετικά ανάμεικτοι, γενετικά κατώτεροι από τους δήθεν αμιγείς προγόνους τους, και, ως εκ τούτου, ανίκανοι ακόμα και να προσεγγίσουν τα επιτεύγματά τους. Στο βαθμό που αυτοί οι συγγραφείς έβλεπαν τους Έλληνες σαν κατώτερους και μη λευκούς και τους περιφρονούσαν γι αυτό η συμπεριφορά τους ήταν καθαρά ρατσιστική” (σ. 196).

Στις ΗΠΑ σε πολλές περιπτώσεις τα δικαστήρια αρνήθηκαν να δώσουν την αμερικανική υπηκοότητα σε Έλληνες, αποφαινόμενα ότι αυτοί ανήκουν στην κίτρινη φυλή! Το 1913 στην είσοδο ενός εστιατορίου στην Καλιφόρνια έγραφε: “Αμιγές Αμερικανικό! Όχι ποντίκια, όχι Έλληνες”.

Αλλά και στην Αυστραλία τα πράγματα για τους Έλληνες δεν ήταν καλύτερα. Στα 1925 ο υφυπουργός προεδρίας του Queensland έγραφε:

“Οι Έλληνες της Βόρειας Κουϊνσλάνδης είναι γενικά ανεπιθύμητοι και δεν αποτελούν καλούς μετανάστες. Ζουν στις πόλεις της περιοχής και επιδίδονται σε επιχειρήσεις καφενείων, πανδοχείων και άλλων λιγότερο ευυπόληπτων δραστηριοτήτων. Δεν είναι γεωργοί και δεν συνεισφέρουν τίποτα στον πλούτο ή την ασφάλεια ατής της χώρας.

Δεν επιδίδονται σε καμιά χρήσιμη εργασία η οποία θα διεκπεραιωνόταν λιγότερο καλά χωρίς τη βοήθειά τους.

Συνοδευόμενος από έναν αξιωματικό της αστυνομίας, επισκέφτηκα κάμποσες από τις λέσχες και τα πανδοχεία τους, που βρίσκονται σε γενικές γραμμές σε άθλια κατάσταση. Το βιοτικό τους επίπεδο είναι χαμηλότερο από των άλλων αλλοδαπών. Κοινωνικά και οικονομικά αυτός ο τύπος του μετανάστη συνιστά απειλή για την κοινότητα στην οποία εγκαθίστανται και θα ήταν προς όφελος της πολιτείας, αν η είσοδός τους απαγορευόταν ολοσχερώς”. (σ. 228).

Επιπλέον, όπως σήμερα υπάρχουν αρκετοί μετανάστες που εισήλθαν στην Ελλάδα “παράνομα”, το ίδιο συνέβαινε και με Έλληνες μετανάστες. Οι Έλληνες μετανάστες που ήσαν “λαθραίοι” στις ΗΠΑ και την Αυστραλία το διάστημα 1950-1974 (τόσο πρόσφατα οι Έλληνες ήσαν μετανάστες…) υπολογίζονται σε τουλάχιστον 50.000. Η παρακάτω περιγραφή αποδίδει τα αισθήματα ενός “λαθρομετανάστη”:

“Ένας λαθρομετανάστης που εγκατέλειψε το πλοίο του το 1966 και εργαζόταν κρυφά σε ελληνικό εστιατόριο είχε πει: Όλοι εμείς οι λαθραίοι βλέπουμε δυο εφιάλτες. Ο ένας είναι ότι θα πεθάνουμε στην Αμερική ξένοι και ανεπιθύμητοι, και ο άλλος είναι ότι θα μας πιάσει το Ιμιγρέσο (immigration service) και θα μας στείλει πίσω στην Ελλάδα να πεθάνουμε εκεί”. (σ. 160).

Αλλά το ιδεολόγημα που καταρρέει εντελώς, είναι η υποτιθέμενη νομιμοφροσύνη των Ελλήνων μεταναστών στις χώρες υποδοχής. Σε μελέτες που είχαν εκπονηθεί στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1940 παρουσιάζουν τους Έλληνες ως τους πλέον επιρρεπείς στη διάπραξη απεχθών εγκληματικών πράξεων. Στο σύνολο των αδικημάτων οι Έλληνες προηγούνται τόσο των Ιταλών όσο και των Ρώσων. Οι Έλληνες κατηγορούνται ότι οι περισσότερες από τις παραβατικές πράξεις τους αναφέρονται σε ιδιαίτερα σοβαρά αδικήματα, όπως ανθρωποκτονίες, βιασμοί, επιθέσεις, κλοπές, ληστείες και εμπορία ναρκωτικών. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πολλές από αυτές τις μελέτες είναι μονομερής και σηκώνουν πολύ συζήτηση για την αντικειμενικότητά τους. Όπως δηλαδή συμβαίνει και με τις μελέτες εγκληματικότητας που αφορούν την παραβατικότητα των μεταναστών στην Ελλάδα. Πάντοτε οι μετανάστες (είτε Έλληνες είτε όποιας άλλης φυλής και χρώματος) ήσαν θύματα ρατσισμού και αδίστακτης δυσφημιστικής προπαγάνδας.

Ο τελικός στόχος το ρατσισμού δεν είναι άλλος από την οικονομική εκμετάλλευση των μεταναστών που επειδή έχουν σχεδόν ανύπαρκτα δικαιώματα σε σχέση με τους ντόπιους, εύκολα γίνονται θύματα υπερεκμετάλλευσης. Έτσι για την άρχουσα τάξη επιτυγχάνεται ένας διπλός στόχος: η διάσπαση των εργαζομένων σε ντόπιους και ξένους και το οικονομικό ξεζούμισμα και των δυο.

«Στον εργασιακό χώρο οι Έλληνες, μαζί με άλλους κατηγορήθηκαν ότι λειτουργούσαν ως απεργοσπάστες και ότι αγνόησαν τους αγώνες των εργαζομένων παραβιάζοντας τις συνθήκες και τα δικαιώματά τους προς όφελος των εργοδοτών. Αναφέρονται μάλιστα τακτικά περιπτώσεις σε Αμερική και Αυστραλία της παραβίασης της κυριακάτικης αργίας και της νυχτερινής υπερωριακής εργασίας. […]

Η ζωή τους βασιζόταν στην καθημερινότητα. Απεργίες και στάσεις εργασίας ήταν αντίθετες με τους σκοπούς τους, που ήταν η συλλογή χρημάτων όσο το δυνατόν συντομότερα. Γι’ αυτό το λόγο η συμμετοχή τους σε συνδικαλιστικές δραστηριότητες ήταν περιορισμένη». (σ 229-30).

Τελειώνω την παρουσίαση του βιβλίου μ’ ένα απόσπασμα από την περιγραφή μιας Ελληνίδας εργάτριας στην Ολλανδία τη δεκαετία του 1960:

“Όταν ήρθα να δουλέψω στη Φίλιπς, είχα κάτι μάτια να! Και επειδή είχα τόσο καλά μάτια, ο προϊστάμενος μου ανέθετε όλη τη λεπτή δουλειά. Δεν μετακινήθηκα ποτέ σε άλλο πόστο. Επί δέκα χρόνια καθόμουνα σκυμμένη πάνω σε κείνα τα μικρά λαμπερά εξαρτήματα και τα διάλεγα. Ήμασταν δυο. Αν φτιάχναμε μαζί 15.000 κομμάτια την ημέρα, εγώ έκανα τα 11.000. Οπότε καταλαβαίνεις! Την άλλη γυναίκα την άλλαξαν γρήγορα, αλλά εμένα μ’ αφήσανε.

Πολλές φορές ζήτησα να μου δώσουν άλλη δουλειά, γιατί κουραζόμουν πολύ να κάνω συνέχεια τα ίδια και τα ίδια. Αλλά τότε ο προϊστάμενος μου έλεγε: Όχι εσένα δεν σ’ αλλάζουμε με καμιά κυβέρνηση. Εσύ κάνεις 11.000 κομμάτια. Είσαι η καλύτερη εργάτρια μας. Και όταν τον είδα τελευταία και του είπα ότι έχω σχεδόν τυφλωθεί στα δυο μάτια, μου είπε: Τι λες, κορίτσι μου, δεν το περίμενα να χάσουμε τέτοια καλή εργάτρια….” (σ. 175-76).

Τα σχόλια περιττεύουν…

Άγγελος Κ

2010-11-18T22:42:00.002+02:00

Κάλεσμα σε έκτακτη συνέλευση της Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Μετανάστες στης 19-11-2010 στο ΤΕΙ στης 7΄30 μμ.

Ενάντια στην ξενοφοβική πολιτική –Κόντρα στις ρατσιστικές αντιλήψεις

Η πρόσφατη απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη δραστηριοποίηση στρατιωτικών ομάδων της Frontex στα ελληνοτουρκικά σύνορα του Έβρου, εντατικοποιεί σε πανευρωπαϊκό επίπεδο την καταστολή και ποινικοποίηση της μετανάστευσης, αποτελώντας τη χαρακτηριστικότερη έκφραση της ελληνικής και ευρωπαϊκής αντι-μεταναστευτικής πολιτικής.

Ένας σύγχρονος στρατιωτικός μηχανισμός αποτροπής, όχι ενός αντίπαλου στρατού αλλά των κατατρεγμένων της φτώχιας, των ιμπεριαλιστικών πολέμων και της περιβαλλοντικής καταστροφής, δεν στρέφεται μόνο εναντίον τους, αποκλείοντάς τους από το δικαίωμα στο άσυλο, αυξάνοντας την επικινδυνότητα του ταξιδιού και την πιθανότητα απέλασης σε χώρα που η ζωή τους απειλείται. Αποτελεί απειλή για ολόκληρη την κοινωνία, μια κοινωνία που εθίζεται σε πολιτικές «έκτακτης ανάγκης», στιγματισμού και συλλογικής ευθύνης, εκτοπισμού και μαζικού εγκλεισμού, πολιτικές προερχόμενες από τις σκοτεινότερες εποχές της ευρωπαϊκής ιστορίας.

Είναι ξεκάθαρο: η συμφωνία των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων αφορά την εξαγωγή των κατασταλτικών μηχανισμών, της συρρίκνωσης των δικαιωμάτων και της επιβολής των αντικοινωνικών πολιτικών. Σημαίνει την πλήρη ταύτιση Παπανδρέου με Σαρκοζί και Μπερλουσκόνι, την κοινή τους προσπάθεια να στρέψουν την κοινωνική οργή στους μετανάστες, οι οποίοι καθίστανται αποδιοπομπαίοι τράγοι της κρίσης

Τα χρήματα που δαπανούνται και θα δαπανηθούν για τη «φύλαξη» των συνόρων που με μαεστρία μας έχουν περάσει σαν το μόνο δρόμο, είναι 20 φορές περισσότερα από εκείνα που θα χρειαζόταν για την δημιουργία και λειτουργία χώρων υποδοχής και περίθαλψης κι όχι στρατοπέδων συγκέντρωσης. Αλλά φυσικά αυτό θα απαιτούσε και την ελεύθερη διακίνηση των ανθρώπων αυτών σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, πράγμα για το οποίο η Ελληνική κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να μην το επιτρέψει!!!

Άμεση νομιμοποίηση όλων των μεταναστών

Κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος

Λαθραίες είναι μόνο οι συμφωνίες που κλείνονται σε βάρος των κατατρεγμένων της γης

Αρνητική για τους μετανάστες της πόλης μας είναι η μέχρι τώρα στάση των τοπικών αρχόντων που

όχι μόνο δεν έχουν κάνει το παραμικρό για να καλυτερέψουν τις συνθήκες διαβίωσης τους αλλά με την στάση τους και τις εμπρηστικές τους δηλώσεις δίνουν τροφή για την διαμόρφωση ξενοφοβικού κλίματος

Ύποπτο ρόλο παίζουν εδώ και αρκετά χρόνια τα ΜΜΕ. Που το μόνο που δεν κάνουν είναι το να ενημερώνουν .

Ό,τι λανσάρεται από εκεί, είναι δομημένο για να χειραγωγεί την κοινή γνώμη.

Η αρνητική προπαγάνδα που περνά μέσα από δημοσιογραφικά και όχι μόνο κανάλια (π.χ. ρατσισμός, ξενοφοβία) δίνει τροφή σε φασιστικές συμμορίες αλλά μπορεί να στρέψει τον κάθε ένα άνθρωπο σε τερατώδης συμπεριφορές… Καθυποτάσσοντας ακόμη και την παραμικρή καθαρή σκέψη στο χάος του φόβου που εύκολα μετατρέπεται σε μίσος.

Όλα τα παραπάνω είναι αυτά που πού όπλισαν το χέρι αγνώστων στην πόλη μας που πυροβόλησαν κατά

μεταναστών με αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό ενός απ αυτούς , είναι αυτή

η πολιτική που τρία χρόνια πριν δολοφονούσε τον Αριβάν Οσμάν Αμπντουλάχ στο λιμάνι της πόλης μας .

-Καταδικάζουμε κάθε προσπάθεια φασιστικοποίησης της δημόσια ζωής

-Απαιτούμε την διαλεύκανση της υπόθεσης και παραδειγματική τιμωρία των ενόχων

-Καλούμε τις νέες ηγεσίες του τόπου μας να πάρουν θέση στο ζήτημα των μεταναστών

-Δείχνουμε με κάθε τρόπο την αλληλεγγύη μας στους μετανάστες .

Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Μετανάστες

Ηγουμενίτσα 18-11-2010

2010-11-04T19:51:00.003+02:00

2010-10-28T22:55:00.000+03:00

Βασανισμένος στο Ιράν και στην Ελλάδα

Στην πατρίδα του φυλακίστηκε, βασανίστηκε, κινδύνευσε η ζωή του. Κι όταν έφτασε στην Ελλάδα, το μόνο που θέλησε ήταν να ζητήσει πολιτικό άσυλο... Η «απάντηση» που έλαβε από την ελληνική Πολιτεία ήταν η αδιαφορία στις συνεχείς εκκλήσεις του να καταθέσει αίτημα ασύλου, η ειρωνική και απαξιωτική συμπεριφορά των Αρχών και η φυλάκισή του για δύο μήνες στο άθλιο κέντρο κράτησης στο Σουφλί. Της Μαρίας Ψαρά.

Ο Ε.Α. από το Ιράν (το όνομα και η φωτογραφία του δεν δημοσιεύονται για ευνόητους λόγους) ήταν δημοσιογράφος, γνωστός στη χώρα του και ως πολιτικός ακτιβιστής. Με το θάρρος της γνώμης του αρθρογραφούσε σε μία από τις μεγαλύτερες εφημερίδες. Μόνο που η... δημοκρατία του Μ. Αμχαντινετζάντ δεν άντεξε την κριτική πένα του: όταν το άρθρο του «ενόχλησε» την κυβέρνηση, ο Ε. φυλακίστηκε για έναν ολόκληρο χρόνο. Για τη σύλληψή του, αλλά και τα βασανιστήρια που υπέστη μες το κελί του, είχαν γράψει πολλοί συνάδελφοί του...
Αυτά τα δημοσιεύματα πήρε μαζί του όταν έφυγε με πλαστό διαβατήριο από το Ιράν. Είχε μόλις αποφυλακιστεί και θα πήγαινε εξορία, όταν κατάφερε με τη βοήθεια ενός φίλου του να βρει ένα ψεύτικο διαβατήριο και να φύγει.
Με αεροπλάνο έφτασε στην Τουρκία και από εκεί, πέρασε τα σύνορα προς την Ελλάδα. «Παρουσιάστηκα στην αστυνομία για να με προστατεύσει, όπως γίνεται σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Αντί γι' αυτό, με συνέλαβαν και με έβαλαν στο κέντρο κράτησης...», λέει σήμερα ο Ε.Α.
«Παρόλο που τους είπα από την πρώτη στιγμή ότι δεν έφυγα από τη χώρα μου για οικονομικούς, αλλά για πολιτικούς λόγους, τούς έδειξα και τα δημοσιεύματα, εκείνοι τα πήραν και τα πέταξαν στα σκουπίδια. Κατάφερα να διασώσω κάποια από αυτά τελικά...», μας λέει.
Τον έβαλαν στο κελί, τρία επί 10 του κέντρου κράτησης. Δύο τέτοια δωμάτια με μία τουαλέτα στη μέση και 150 «φιλοξενούμενους». Άνδρες, γυναίκες, παιδιά μαζί στον ίδιο χώρο, χωρίς καμία ιδιωτικότητα, χωρίς καθόλου χώρο. Ήταν τόσοι πολλοί, μας είπε, που κάποιοι κοιμόντουσαν ακόμη και μέσα σε αυτήν τη βρώμικη τουαλέτα... Για προαυλισμό, ούτε κουβέντα...
Στις επαναλαμβανόμενες διαμαρτυρίες του για μια δυνατότητα επικοινωνίας με κάποιον υπεύθυνο της διαδικασίας ασύλου στην Ελλάδα, οι δεσμοφύλακές του αδιαφορούσαν. «Την τέταρτη μέρα, με έβαλαν σε ένα βαν της ελληνικής αστυνομίας μαζί με έναν ακόμη πρόσφυγα και με δεμένα χέρια μας μετέφεραν στην Τουρκία. Χτυπούσα το τζάμι και τους έλεγα: Μη με πάτε πίσω, κινδυνεύει η ζωή μου», αλλά δεν άκουγαν. Από τον τρόμο μου ότι τα πραγματικά μου στοιχεία θα δοθούν στις ιρανικές Αρχές από την Τουρκία, στο δρόμο προσπάθησα να σκίσω όλα τα χαρτιά μου: την ταυτότητα, την δημοσιογραφική μου κάρτα, ο,τι είχε φωτογραφίες μου. Και είπα στον φίλο μου ότι, αφού έτσι κι αλλιώς στο Ιράν που θα γυρνούσαμε θα μας εκτελούσαν, καλύτερο θα ήταν να αυτοκτονήσουμε πριν διασχίσουμε τα σύνορα...», μας λέει.
Το βανάκι διέσχισε μια γέφυρα και πέρασε στην Τουρκία. Εκεί, συνάντησε Τούρκους αστυνομικούς, κάποιοι εκ των οποίων επιβιβάστηκαν στο ελληνικό αστυνομικό αυτοκίνητο. Σταμάτησαν σε ένα κτίριο και μπήκαν όλοι μαζί μέσα. Αλλά –ω του θαύματος- η Τουρκία δεν δέχθηκε την επιστροφή των δυο προσφύγων. «Χαρήκαμε τόσο που δεν ρωτήσαμε γιατί και πώς. Με το ίδιο αυτοκίνητο γυρίσαμε πίσω...»
Γυρνώντας, ο ΕΑ προσπάθησε να βρει έναν τρόπο να επικοινωνήσει με τον έξω κόσμο. Το τηλέφωνο ήταν μόλις ένα για όλους τους κρατούμενους και αυτό, δινόταν όποτε και αν ήθελαν οι δεσμοφύλακες, συνοριοφύλακες στο Σουφλί. «Το κινητό μου το πέταξαν και το έσπασαν. Όταν είχα την ευκαιρία για ένα τηλεφώνημα, δεν πήρα την οικογένειά μου –τι να τους πω; Η κατάσταση ήταν πολύ άσχημη... Επικοινώνησα με τους Δημοσιογράφους Χωρίς Σύνορα και τον Ερυθρό Σταυρό. Στο μεταξύ, συνέχισα να μιλάω -εκπροσωπώντας και τους υπολοίπους- για καλύτερες συνθήκες κράτησης», τονίζει.
Σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΕΑ, σε όλη τη διαδικασία ούτε μία φορά δεν παρουσιάστηκε επίσημος μεταφραστής στη διαδικασία, αλλά ούτε και μέλος της Frontex. «Ο υπεύθυνος του κέντρου κράτησης ήταν τόσο αγενής, που μια φορά του είπα πως, αν μας φερόταν όπως οι νόμοι της ΕΕ προβλέπουν για τα ζώα, θα μας φερόταν καλύτερα...», διηγείται.
Δέκα μέρες μετά, τυχαία, η δικηγόρος του Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες άκουσε τις κραυγές του ΕΑ. Παρά τις παρεμβάσεις του Συμβουλίου, για μια ακόμη φορά οι ελληνικές Αρχές θέλησαν να εξαπατήσουν τον ΕΑ, δίνοντάς του να υπογράψει χαρτί απέλασης, ενώ εκείνος νόμιζε –έτσι τον διαβεβαίωναν- ότι ήταν αίτημα ασύλου... Χρειάστηκε η παρέμβαση της δικηγόρου Μαριάνας Τζεφεράκου και της συναδέλφου της Νατάσας που βρέθηκαν στον Έβρο για να μπορέσει να έχει πρόσβαση στη διαδικασία ο Ιρανός πρόσφυγας. Στις συνεντεύξεις που έδωσε στην Κομοτηνή (η πρώτη... ακυρώθηκε επειδή δεν υπήρχε διερμηνέας!), οι υπεύθυνοι τον... «θυμόντουσαν» που υποστήριζε τα δικαιώματά του και τον «φρόντισαν» αναλόγως...
«Οι συνθήκες κράτησης στον Έβρο θυμίζουν τριτοκοσμικό κράτος. Οι κρατούμενοι δεν έχουν κανένα δικαίωμα, ούτε πρόσβαση στη διαδικασία ασύλου», λέει η δικηγόρος Μαριάνα Τζεφεράκου. «Το πρωτόκολλο Ελλάδας-Τουρκίας για επανεισδοχή μεταναστών είναι ενεργό, τουλάχιστον όσον αφορά πρόσφυγες από Ιράν, Συρία και Ιράκ. Ήταν σοκαριστικό για εμάς που οι Αρχές δεν πιστεύανε ούτε το Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες και άφηναν εκτεθειμένους ακόμη και ανθρώπους για τους οποίους είχαν γίνει παρεμβάσεις ότι πράγματι είναι πρόσφυγες. Όταν στην πρώτη συνέντευξη ο Ε. παρουσίασε τα δημοσιεύματα, εκείνοι είπαν ότι είναι πλαστά και τα είχε κατασκευάσει το Συμβούλιο!», μας λέει.
Σήμερα, ο ΕΑ δεν ξέρει αν θέλει να ζήσει στην Ελλάδα. Μετά όλα όσα έζησε στη χώρα μας, θα ήθελε πολύ να φύγει για την Γαλλία, στην οργάνωση Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα πιστεύει ότι θα βρει τη βοήθεια που χρειάζεται για να συνεχίσει τη ζωή του...

2010-10-17T23:03:00.002+03:00

Κάλεσμα για αποστολή αλληλεγγύης στους πρόχειρους καταυλισμούς που ζουν οι μετανάστες -πρόσφυγες στην Ηγουμενίτσα .

Με τις καιρικές συνθήκες να αγρεύουν ,την πείνα τις ασθένειες να θερίζουν στους πρόχειρους καταυλισμούς τους ανθρώπους που η βια τους
έκανε να ξεριζωθούν από τον τόπο τους και τις οικογένειές τους ,στο διάβα για την αναζήτηση του <ονείρου της
δύσης>, περνούν από τον τόπο μας και ζουν κάτω από τις χειρότερες συνθήκες .

Το επίσημο κράτος καθώς και οι τοπικοί άρχοντες όχι μόνο δεν κάνουν τα αυτονόητα(δημιουργία χώρων φιλοξενίας για να μπορούν να ζουν με αξιοπρέπεια, κλπ),
αλλά τους δημιουργούν ακόμα περισσότερα προβλήματα ,(πρόσφατες είναι οι επιστολές δημάρχου και νομάρχη στον αρχηγό της αστυνομίας
που ζητούν την άμεση απομάκρυνση -απέλαση των μεταναστών απ την περιοχής μας)και σαν να μην έφτανε αυτό επιστολές εστάλησαν και σε
συλλόγους γονέων της περιοχής που μόνο ρατσιστικά αισθήματα είχαν να μεταφέρουν στην τοπική κοινωνία .
Η τρομοκράτηση τους απ την αστυνομία κάνει ακόμα πιο δύσκολη την ζωή τους .

Απαντάμε στα παραπάνω με την έμπρακτη αλληλεγγύη μας την ΤΕΤΑΡΤΗ 20 -10 -2010 στης 4¨30 στο κοιμητήριο Λαδοχωριού ,με ότι έχει ο καθένας απ εμάς ,ρούχα ανδρικά ,παπούτσια, κουβέρτες ,τρόφιμα(μακαρόνια ,ρύζι ,λάδι, κονσέρβες κλπ) ,και νάιλον για την προστασία τους από τις καιρικές συνθήκες.

Επιτροπή Αλληλεγγύης Θεσπρωτίας για τους Μετανάστες
Ηγουμενίτσα 17-10-2010

2010-10-12T22:51:00.001+03:00

Ένας ακόμα Αλβανός πνίγηκε στον Καλαμά

Οκτ 11 |17:29 μμ

Το άψυχο σώμα ενός Αλβανού υπηκόου που παρασύρθηκε από τα ορμητικά νερά του ποταμού Καλαμά, ανέσυραν οι άνδρες της 5ης ΕΜΑΚ, χθες το απόγευμα, μετά από έρευνες δύο ημερών. Η Πυροσβεστική Υπηρεσία ειδοποιήθηκε στις 17:45 του Σαββάτου από το Αστυνομικό Τμήμα Φιλιατών ότι ο Αλβανός υπήκοος Besmir Meta του Namik, κάτοικος Fieri Αλβανίας, στην προσπάθεια του να διέλθει τον ποταμό Καλαμά, κοντά στο δημοτικό διαμέρισμα Ράγιου του Δήμου Σαγιάδας Θεσπρωτίας, παρασύρθηκε από τα ορμητικά νερά του ποταμού με αποτέλεσμα να αγνοείται η τύχη του.
Αμέσως κινητοποιήθηκαν δυνάμεις από την Π.Υ. Ηγουμενίτσας και την 5η ΕΜΑΚ οι οποίες ξεκίνησαν την προσπάθεια ανεύρεσης του αγνοούμενου συνδράμοντας στις προσπάθειες των ανδρών της ΕΛΑΣ. Ύστερα από επίπονες προσπάθειες δυο ημερών το άψυχο σώμα του αγνοούμενου εντοπίστηκε χθες, περίπου στις 12:00, και ξεκίνησε η ανάσυρσή του.

Η διαδρομή προς τον "παράδεισο" της δύσης .

2010-10-06T21:30:00.001+03:00

http://www.youtube.com/watch?v=gPl9PW7ONIQ&feature=player_embedded

Η διαδρομή προς τον "παράδεισο" της δύσης .

WELCOME TO EUROPE !!

2010-09-30T21:14:00.000+03:00

Δελτίο Τύπου

ΟΥΤΕ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ, ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ
ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΙ ΟΙ ΚΥΝΗΓΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΤΗΣ FRONTEX

Η δημιουργία του Περιφερειακού Γραφείου της Frontex στον Πειραιά δε συνιστά ούτε πράξη ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, ούτε βέβαια θα συμβάλλει στη λύση του μεταναστευτικού ζητήματος, όπως ισχυρίζονται στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Αντίθετα η επέκταση της δράσης της Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο σηματοδοτεί την κυριαρχία της κατασταλτικής αντίληψης για τη μετανάστευση στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την στρατιωτικοποίηση των συνόρων, την περιστολή και απαξίωση των δικαιωμάτων προς χάριν της «επιχειρησιακής αποτελεσματικότητας».

Στα πέντε χρόνια δράσης της η Frontex έχει βρεθεί στο στόχαστρο της κριτικής ανθρωπιστικών οργανώσεων για τις εκτός νομικού πλαισίου επιχειρήσεις αποτροπής στα διεθνή ύδατα, για την έλλειψη δημοκρατικού ελέγχου, για την αδιαφάνεια στη λειτουργία της. Οι στρατιωτικού τύπου επιχειρήσεις ενάντια σε μετανάστες στις ακτές της Δυτικής Αφρικής (2.000 χιλιόμετρα μακριά από τα ευρωπαϊκά σύνορα…), στο Γιβραλτάρ, την Ανατολική και Κεντρική μεσόγειο, δυσκολεύοντας και εκτρέποντας τις μεταναστευτικές διαδρομές, συνέβαλλαν σε μεγάλη αύξηση της επικινδυνότητας του ταξιδιού και ακολούθως σε ραγδαία αύξηση των θανάτων στα σύνορα.

Ωστόσο η Frontex δεν είναι αποκλειστικά στρατιωτικό σώμα. Διαθέτει μεν τεχνογνωσία και πολεμική τεχνολογία (που περιλαμβάνει από ανιχνευτές καρδιακού παλμού μέχρι μη επανδρωμένα αεροσκάφη), αλλά επίσης δραστηριοποιείται ευρύτερα στις πολιτικές διαχείρισης της μετανάστευσης, υποκαθιστώντας πολλές φορές αρμοδιότητες των κρατών μελών. Τέτοια είναι η εμπλοκή αξιωματικών της Frontex σε κρατητήρια και στρατόπεδα κράτησης μεταναστών (βλ. Σάμος), αλλά και η προσπάθεια εξωτερίκευσης των συνοριακών ελέγχων με τη σύναψη συμφωνιών επιχειρησιακής συνεργασίας με «τρίτες χώρες», όπως η Τουρκία.

Γι’ αυτό και η Frontex αποτελεί τον πρωταγωνιστή στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης, ιδιαίτερα στο επίπεδο της αποτροπής, κράτησης, γρήγορης ταυτοποίησης και απέλασης μεταναστών. Πρόκειται για διαδικασίες που παρεμποδίζουν την άσκηση βασικών δικαιωμάτων από τους μετανάστες και τις μετανάστριες, όπως την πρόσβαση σε δικηγόρο και τη δυνατότητα υποβολής αιτήματος Ασύλου, και οδηγούν σε ομαδικές κατηγοριοποιήσεις των μεταναστών κυρίως βάσει εθνικότητας και σε άμεσες απελάσεις προς τρίτες «ασφαλείς» χώρες (ανάμεσα στις οποίες είναι το Ιράκ, το Ιράν, το Αφγανιστάν κ.ο.κ.).

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι παρά την αναβάθμιση των ευρωπαϊκών κατασταλτικών μηχανισμών, τη θωράκιση των συνόρων και την σκλήρυνση των μεταναστευτικών πολιτικών, οι αιτίες της μετανάστευσης, οι συνθήκες και οι ανάγκες που κινητοποιούν τους μετανάστες στο να μεταναστεύσουν παραμένουν και, βεβαίως, εντείνονται. Είναι εξίσου ξεκάθαρο ότι οι πολιτικές της Ευρώπης Φρούριο δεν υψώνουν φράχτες μόνο προς τα έξω. Την ίδια στιγμή εγκλωβίζουν τους μετανάστες στο περιθώριο μιας ζωής χωρίς δικαιώματα, δημιουργώντας συνθήκες εξαθλίωσης και εκμετάλλευσης, και όπως συμβαίνει σήμερα στο κέντρο της Αθήνας κατάλληλες για ρατσιστική σπέκουλα.

Δείτε το ενημερωτικό βίντεο για την Frontex

Αθήνα, 30/9/2010

Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών

2010-09-29T22:48:00.000+03:00

Όταν οι εχθροί της Ελευθερίας παίρνουν τον λόγο

Απάντηση της Επιτροπής Αλληλεγγύης στους Μετανάστες στα δημοσιεύματα του κίτρινου τύπου.

Με άρθρα που πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας από μερίδα των τοπικών μέσων μαζικής ενημέρωσης (Ράδιο Ηγουμενίτσα-Τόλμη) με τον γελοίο τίτλο «σκληροί ρατσιστές οι αντιρατσιστές της Ηγουμενίτσας» καταγγέλλονται ως ρατσιστές τόσο τα μέλη της Επιτροπής Αλληλεγγύης στους μετανάστες όσο και οι συνδιοργανωτές -συμμετέχοντες στην Αντιφασιστική Συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στις 19-09-2010 στην πόλη της Ηγουμενίτσας ,σαν μια πρώτη απάντηση στην προσπάθεια δημιουργίας νεοναζιστικής ,ακροδεξιάς συμμορίας στην περιοχή μας.

Πρόκειται για τα ίδια τοπικά μέσα τα οποία με συνεχή δημοσιεύματα δημιουργούν ένα ξενοφοβικό και σκληρά ρατσιστικό κλίμα, έχοντας αναλάβει εργολαβικά την διάδοση και προβολή των απόψεων και ιδεών των φασιστικών συμμοριών.

Ήταν οι πρώτοι από τα τοπικά Μέσα Μαζικής<< Ενημέρωσης>> που δημοσιοποίησαν την ανακοίνωση της φασιστοσυμμορίας και παράλληλα παρουσιάζονται και ως φίλοι σε «γκρούπς»αυτών των ομάδων στο διαδίκτυο.

Πρόκειται για τα ίδια τοπικά μέσα τα οποία έχουν αναλαμβάνει εργολαβικά να πάρουν θέση για το ζήτημα των μεταναστών ,στο όνομα όχι μόνο του Θεσπρωτικού λαού ,αλλά όλων των Ελλήνων. Οι φασιστικές και ρατσιστικές απόψεις τους δεν αντιπροσωπεύουν τις βαθιές δημοκρατικές αντιλήψεις ,που ο λαός μας κατέκτησε με το αίμα του.

Είναι καταδικασμένοι στη μνήμη του Θεσπρωτικού λαού, καθώς ο ρόλος τους ήταν πάντα να βρίσκονται κόντρα σε κάθε κινητοποίησή του, να βρίσκονται απέναντι του ,υπερασπιζόμενοι σε κάθε περίπτωση την αντιδραστική εξουσία.

Αυτό ζήσαμε και στα γεγονότα της κινητοποίησης των κατοίκων της Παραμυθιάς, ενάντια στην δημιουργία ΧΥΤΑ στο Καρβουνάρι.

Λειτουργώντας σε διατεταγμένη υπηρεσία, όπως κάνουν και σήμερα προασπίστηκαν τα συμφέροντα της τοπικής εξουσίας, καλώντας τότε την Ελληνική Δικαιοσύνη ,να τιμωρήσει παραδειγματικά κάθε αλληλέγγυο στον αγώνα των κατοίκων ενάντια στην δημιουργία του ΧΥΤΑ στο Καρβουνάρι.

Το ίδιο ακριβώς κάνουν και σήμερα διαδίδοντας την γελοία κατηγορία του ρατσιστή σε κάθε αλληλέγγυο των μεταναστών.

Για όλους τους παραπάνω λόγους δεν επιτράπηκε ,ούτε θα επιτραπεί στο συγκεκριμένο μέσο να καλύψει «δημοσιογραφικά» τις συγκεντρώσεις και κινητοποιήσεις τις οποίες θα οργανώνει η Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Μετανάστες .

Επίσης τυχόν αρνητικά δημοσιεύματα που θα δημοσιοποιηθούν στα συγκεκριμένα μέσα και θα αφορούν την επιτροπή η επιτροπή δεν θα μπει στην διαδικασία να απαντήσει

Τα μέλη της Επιτροπής δεν έκρυψαν ποτέ ούτε τις απόψεις τους ,ούτε και τα πρόσωπά τους ,Θέτουν στην δοκιμασία του δημόσιου διαλόγου τις απόψεις τους και η πραγματοποίηση της παρέμβασής τους σε κάθε έκφραση της αγωνιστικής τους δράσης ,γίνεται χωρίς να κρύβουν τα πρόσωπά τους.

Aπέναντι στην λογική της αδράνειας και της απάθειας ,για την οποία σημαντική ευθύνη έχουν και τα μέσα μαζικής εξημέρωσης , εμείς επιλέγουμε τον δύσκολο δρόμο του διαρκή αγώνα ,της έμπρακτης αλληλεγγύης και της ανατρεπτικής δράσης.

Επιτροπής Αλληλεγγύης στους Μετανάστες

Ηγουμενίτσα 29-9-2010

2010-09-19T23:24:00.000+03:00

ένα απλο ντοκιμαντέρ μικρού μήκους για τους μετανάστες και τη γειτονιά του Αγίου Παντελεήμονα στην Αθήνα.

Ο Άγιος Παντελεήμονας και η Ζωή στη Γη 1ο μέροςhttp://www.youtube.com/watch?v=sYENLN5q4Ms&feature=player_embedded

Ο Άγιος Παντελεήμονας και η Ζωή στη Γη 2ο μέροςhttp://www.youtube.com/watch?v=eUhfrnr78_4&feature=related

Επιτροπή Αλληλεγγύης Θεσπρωτίας για τους Μετανάστες

Πολύνεκρο τροχαίο δυστύχημα με μετανάστες

Κείμενο Προσφύγων ΠειραΪκής Πατραϊκής

ΟΤΑΝ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΗΜΟΥΝ ΜΑΥΡΟΣ

ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΑ ΜΑΥΡΟΣ ΟΤΑΝ ΒΓΑΙΝΩ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ ΜΑΥΡΟΣ

......ΟΤΑΝ ΚΡΥΩΝΩ ΜΑΥΡΟΣ ΟΤΑΝ ΦΟΒΑΜΑΙ ΜΑΥΡΟΣ

ΟΤΑΝ ΑΡΡΩΣΤΑΙΝΩ ΜΑΥΡΟΣ

ΚΙ ΟΤΑΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ ΠΑΛΙ ΜΑΥΡΟΣ

.......ΚΙ ΕΣΥ ΛΕΥΚΕ ΦΙΛΕ... ΟΤΑΝ ΓΕΝΝΙΕΣΑΙ ΕΙΣΑΙ ΡΟΖ

ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙΣ ΛΕΥΚΟΣ

ΟΤΑΝ ΣΕ ΒΛΕΠΕΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΤΑΝ ΚΡΥΩΝΕΙΣ ΜΠΛΕ

ΟΤΑΝ ΦΟΒΑΣΑΙ ΚΙΤΡΙΝΟΣ

ΟΤΑΝ ΑΡΡΩΣΤΑΙΝΕΙΣ ΠΡΑΣΙΝΟΣ

ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΓΚΡΙΖΟΣ ΚΑΙ ΛΕΣ ΕΜΕΝΑ ΕΓΧΡΩΜΟ; ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ

Στα μέσα του 2012 θα είναι έτοιμος ο "φράκτης" στον Έβρο

" γκρεμίζοντας τα τείχη της εκμετάλλευσης χτίζουμε γέφυρες αλληλεγγύης "

Σύνορα Λιβύης Τυνησίας: Απαθανατίζοντας τα πρόσωπα της προσφυγιάς

ΛΑ.Ο.Σ- ΧΑΟΣ- ΘΑΝΑΤΟΣ- ΕΜΕΙΣ, του Γιώργου Πήττα

Πάνω από 10.000 αιτήσεις ασύλου δέχτηκε το 2010 η Ελλάδα, τουλάχιστον 47.000 εκκρεμούν συνολικά

Το Συμβούλιο της Ευρώπης εγκαλεί την Ελλάδα για τους μετανάστες

«Άδικη» η CPT, κατά το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη

Η δικαίωση των 300 μεταναστών, ελπίδα για όλη την κοινωνία

Κυριακή, 6 Μαρτίου 2011

ΤΡΑΓΙΚΗ Η ΜΟΙΡΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΤΡΙΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΑΓΚΛΑΝΤΕΣ !!!

Υπεραστικοί - Νερό & Αλάτι - Ενα τραγούδι για τους 300

Δελτίο Τύπου 1/3 – Χωρίς όρια αυταρχισμός: τα ΜΑΤ επιτέθηκαν στη Συνέντευξη Τύπου της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης

Απεργία πείνας 300 μεταναστών - Συνέντευξη Τύπου 25/1/2011

Πανελλαδική απεργία πείνας 300 μεταναστών: Συνέντευξη Τύπου για την Πανελλαδική Απεργία Πείνα...

Δήλωση μετανάστη - απεργού πείνας 23/1/2011

Άφιξη μεταναστών - απεργών πείνας στον Πειραιά

.........Παπουτσή συνεχεία !!!!!

......................................

Από τεστ αληθείας θα περνούν οι μετανάστες που ζητούν άσυλο!

Παπουτσής: Θα παραμείνουν μόνο οι μετανάστες με άσυλο

ΑΘΗΝΑ 30/12/2010

Εργατική δολοφονία μέσα στο ίδιο το υπουργείο εργασίας

Συγκέντρωση έξω από το κτήριο της Κοραή 4 την Τετάρτη 29 Δεκέμβρη στις 18.00

Καταυλισμός μεταναστών Πάτρας: «θέλω να επιλέξω εγώ που θα ζήσω»

R4 METANASTES POREIA

Στον ίδιο δρόμο, με άλλα παπούτσια

Έντυπη ΈκδοσηΚυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2010

Βασανισμένος στο Ιράν και στην Ελλάδα

Η διαδρομή προς τον "παράδεισο" της δύσης .

Ο Άγιος Παντελεήμονας και η Ζωή στη Γη 1ο μέροςhttp://www.youtube.com/watch?v=sYENLN5q4Ms&feature=player_embedded

Ο Άγιος Παντελεήμονας και η Ζωή στη Γη 2ο μέροςhttp://www.youtube.com/watch?v=eUhfrnr78_4&feature=related

ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΓΚΡΙΖΟΣ ΚΑΙ ΛΕΣ ΕΜΕΝΑ ΕΓΧΡΩΜΟ;
ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ

Έντυπη Έκδοση
Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2010